Een oude vrouw knijpt hard in mijn rechterteen. Ze schreeuwt dat ik op moet staan, omdat we er bijna zijn. De trein dendert nog altijd razendsnel, dus voorlopig hoef ik me geen zorgen te maken. Het is de trein die me van Sint Petersburg terug naar Moskou brengt. Ik denk zeker te weten dat Sint Petersburg de mooiste stad ter wereld is. Mijn vrienden in Moskou noemen het ‘verfoeilijk Europees’. “Ik vlieg wel naar Milaan als ik mooie Italiaanse architectuur wil zien!”. Moskou is dan ook eigenlijk Azie. Alles is er groot, gehaast en duur. In Sint Petersburg kun je ademhalen, het is de enige plaats in heel 'Oost Europa', van Chisinau tot Baku, waar ik me thuisvoel. Er waait een frisse Baltische wind door de straten, mariniers lopen af en aan en het voelt zo Eurpees, zo eigen...
En zo klinkt de hymne van de USSR ruim 15 jaar na dato! In Rusland viert men dezer dagen geen kerstmis (vraag het Yahoo! maar…) en dus kun je kerstavond maar beter buiten de deur doorbrengen. Samen met honderden 20-ers en 30-ers zong uw correspondent in Moskou natuurlijk uit volle borst mee! (hier in het Engels voor de liefhebber)
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Allicht maakte u al kennis met Nashi (de Poetin-jugend). Ondertussen trof ik een politieke jeugdorganisatie die nog een graadje erger is: de Euro – Aziatische – Jeugd – Unie (klik hier als je durft). Het is een clubje opgeschoten jonge semi-neo-fascisten, waarvan veel in maatpak. In een zaaltje van misschien wel het allerduurste hotel in Moskou bediscusseerde men het begrip ‘soevereigne democratie’ – van wat ik er kon maken een soort democratisch fascisme met communistische trekjes. Het werd me allemaal iets te gortig toen een 17 jarig demagoogje een vraag van een journaliste beantwoordde. ‘Hoe zie jij je eigen toekomst?’. Hij zou zichzelf graag zien als leider van een doodsescader dat Rusland zuiverde van al dat gespuis dat er tegenwoordig rondkroop. Ik tikte 3 flessen Pellegrino achterover, en maakte dat ik wegkwam.
In een nachtclub iets verderop zat Kasianov. Ooit premier, tegenwoordig oppositieleider en hier afgeschilderd als de ‘poging van het Westen democractie de exporteren’. Hij moest immers de Russische Yushenko worden. En – hij was al in Washington geweest. Ongeveer 50 volledig bewapende politie-agenten omsingelden de club, en binnen drie keer volledig gefouilleerd. Dat schept een precedent, je zou verwachten dat iets revolutionairs je te wachten staat.
De Financial Times is de ‘Spits’ of ‘Metro’ van de jet-set, als ze de krant al niet in de vertrekhal uitdelen, dan kun je er zeker van zijn dat alsnog een stewardess je er eentje in je maag splitst
Deze is al een paar dagen oud, maar bevat een zeer interessante column van de hand van Mark Medish. Over Poetin, Politkovskaya, Pushkin en de Paus… (via Robert Amsterdam)
Again, Russia is waiting for Godunov
By Mark Medish
Russia has entered its political season a little early. Although elections are more than a year away, Russians talk seriously about “the 2008 question”. This question refers to who will succeed President Vladimir Putin, who is constitutionally barred from a third consecutive term. Kremlin succession has been a vexing issue for Russia for centuries, partly because institutions and the rule of law are weak. Will Russia remain trapped by its troubled history?
After its first dynasty died out in 1598, Russia was plunged into a succession crisis. Speculation centred on Boris Godunov, who had been chief minister to his brother-in-law Tsar Fyodor, son of Ivan the Terrible. Godunov had killed the only male heir, Ivan’s son Dmitry. Russia’s bard Alexander Pushkin wrote about this historic drama. The play and its author were viewed with official suspicion when it was first performed in the 1830s. Who knows what would happen if Pushkin published his play today, especially in the wake of mysterious poisonings.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Wie vanuit de rest van de wereld het Koninkrijk der Nederlanden wil bezoeken, zal zich moeten melden op een onzer ambassades, van Afghanistan tot Zambia. Aangezien de hele wereld van papier aan elkaar hangt, zul je een visum nodig hebben. Russen natuurlijk ook. Voor een niet al te ingewikkeld bezoek – gewoon wel eens met eigen ogen willen zien of daadwerkelijk iedereen op klompen loopt en hasj rookt – betaal je dan 35 euro aan visum-kosten. Dat weet je dankzij de verblijfswijzer (sic!). Die prijs komt voort uit Schengen-afspraken.
De ambassade of het consulaat kan extra kosten aan u in rekening brengen (bijvoorbeeld faxkosten).
De Nederlandse vertegenwoordiging in Moskou denkt daar sinds vandaag heel anders over. Die contracteren een derde partij, die alles afhandeld. Passpoort en benodigde documenten worden bij het betreffende bedrijf afgegeven, en men regelt verder alles met de ambassade. Daarmee heb je al het gezeur, gezemel en algemeen visum-leed uitbesteed. Het punt is alleen dat deze derde partij kosten in rekening brengt, en die komen niet voor rekening van de ambassade! “This is an extra service, at the moderate cost of 900 RUB per application, besides the normal handling fee”. Daarmee kost een simpel toeristenvisum ruim 60 euro. Welkom in Nederland!
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.