Goed, Nederland is dus de Irak-oorlog ingerommeld door Jaap de Hoop Scheffer en zijn ambtenaren, omdat zij graag een wit voetje wilden halen bij de Amerikanen. Eigenlijk wisten we dat natuurlijk al lang, maar nu de commissie Davids al de smoezen heeft ontmanteld die iets anders voorgaven, weten we het zeker. Premier Balkenende, zichtbaar boos, reageerde onhandig. Dus hebben we de poppen aan het dansen, terwijl een taboe blijft rusten op waar het eigenlijk om gaat. Dat taboe zit vervat in een aantekening die commissielid Peter van Walsum liet maken bij het verhaal over het volkenrecht, namelijk dat "een verantwoordelijke regering zich niet alleen door de regels van het volkenrecht maar ook door de eisen van de internationale politiek laat leiden." Dat is een waarheid als een koe, maar het is er niet een die in het parlementaire debat geaccepteerd wordt.
(Meer op Adriaan’s eigen webstek, volg hem ook op twitter!)
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
“…according to the prevailing economic dogma in this country ? and I?m talking here about many Democrats as well as essentially all Republicans ? European-style social democracy should be an utter disaster. And people tend to see what they want to see.”
Paul Krugman gisteren in de New York Times, over waarom zo veel Amerikanen denken dat de Europese economie niet functioneert.
Nadat we een paar dagen geleden Bret Stephens van de Wall Street Journal hebben gehoord, nu een geluid van de linkerzijde van het Amerikaanse spectrum. Krugman beweert dat Amerikaanse commentators alleen maar denken dat het Europese stelsel niet functioneert, omdat ze denken dat het zo zou moeten zijn. Maar geldt voor Krugman niet juist het omgekeerde? Dat hij denkt dat Europa goed functioneert, omdat hij tot de theoretische conclusie is gekomen dat ons systeem zou moeten werken?
Op GeenCommentaar verschijnen op dagelijkse basis artikelen over politiek en nieuws. Maar trouwe lezers weten dat wij ook regelmatig een stukje huisvlijt neerzetten om politiek toegankelijker en leuker maken. Dit resulteerde in het verleden in onze CoalitieChecker, het GC-café en GC-Parlando. Vandaag voegen wij met gepaste trots een nieuwe site aan ons repertoire toe: Polifeeds!
Polifeeds is een politieke zoekmachine met een twist. De database bevat blogs, sites en twitter-accounts van de politieke partijen en mensen met een politieke functie. Je kan gewoon in de teksten zoeken, maar ook specifiek op functie, partij, gemeente en provincie.
Als je een account aanmaakt kan je je zoekopdrachten opslaan. Elke keer als de zoekopdracht opnieuw oproept is de informatie weer geactualiseerd. Van elke zoekopdracht is ook een RSS-feed beschikbaar, dus als je graag op de hoogte gehouden wilt worden wanneer twitterende politici “LOL” zeggen, dan kan dat. Maar ook op serieuzere onderwerpen zoals wat er zoal wordt gezegd over de Commissie Davids, kan gezocht worden.
De database bevat op dit moment een paar honderd feeds, en daar kan nog veel meer bij. Daarom is er de mogelijkheid zelf nieuwe feeds toe te voegen. Als wij ze goedgekeurd hebben zullen ze vanaf dat moment ook opgenomen worden in de zoekmachine. Dus mobiliseer je politieke vrienden en kennissen en laat ze hun politeke feeds registreren!
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
(Meer op Adriaan’s eigen webstek, volg hem ook op twitter!)
Vandaag komt de Commissie-Davids met haar rapport naar buiten. Genoeg reden om ons Café weer te openen: kom kijken naar de beelden en voorzie ze in de chat van commentaar. Hieronder nog een kleine reconstructie om uw geheugen op te frissen.
Klik hier om mee te kijken op politiek24. Om 10.00 uur is de overhandiging, persconferentie om 10.45 uur.
Begin dit jaar gaf het Kabinet Balkenende met frisse tegenzin de commissie de opdracht de besluitvorming rond de politieke steun aan de inval van Irak te onderzoeken. En tegenzin is nog zwak uitgedrukt, want het CDA had bij de coalitie-onderhandelingen zelfs bedongen dat er geen onderzoek zou komen. (Hiermee toonde de PvdA zich weer eens van zijn draaikonterige kant, want men had de achterban zo’n onderzoek beloofd.)
Tegen de zin van de oppositie in wist Balkenende er een commissie van te maken, in plaats van de gewenste parlementaire enquête. Een commissie met beperkte bevoegdheden, want het kan niemand tot medewerking dwingen en ook niet onder ede horen. Om die reden kunnen we ons afvragen wat de waarde van zo’n rapport is. Als de conclusies zwaar wegen ten opzichte van het Kabinet zal dat wel snor zitten, als de conclusies mild zijn zal de roep om alsnog een enquête alleen maar luider worden.
Zo, had de Volkskrant zowaar een ouderwetse scoop dit weekeinde. Premier Balkende heeft in een korte brief (.doc) deze zomer aan voorzitter van de Europese Commissie José Manuel Barroso gevraagd om het beleid voor bijzondere natuurgebieden in Europa, Natura 2000, af te zwakken. Volgens Balkenende ligt de nadruk teveel bij ecologie en te weinig bij economie.
Voor trouwe GC-lezers zal deze actie van de premier misschien geen verrassing zijn. Wij constateerden immers al eerder dat Natura 2000 met name voor het CDA een groot politiek probleem is. Overigens worden de argumenten van de premier in Barroso’s reactie (.doc) fijntjes weerlegd.
Inmiddels is er enige politieke ophef over de kwestie ontstaan. Die gaat met name over het ondermijnen door de premier van het natuurbeleid. Dat kun je slecht vinden, maar dat gaat wat mij betreft voorbij aan de kern van de zaak.
Wat deze actie van Balkenende namelijk zo onacceptabel maakt is dat hij als premier, namens het kabinet, een standpunt inneemt dat niet door het kabinet is ingenomen, nergens in het regeerakkoord staat en niet in de Tweede Kamer is besproken. Als de premier een beleidswijziging wil dient hij dat via het normale democratische proces te bewerkstelligen. Van de twee betrokken ministers, Verburg (CDA) van natuur en Cramer (PvdA) van milieu was de eerste wel op de hoogte, de tweede niet. Tel daar bij op dat Balkenende er voor koos om zijn partijgenoot Barroso aan te schrijven en niet de hiervoor verantwoordelijke liberale Commissaris Stavros Dimas, en het geheel begint behoorlijk op een zeer onverkwikkelijk christen-democratisch onderonsje te lijken, zoals die doorgaans alleen in de meest corrupte Limburgse gemeentepolitiek te zien is.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Trouwe bezoekers van Sargasso kunnen de eerstvolgende twee paragrafen overslaan. Wat daar staat heb ik de afgelopen 4 jaar al op verschillende manieren verteld.
Op papier is Nederland een representatieve democratie. Maar een representatieve democratie veronderstelt dat de gekozen leden ongeveer doen wat hun kiezers van ze verwacht. In Nederland is dit echter nauwelijks te controleren. Dus is iedere volgende verkiezing in feite een farce. Kiezers baseren hun stem op enkele berichten uit de media en de mooie woorden van de kandidaten, niet op wat de kandidaten of partijen werkelijk doen als ze gekozen zijn. Dat kan namelijk niet, want vrijwel niemand weet dat.
Als u op GroenLinks stemt, weet u dan ook of ze voor alle milieuwetten hebben gestemd en tegen alle liberaliseringen? Als u voor de VVD stemt, weet u dan of de VVD werkelijk voor meer vrijheid voor het individu heeft gestemd en tegen alle betuttelende overheidsmaatregelen? Nee, dat weet u niet. Met uitzondering van enkele thema’s die in de media komen (en zelfs dan nog niet), heeft u geen flauw idee wat ze werkelijk gestemd hebben. Dat kan ook niet. Die honderden, duizenden stemmingen zitten opgeslagen in een ontoegankelijk archaïsch systeem waar slechts een handjevol mensen mee weet om te gaan. En zelfs die mensen hebben niet alle tijd van de wereld om de informatie te ontsluiten.
En dat is en blijft een schande.
GeenCommentaar heeft altijd ruimte voor gastloggers. Dit stuk is van Dimitri Tokmetzis, een journalist die op zijn weblog over privacy, controle en toezicht in Nederland en daarbuiten schrijft. Dit is het tweede deel in een serie van acht. Lees ook deel 1, deel 2, deel 3, deel 4 en deel 5.
Van embryo tot arbeidskracht. Het kind wordt gevolgd door een veelvoud aan instellingen die allemaal zeggen het belang van het kind voorop te stellen. Iedereen houdt met de beste bedoelingen een oogje in het zeil: de kraamverzorgende, het consultatiebureau, de peuterleidster, de basis- school, de politieagent, de tandarts, de huisarts en de ambulancebroeder, de eerste hulp posten, de maatschappelijk werker, de jongerenwerker, de leraar in het voortgezet onderwijs, de arbeidsconsulent, de gemeentelijke handhavers. Al die loszittende observaties worden door middel van techniek aan elkaar geknoopt en tot een elektronische lappendeken geweven die het kind thuis, op straat en op school bedekt. Een deken dat ‘niet-pluis vermoedens’ aanvoelt en registreert. En met het kind staat ook het hele gezin onder toezicht. Tot slot wordt in toenemende mate een voorschot genomen op de toekomst en gekeken naar de huidige risicofactoren en de scenario’s die zij in zich zouden bergen.
Luister hier de podcast, of download die bij iTunes.
Download
Ons onvolprezen GC-Cafe zal morgen geopend zijn zodat u de presentatie van de Commissie Davids van – meestal bijtend – commentaar kunt voorzien. Alvast een korte tijdlijn van de NOS om uw geheugen op te frissen.
“Why is the media so obsessed with the sex lives of the famous? Envy, I suppose.”
De toneelschrijver Ronald Harwood, toen hem gevraagd werd naar het liefdesleven van een goede vriend van hem, de toneelschrijver Harold Pinter.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.