"De voedingsindustrie mag kinderen onder de twaalf jaar lekker blijven maken voor snoep, frisdrank en hamburgers." Zo brengt De Volkskrant het nieuws dat reclame voor snoep niet wordt verboden ondanks de wens van PvdA en SP. Tweede Kamerlid Khadija Arib (PvdA) klaagt dat producenten misbruik maken van de snoeplust van onschuldige kinderen en pleit voor een verbod dat overgewicht moet tegengaan. Tegen reclame kan het ouderlijk gezag immers niet op en "zelfregulering" van de sector "werkt niet." Ook ChristenUnie en GroenLinks tonen sympathie voor verdergaande wetgeving om burgers te beschermen tegen hun eigen vraatzucht. Reclame blijkt een gevreesd instituut. Eerder werd tabak al van de buis verbannen en gepleit voor een verbod op reclames voor leningen. Consumentenbond, schuldhulpverlening en wetenschap stelden toentertijd vast dat zo een verbod mensen "niet uit de schulden houdt" dus kregen we de nodeloze waarschuwing mee dat "Lenen geld kost!" Op sigarettenpakjes kunnen we lezen wat iedereen al weet: dat roken slecht is. En eerder dit jaar sprak de PvdA zich zelfs uit ten gunste van een Europees verbod op alcoholreclame. Dit alles maakt helaas niet dat mensen massaal hun leven beteren. Wellicht dat zij zich toch niet zozeer door reclame laten leiden als onze volksvertegenwoordigers geloven?
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Wij dachten dat 91 procent van de Nederlandse bevolking de reclameuitingen van de Nederlandse Energie Maatschappij niet zou geloven. En dat 5 procent daarvan geen mening had. En dat de resterende 4 procent allemaal De Hond heette. Maar peilingkoning Maurice de Hond wordt wellicht teruggefloten. Volgens de Reclame Code Commissie is de opiniepeiler, jawel, te betrouwbaar. Conclusie: beter had de Nederlandse Energie Maatschappij een aan lager wal geraakte coryfee van het rangeerterrein van John de Mol geplukt.
Het zal je gezegd worden: Je bent een onafhankelijke deskundige met een groot gezag, die om die reden niet een specifiek product mag aanprijzen. De commissie oordeelt volgens de Volkskrant dat Maurice de Hond, die voor de energiemaatschappij reclame maakt ‘een zeker vertrouwen geniet bij een belangrijk deel van het televisiekijkend publiek’. Tja, dat was het idee achter die reclame, nietwaar?
Maurice de Hond heeft de fout gemaakt door zijn gezag als ‘peiler’ voor deze reclame te gebruiken. Had hij Calgon, roomboter of droogmolens aangeprezen omdat hij het waard was en u toch ook, dan had de Reclame Code Commissie ongetwijfeld weinig gezegd. Beter had Maurice een onafhankelijk onderzoek gedaan en gezegd: gebruik mijn autoriteit maar in je spotje – zoals de Consumentenbond in feite ook doet. Maar juist die wandeling in die drukke bus en dat vingertje met de slogan ‘Ik zeg: doen’, was de doodsteek.
Al ruim een jaar lang komt met enige regelmaat de irritante reclame voorbij die afsluit met “….kip het meest veelzijdige stukje vlees, kip! Campagne mede mogelijk gemaakt door de Europese Unie.“.
Al maanden wilde ik hier een stukje over schrijven. Kwam er niet van. Maar gisteren verscheen ineens het bericht dat geld van de EU gebruikt gaat worden om ons meer melk te laten drinken. Om de arme melkboeren te helpen en omdat het toch zo “gezond” is.
Toen brak mijn klomp. Waarom geld van de EU gebruiken om producten van een reeds gestoorde bio-industrie-markt nog verder door de strot van de Europese consumenten te duwen? Als er één manier is om er zeker van te zijn dat mensen denken dat hun belastinggeld verspild wordt in Brussel, is het dit wel. En als er één manier is om mij aan het twijfelen te brengen over het nut van de EU is het dit ook wel.
Hoe kan de EU nu een commissaris hebben die de hele tijd bezig is met eerlijke concurrentie terwijl een ander deel van de EU bezig is om de markt te manipuleren. En waarom steeds weer op het vlak van de landbouw? Hebben die gvd zo langzamerhand niet genoeg steun/subsidie/smeergeld gekregen? Of schijten die lui in Brussel nog steeds koeienvlaaien bij de gedachte aan weer een blokkade van een paar tractoren?
Hopelijk bedenken ze zich nog en sturen ze die Verburg weer met lege handen naar huis.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Zitten deelnemers van een loterij werkelijk te wachten op eerlijke informatie?
„Mensen weten best dat er risico’s zijn verbonden aan lenen. Maar met een reclameverbod maak je het mensen die toevallig een krediet nodig hebben moeilijker om verschillende producten te vergelijken. Dat is onzinnig.”
Henriëtte Prast, hoogleraar persoonlijke financiële planning (ja, die hebben we ook al) veegt graag de vloer aan met het zoveelste bemoeizuchtige wetsvoorstelletje uit de koker van CDPvdA. Want in Den Haag denken ze heus dat de minima, die zich suflenen tegen beter weten in, worden beschermd door een ban van ‘leenreclames’ voor negenen des avonds. Tuurlijk: kansarm NL gaat vroeg naar bed en mist zo de onweerstaanbaar aanlokkelijke DSB-reclames, die je in een hypnose brengen en je aanstonds doen besluiten een keuken van 20 mille aan te schaffen. Gooi er maar een wetje tegenaan en bedrijf zinloze symboolpolitiek. Onderwijl mogen automerken én keukengiganten blijven stunten met renteloze kredieten en glijden er talloze folders in de bus met prijzen op basis van aflossing per maand. Who cares?
„Als mensen de komende tijd hun baan verliezen, zullen ze toch moeten leren om een tijdje met minder geld toe te moeten”, aldus een enthousiaste staatssecretaris Klijnsma over dit onzalige idee. Vanwaar toch die ongebreidelde bedilzucht? DSB is ineens de boosdoener, maar het gekke is: ze staan onder toezicht van de AFM, raadplegen de BKR en wijzen 9 van de 10 leenzuchtige Tokkies de deur. Alles volgens de regels die voor alle kredietverleners gelden, dus waar gaat het over?
Leenreclames zijn de financiële softporno en het calvinistisch-socialistisch smaldeel wil die troep niet prime time op tv. Daar valt in esthetisch opzicht wel wat voor te zeggen (gewoon slechte reclamespots), maar om daar nou een wettelijk regeling op los te laten? “Lenen kost geld” is immers een verplichte toevoeging aldaar. Zoals voor al die zompige beleggingsfonden op de STER ook de waarschuwing geldt dat “resultaten uit het verleden geen garantie voor de toekomst” zijn. Heeft nu menig belegger totaal kansarm gemaakt. Dus die dan ook maar verbieden?