De krant, en wat er misgaat met het kreunende monster
Thomas van Aalten is vanaf vandaag associated blogger bij Sargasso.
Nu is de kredietcrisis de boosdoener, maar de situatie in krantenland was al langer onhoudbaar. Hopelijk brengt deze periode voor een hoop oude reuzen de effectieve beeldenstorm waar de volgende generatie journalisten iets aan heeft.
‘Luyendijk is de Fortuyn van de mediakritiek’
Volkskrant-journalist Hans Wansink begeeft zich op glad ijs in zijn opiniestuk ‘Populistische mediakritiek’ van 20 december op de site van de krant. Hij schrijft over Joris Luyendijk, twee jaar na het uitkomen van diens boekje Het zijn net mensen, waarin Luyendijk kritiek uitte op de eenzijdige berichtgeving vanuit de brandhaarden in o.a. het Midden-Oosten. Wansink: ‘Met die beschuldiging […] voedde Luyendijk het wantrouwen tegen het métier van de journalistiek als zodanig. Inderdaad: het zijn net gewone mensen, die arrogante journalisten met hun professionele pretenties. Niet alleen in het Midden-Oosten, maar ook in Nederland – concludeerden zijn lezers. Zo werd Luyendijk, tegen wil en dank, de Pim Fortuyn van de mediakritiek.’
Het is nogal wat om zo’n uitspraak te doen. Hiermee dicht hij Luyendijk een zelfde positie toe als Neeerlands grootste populist, die zich bovendien op een heel ander terrein begaf: politiek. Fortuyn was juist allergisch voor nuance; wat de gemene deler voorschreef, moesten we maar opvolgen. Luyendijk heeft een totaal andere instelling: ‘Ik probeer te laten zien dat nieuwsmedia maar een minuscuul deel van de werkelijkheid kunnen laten zien,’ aldus Luyendijk op zijn site. Journalist Luyendijk bracht met zijn boek een discussie op gang voor de ontwrichting van een bijna totalitair journalistiek systeem. Op zulke journalisten moet je trots zijn. Als we Wansinks lijn doortrekken, kunnen we Luyendijk zeker ook verantwoordelijk stellen voor de obese, kansloze diknek die vanaf de bank brult dat de krant veel te vol staat met letters.
Het was feest afgelopen ‘goede’ vrijdag. Zeven jaar Sargasso inclusief party-bashing van de buren, roodgloeiende servers en invasies van overstekende reaguurders. Ik zag het allemaal gebeuren met een grieperig lijf en weinig gevoel voor feestvreugde. 
Laten we het na al dat bellen blazen op de beurs voor de verandering nu eens hebben over de échte economie. De economie van de 21ste eeuw: de groene economie. Het milieuprogramma van de Verenigde Naties
De mondiale markt voor groene producten en diensten zal in ruim tien jaar verdubbelen naar 2740 miljard dollar in 2020. De helft van de nieuwe groene banen richt zich op energy efficiency, maar ook watermanagement en afvalverwerking zijn belangrijke werkverschaffers. Het rapport voorziet dat in 2030 in Duitsland 16% van de industriële productie milieutechnologie betreft. Werkgelegenheid in windenergie zal wereldwijd stijgen tot 2,1 miljoen banen in 2030, voor zonneenergie is dat zelfs 6,3 miljoen banen. In totaal zal de werkgelegenheid in duurzame energie met 20 miljoen banen hoger uitvallen dan die in de fossiele sector van fossiele energie.
We zijn nu ruim een week over op een nieuwe server. Na wat aanloopproblemen, stormloopjes en DDOS-aanvalletjes begint alles te stabiliseren. En daardoor komt er eindelijk weer wat ruimte om naar de functionele werking van Sargasso zelf te kijken.