KSTn – Stemcomputer ellende
Je zou verwachten dat na alle ophef over de lekkende stemcomputers iedereen wel echt wakker geworden was. En niet alleen het feit dat ze lek zouden zijn, ook het feit dat het niet onafhankelijk controleerbaar is of de stemmen wel goed worden vastgelegd, zijn redenen tot grote zorg. Kunnen we wel hard lachend wijzen naar de VS waar het een rommeltje is, maar hier kunnen we er ook wat van.
Dus met spanning gevolgd wat de Tweede Kamer hier voor een actie op zou ondernemen. En jawel, in het verslag van 24 mei jl. zien we toch wat krachtige uitspraken:
“Kiezers kunnen niet controleren op wie zij hebben gestemd. Slechts weinigen kunnen beoordelen of de stemmachines naar behoren functioneren.” – Anker (CU).
“Welke garanties kan de staatssecretaris geven voor een storingsvrij en risicoloos verkiezingsproces op basis van een gewijzigde regeling voor stemmachines?” – Kalma (PvdA)
Dus zou je verwachten dat moties als die van Gerkens (SP) en Duyvendak (GL) over paper trails en onafhankelijke controle op de software van stemcomputers wel brede steun zou ontvangen.
Nee hoor, de moties zijn beide afgewezen. Zeer waarschijnlijk maken de kamerleden weer de standaard schijterige schijnbeweging van het wachten op weer een rapport, dit keer van de commissie Korthals-Altes. Die komt dan pas ergens 2008 uit. En als het een beetje tegen zit, weet je zeker dat voor de verkiezingen in 2009 (EU) en verder er geen moer verandert.
Nee, stel je voor dat je pro-actief gaat werken aan het herstel van het vertrouwen in het systeem. (Waar is het ironie-teken als je het nodig hebt?).
Zo langzamerhand krijg ik echt de neiging om ook in Nederland op zoek te gaan naar een geheim verbond van politieke partijen die langs oncontroleerbare electronisch weg de macht stevig in handen proberen te houden. En voor de schijn geven ze de PVV maximaal 10 zetels.

Halverwege 2015, het jaar waarin deze doelen moeten zijn gerealiseerd, is er nog veel te weinig vooruitgang. Gelukkig was daar
Amerika is ziek, maar niet van het lachen. Zieke Amerikanen kunnen vaak nauwelijks hun ziektekostenpremies betalen, een groot deel loopt onverzekerd rond en als je niet ter plekke doodbloedt word je niet geholpen. De nieuwste documentaire van