Na een aantal klinkende overwinningen afgelopen weekend, wist senator Barack Obama dinsdag zijn zegereeks verder uit te bouwen. Hij won overtuigend van Hillary Clinton in Virginia, Maryland en in Washington D.C en leidt nu met 1250 delegates tegen 1190. Bij deze zogenaamde Potomac Primaries - genoemd naar de rivier die Virginia van de hoofdstad scheidt - stond heel wat op het spel: zou Clinton het momentum van haar Democratische rivaal kunnen afstoppen of zou hij de clean sweep van het weekend kunnen voortzetten? Het lijkt erop dat Obama de wind in de zeilen krijgt, op weg naar nieuwe hoofdprijzen in Ohio en Texas op 4 maart.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Hugo Chavez dreigt de oliekraan naar de VS dicht te draaien als Exxon niet een herziene deal over Venezolaanse olie accepteert. Dit is het antwoord van Venezuela op een actie van het Amerikaanse Exxon dat afgelopen donderdag via de rechter er in is geslaagd om 12,3 miljard dollar (8,5 miljard euro) aan tegoeden van de Venezolaanse staatsoliemaatschappij PdVSA te laten bevriezen (NRC). Wie is de sterkste in dit conflict? Wie is hier David en wie is Goliath?
Chavez wil dat met o.a. hogere belastingen voor Exxon meer oliegeld richting de sloppenwijken laten stromen: een nobel streven als we deze flamboyante president op z’n woord mogen geloven. Het dreigement dat Venezuela nu uit zou de olieprijs explosief kunnen laten stijgen, 200 dollar wordt zelfs genoemd. Maar anderzijds kan Venezuela ook niet zonder het oliegeld uit de VS. Op het eerste gezicht lijkt het een dappere daad van het ‘kleine’ Venezuela om de grootste particuliere oliemaatschappij ter wereld en het machtigste land op aarde uit te dagen. Wederzijdse afhankelijkheid doet -net als in de mythologie- de machtsverhouding tussen David en Goliath echter snel omklappen.
Wie denkt aan de ‘machtige olieindustrie’ denkt aan bedrijven als Exxon, Shell en BP. Toch hebben deze particuliere bedrijven ‘slechts’ zeggenschap over 10% van de wereldolieproductie (Economist). De rest, 90% is in handen van staatsbedrijven en het lijkt erop dat nationale oliebedrijven als Gazprom en het Saoedische Aramco hun positie alleen nog maar versterken. Kijk maar naar de recente move van Moskou in het Sakhalin II project ten koste van Shell en ten faveure van Gazprom (RTLZ). Ook de situatie in Venezuela toont hoe relatief zwak particuliere oliebedrijven soms staan tegenover een overheid die op haar strepen gaat staan. Als het Venezuela lukt om haar olie elders te slijten -wat opzich lastig is aangezien deze olie een hoog zwavelgehalte heeft waar raffinaderijen buiten de VS niet op ingesteld zijn- dan staan Exxon en de VS in principe machteloos. Of zouden de VS (onder leiding van Obama/McCain) hier een militaire invasie voor over hebben? Vooralsnog lijkt het Hugo David Chavez de beste kaarten te hebben om Goliath Exxon op de knieën te krijgen.
“Tot u Jan Peter Balkenende, richt ik mij. Omdat ik het met u wil hebben over de beveiliging van Ayaan Hirsi Ali. En vooral de weigering van uw regering die buiten Nederland te garanderen. Dat wil ik met u persoonlijk in de eerste plaats omdat u kortgeleden ons kunstenaars heeft uitgedaagd ons eens wat meer te bemoeien met de maatschappij en het debat niet te schuwen. In de tweede plaats omdat u de discussie rond het verval van normen en waarden heeft aangeslingerd. Ten derde omdat u gezien de gretigheid ons leger waar ook ter wereld in te zetten er kennelijk naar hunkert de eer van Nederland hoog te houden. En in de vierde plaats omdat u als protestant- christen weet hoeveel bloed er vloeide voor de vrijheid van meningsuiting en welke onbetwiste hoofdrol ons land in die strijd speelde.
Vrijheid van meningsuiting laat ik het nog maar eens definiëren, is te mogen zeggen waartoe het geweten dwingt. Dat houdt in voor u als politiek leider dat u zich niet genoeg kunt uitspreken voor dat grondrecht. Dat u hen die dat recht menen te moeten aantasten duidelijk te kennen geeft daar niet van gediend te zijn, maar vooral ook degene die door het geven van zijn/haar mening in gevaar komt te beschermen. Tot zover zult u het hartgrondig met mij eens zijn.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
GeenCommentaar heeft altijd ruimte voor interessante gastloggers. Dit keer een stuk van semi-vaste kracht en GPD-journalist Olivier van Beemen van Parijsblog.nl. Zijn verslag van de memorabele bijeenkomst met Ayaan Hirsi Ali in Parijs verscheen eerder op zijn weblog.
Voormalig VVD-kamerlid Ayaan Hirsi Ali zou zich zeer vereerd voelen als zij het Franse staatsburgerschap krijgt aangeboden. Dat zei ze in een volle zaal van de prestigieuze school Ecole Normale Supérieure in Parijs, waar de Nederlandse regering er stevig van langs kreeg.
Hirsi Ali kreeg de ?Simone de Beauvoirprijs voor de vrijheid van vrouwen? uitgereikt, waaraan een geldbedrag van 20.000 euro is verbonden. Bij haar opkomst klonk een minutenlang applaus. Buiten stonden honderden belangstellenden voor wie in de zaal geen plaats was. Ze deelt de prijs met de schrijfster Taslima Nasreen uit Bangladesh, die net als Hirsi Ali met de dood bedreigd wordt door fundamentalistische moslims.
Een gemêleerd gezelschap van Franse politici en intellectuelen maakt zich sinds vorige week in het openbaar sterk voor de Nederlandse. Ze zijn vooral verontwaardigd dat ze bijna haar paspoort moest inleveren en dat Den Haag haar beveiligingskosten niet langer financiert nu ze in de VS woont en werkt.
Sommigen pleiten ervoor dat Europa die kosten op zich neemt, anderen vinden dat Frankrijk haar direct onder zijn hoede moet nemen. ,,Wij hopen dat u de Franse nationaliteit krijgt?, zei verliezend presidentskandidate Ségolène Royal.
Premier Erdogan van Turkije was in Duitsland op bezoek en hij gedroeg zich niet bepaald als een staatshoofd te gast. Nee, hij gedroeg zich meer als een politicus die een verkiezing te winnen heeft en die zijn achterban wil paaien.
Niet helemaal vreemd, want er wonen naar schatting tweeënhalf miljoen mensen van Turkse afkomst in Duitsland. Mensen die hij blijkbaar nog steeds als Turkse staatsburgers ziet.
Tijdens verschillende bijeenkomsten herhaalde hij dat Turkije als volwaardig lid tot de Europese Unie moet worden toegelaten en wees hij een zogenaamd ‘gepriviligeerd partnerschap’ af. Daarnaast moeten de Duitsers volgens hem scholen toestaan waar in het Turks lesgegeven wordt en vermoedt hij racistische motieven bij de brand van vorige week waarbij 9 doden vielen.
Maar het meest opvallende was zijn uitspraak dat de Turken zich niet moesten laten ‘assimileren’ door Duitsland. Hij noemde dat zelf een misdaad tegen de menselijkheid. Zware en slecht gekozen woorden, ook al doelde Erdogan volgens de AEL niet op integratie. Veel van zijn toehoorders zal het subtiele verschil zijn ontgaan.
Al met al heeft zijn optreden het Turkse lidmaatschap van de Unie alleen maar verder weg gebracht. De Duitse regering is op zijn zachtst gezegd ‘not amused’ van de binnenlandse bemoeienissen van de premier, en terecht.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Het onlangs verschenen boek ‘Corrupted Science’ van John Grant gaat over misdragingen van wetenschappers en de invloed van religie en politiek. Dat eerste gaat hem beter af dan het tweede.
Gedurende het eerste deel van de twintigste eeuw gold Sir Arthur Eddington als een van de internationale grootheden van de astronomie. Zijn observaties tijdens de zonsverduistering van 1919 op het eiland Principe vormden het definitieve bewijs dat Einsteins relativiteitstheorie klopte. Eddington was druk bezig met een allesomvattende theorie over de kosmos, toen zijn student Subrahmanyan Chandrasekhar bij hem kwam met berekeningen dat grotere sterren aan het eind van hun leven zouden imploderen tot wat nu zwarte gaten heten.
Dat kon Eddington niet gebruiken. Hij verwees de berekening naar de prullenbak en gebruikte vervolgens zijn eigen status om Chandrasekhar publiekelijk belachelijk te maken. Die laatste ging de confrontatie niet aan, maar werkte wel rustig door. Uiteindelijk zou hij in 1983 de Nobelprijs krijgen voor zijn inzichten, die door Eddingtons tegenwerking lange tijd niet serieus genomen waren.
Het geval Eddington is een van de vele voorbeelden die John Grant, eerder auteur van het succesvolle ‘Discarded Science’ over in onbruik geraakte wetenschappelijke theorieën, geeft van prominente geleerden die zich bewust weinig wetenschappelijk gedroegen. Bijvoorbeeld door onterecht collega?s neer te sabelen, maar ook te fiedelen met getallen om het resultaat op te poetsen (Newton) of verslag te doen van experimenten die helemaal nooit hadden plaatsgevonden (Galilei).
Rita Verdonk is op zoek naar een campagnelied. Wat Hillary Clinton kan, dat kan zij natuurlijk ook! Daar kan ze echter wel wat hulp bij gebruiken. Daarom organiseert GeenCommentaar de enige echte Rita´s Raad Een Lied Of Niet-Lijst. Niet te verwarren uiteraard met het oude radioprogramma waar aan de hand van een cryptische omschrijving een oud-Hollands liedje beschreven werd. U kunt dus ook geen kaartje insturen, u wordt niet gebeld en u kunt er al helemaal geen 100 gulden mee winnen. Maar het is natuurlijk wel prettig als u – in het geval uw lied gekozen wordt – het refrein van het liedje mee kan zingen.
Wat is de bedoeling?
Geef in de reacties een top vijf van uw suggesties. Na een week verzamelen wij de lijstjes en brengen ze in stemming. Daaruit rolt als het goed is het lied dat wij zullen overhandigen aan Rita Verdonk. En nu maar hopen dat ze het in ontvangst wil nemen.
Regels zijn regels
Geen liedjes uit Vlaanderen! Rita is trots op Nederland, niet op België. Alleen Nederlandse liedjes dus. Ok, Nederlandstalige covers van buitenlandse nummers mogen ook. Bevrijdt de Leo Blokhuis in u en doe mee! Te winnen: eeuwige roem en een hand van de GC-redactie.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
