Door in NRC Weekblad te poseren in een hoodie van de Israeli Defense Force laat PVV-Kamerlid Martin Bosma zien dat zijn partij lak heeft aan de eed die ieder Kamerlid aflegt en toont hij als Nederlandse parlementariër ostentatief zijn (dubbele) loyaliteit voor een land dat mensenrechten schendt en VN-resoluties aan haar laars lapt. Dit is hoogst bedenkelijk. Welkom dames en heren bij de jaarlijkse Dual Loyalty Catwalk in de Amsterdamse RAI, een modeshow voor huidige én voormalige Kamerleden! Als eerste ziet u hier Nebahat Albayrak in een kek pilotenjack van de Turkish Air Force, let u ook op het bijpassende hoofdsjaaltje in Koerdische kleuren. You take my breath away, girl! Ahmed Aboutaleb lijkt wel dertig jaar jonger met dat brutale petje van de Royal Moroccan Armed Forces. Ahmed beweegt zich trouwens voort op een authentieke Polisario skippybal. Oh Ahmed niet vallen?! Daar is Ayaan Hirsi Ali. Wees niet bang mensen, ze ziet er gevaarlijker uit dan ze is in haar voorgescheurde t-shirt van warlord Farrah Aidid. De tribale accessoires die losjes over haar schouder hangen maken het plaatje helemaal af. En daar hebben we publiekslieveling John Leerdam in een retro look van de Surinaamse Krijgsmacht, echt 80's die stoere groene broek. Het hemd is voorzien van witte stiksellijntjes voor een actieve spirit. Marcheer maar verder John! Als één na laatste is hier Mei Li Vos die geheel in fusion fashion style een sexy minirokje van het China People's Liberation Army combineert met een rode baret van het Tentara Nasional Indonesia. You go go girl! Last but not least is hier Martin Bosma in een nonchalante hoodie van de Israeli Defense Force die hem de ultieme casual weekend uitstraling geeft. Martin je straalt als een fosfor-granaat boven de blanke top der duinen! Mag ik een warm applaus voor deze uitverkoren denker uit de Zaanstreek!
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Het is, weten we inmiddels, bon ton om alles kapot te praten wat riekt naar een progressieve beweging. PVV’er Martin Bosma gooit nog wat olie op het vuur met zijn binnenkort te verschijnen boek De schijn-élite van de valse munters. Het boek heb ik nog niet in handen gehad, maar de interviews in het Parool en de Volkskrant van gisteren bevestigen het: woede is in. Niet bij Bosma alleen. Ook bij columnisten en polemisten op blogs, websites en in tijdschriften.
Graydon Carter, hoofdredacteur van Vanity Fair, schreef onlangs een mooi commentaar over diezelfde boze geest die ook in Amerika rondwaart: ‘We are now defined more by what we don’t like rather than what we do like. And the list of what we don’t like is long and getting longer.’ De oorzaak van onze huidige problematiek volgens Martin Bosma? Fatale keuzes, gemaakt in de roerige jaren zestig en zeventig, bevestigt de PVV’er in het Parool van 25 september. Spreekt Bosma als voorstander van vrijheid zich hier niet ernstig tegen?
Het tarten van het establishment of het oprekken van grenzen was nog niet zo lang geleden voorbehouden aan de progressieve beweging uit de tweede helft van de vorige eeuw. Het leverde in de populaire cultuur door de jaren heen een bonte collectie op: Jan Cremer, Jan Wolkers, de Pin Up Club, Hitweek, Paul de Leeuw, Schatjes en Mama is Boos, Paul Verhoeven, het oeuvre van Wim T. Schippers – of het nu van Veronica of VPRO vandaan kwam, het is een mij dierbare Hoorn des Overvloed die ruikt naar frituur, naakte lijven, scheten en alcohol.
Er is nu een nieuwe revolte gaande, juist tégen die losbandigheid. Althans, als ik voormalig SGP-stemmer Martin Bosma van de PVV mag geloven. Dat conducteurs worden bedreigd is volgens neo-con Bosma óók terug te voeren tot de jaren 60 en 70, toen we onze leraren bij hun voornaam mochten noemen (!). Het gebrek aan respect is, denkt Bosma, daar begonnen. Mogen wij Bosma eraan herinneren dat die culturele revolutie uit de vorige eeuw anders de baarmoeder is waaruit ook telgen als Theo van Gogh, Gregorius Nekschot en GeenStijl zijn voortgekomen? Van Bosma mochten die dus ook liever weggelaten worden? Hij vond het stiekem dus ook wel prima dat Bert Brussen door het OM werd gehoord omdat hij een tweet had geknipt en geplakt? Want dat is niet fatsoenlijk omdat we, zoals Bosma stelt, ‘geen autoriteit erkennen’?
Soms komt er uit het politieke spel iets boven water waarvan je niet begrijpt dat het net zo makkelijk weer onder het oppervlak van de voortkabbelende actualiteit verdwijnt.
Nadat Wilders begin september de stekker uit de formatie trok verklaarde Maxime Verhagen dat als volgt. Wilders had hem niet iets redelijks, of onredelijks gevraagd, nee, hij had hem iets onmogelijks gevraagd. Namelijk, of de CDA-dissidenten bij voorbaat akkoord konden gaan met het besluit van het CDA-congres over een aanstaand akkoord. Verhagen: “Een onmogelijke eis omdat […] het […] in tegenspraak is tot de grondwet waarin […] staat dat iedere volksvertegenwoordiger […] zonder last of ruggespraak gekozen is.”
Direct na die persconferentie deden er echter geruchten de ronde dat de CDA-top zelf de dissidenten die vraag had voorgelegd. De reconstructie van ’t NRC van vorig weekend, maakt wel duidelijk dat dat geen geruchten waren. Drie fragmenten:
Piet Hein Donner, CDA-minister van Sociale Zaken, moet het proces weer op gang krijgen. Op zijn ministerie ontvangt hij Klink, Koppejan en Ferrier. Weer weigert het drietal in te stemmen met een schriftelijke verklaring waarin ze op voorhand beloven dat ze de Kamer uitgaan als ze het oordeel van het CDA-congres niet volgen. […]
Maar bij voor- en tegenstanders van de dissidenten heeft de affaire diepe sporen getrokken. […] Het herhaalde aandringen van de partijtop op een schriftelijke verklaring van de dissidenten dat ze het CDA-congres blind zouden volgen, beschouwen ook sommige CDA’ers buiten de fractie als intimidatie.
Klink, Koppejan en Ferrier kunnen het nauwelijks geloven als Verhagen een voorstel overneemt van De Rouwe: de drie moeten verklaren dat ze zich vooraf neerleggen bij het oordeel van het CDA-congres óf hun Kamerzetel zullen opgeven. Niet alleen het CDA-reglement, ook de Grondwet staat dit soort constructies niet toe. […]
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
[qvdd]
Terwijl Geert op zijn vrije avonden een filmpje in elkaar zette, bemoeide de baas van de VN zich ermee. Met allerlei incidenten had het heel anders kunnen uitpakken.
Volgens Martin Bosma vreesde de PVV ten tijde van Fitna voor een rechtszaak, een grote schadeclaim en een partijverbod.
[qvdd]
Alles afwegende ben ik tot de conclusie gekomen dat ik een te gemakkelijk mikpunt zou kunnen vormen van oneigenlijke kritiek.
Voormalig CDA-kamerlid Jan Schinkelshoek, die vertrok wegens de PVV, zal zijn nieuwe positie als directeur van het Huis voor Democratie en Rechtsstaat niet aanvaarden. Hij vreest dat de commotie over zijn afscheid “een te gemakkelijk mikpunt zou kunnen vormen van oneigenlijke kritiek” in zijn nieuwe functie. Verhagen suggereerde destijds dat Schinkelshoek het CDA verliet wegens zijn nieuwe baan, in plaats van wegens de PVV.
In sommige kringen lijkt de hoop te bestaan dat, als Geert Wilders in de regering komt, al is het maar in een gedoogrol, hij een deel van zijn glans verliest: dat hij zowel minder radicaal, als minder populair wordt. Er zijn zelfs stemmen die beweren dat het om deze reden noodzakelijk is dat de PVV vroeger of later aan de macht komt. Volgens deze denkwijze wordt het gedachtegoed van de PVV juist onhanteerbaar wanneer het in de oppositie door mag woekeren.
Er is iets te zeggen voor deze gedachtegang. Wilders zal zijn kiezers wanneer hij regeert teleur moeten stellen. Het utopische sociaal-economische programma, waar op geen van de voorzieningen die voor de meerderheid van de mensen van direct belang zijn gekort zal hoeven worden, is niet realiseerbaar. Een deel van de door deze aspecten aangetrokken kiezers zal de PVV in de steek laten, wellicht ten bate van de SP van Emile Roemer.
Op het punt van het anti-islambeleid zal de partij van Wilders ook teleurstellen. De doelstellingen van de PVV zijn het verminderen van het totale aantal moslims (d.w.z. het totale aantal mensen afkomstig uit of met voorouders afkomstig uit moslim-landen) in Nederland, alsmede het onder druk zetten van de overgebleven moslims om hun islamitische identiteit op te geven. Veel van de maatregelen die de PVV voorstelt zijn, geredeneerd vanuit deze doelstellingen, nauwelijks meer dan pesterijen. De toestroom van mensen uit moslim-landen is betrekkelijk gering, en sommige van de nieuwe maatregelen zullen simpelweg worden afgeschoten door de rechterlijke macht. Het onder druk zetten van moslims om hun identiteit op te geven kan net zo makkelijk leiden tot een averechts resultaat. Veel moslims zullen, geconfronteerd met een openlijk anti-islamitisch beleid van de overheid, er juist toe neigen om hun moslim-identiteit op een meer provocerende manier te uiten. Islamitische vrouwen die dit anders niet zouden doen, zullen er misschien met opzet voor kiezen om wel een hoofddoekje te dragen. Islamitische vrouwen die al een hoofddoekje droegen, zullen wellicht de niqab ontdekken. Enzovoorts enzovoorts.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.