Na lange stilte over democratische vernieuwing, maakte ik een vreugdesprongetje toen ik het persbericht van de PVDA las waarin ze een wetsvoorstel voor een correctief referendum aankondigen. Samen met D66 en GroenLinks willen ze hier werk van gaan maken en denken ze een kamermeerderheid te krijgen. Het zou toch mooi zijn. Maar de vreugde werd wat gedempt door de verdachte timing. Deze weken zijn namelijk de SP, D66, GroenLinks, PvdD en PVV bezig een ander wetsvoorstel te promoten. Te weten een wetsvoorstel voor een raadplegend referendum over het Europese hervormingsverdrag. En dat voorstel krijgt dan weer niet de steun van de PvdA. Dat terwijl de PvdA bij monde van lid Dubbelboer indertijd aan de basis stond van het oorspronkelijke referendum over de Europese Grondwet. Hier is toch wel sprake van een rookgordijn. Het wetsvoorstel van de PvdA vraagt zeer waarschijnlijk een veel langere behandeltijd en zal dus niet op tijd komen voor het Europese hervormingsverdrag. Maar in de tussentijd kunnen ze wel doen alsof ze heus voor referenda zijn. Als het hun uitkomt natuurlijk. Beetje jammer. En ik ga weer over tot de orde van de dag. Overigens ben ik van mening dat altijd bekend moet zijn hoe de individuele kamerleden gestemd hebben en dat alle stemmingen direct online beschikbaar moeten zijn. KSTn = Selectie uit recente KamerSTukken.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
In het debat over integratie hoor ik voortdurend mensen roepen dat er minder gepolariseerd moet worden. Ongelooflijk. Mijn stelling is: ophouden met dat gezeur over de toon van het debat! Geen emancipatie zonder polarisatie. De emancipatie van de arbeider, de vrouw en de homoseksueel is alleen gelukt door strijd, door de confrontatie. Het is klassiek marxistisch: these-antithese-synthese.(…)
Polariseren om te zwartepieten, daar heb je niets aan. Maar zonder de scherpte van Hirsi Ali zou het debat over eerwraak en genitale verminking nooit zo op de politieke agenda hebben gestaan.
PvdA-leider Wouter Bos denkt dat als zijn partij niet snel aan het polariseren slaat (Volkskrant p.35), de PvdA weer op het niveau van vóór 2002 staat: “problemen vooral niet bespreken en oplossen”. Vooral op integratiegebied valt er volgens Bos heel wat te benoemen en horen er duidelijke grenzen en normen gesteld te worden.
Wellicht pakt de PvdA-fractie het appel van Bos op, zodat eindelijk de grenzen van het coalitieakkoord kunnen worden opgezocht, maar te verwachten is dat minister Bos iets liever de boel bij elkaar wil houden dan partijleider Bos.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.