Verkiezingstijd is dé tijd om de kiezer eens flink in het hart te raken. En wat gaat de kiezer meer aan het hart dan televisieprogramma’s. Je kon de klok dan ook gelijk zetten op de ophef en kamervragen over Lingo en De Gouden Kooi. Toen ik gisteren al zappend bij de TMF-awards uitkwam, was ik getuige van de volgende rel. Een stadion vol pubers, broze en kneedbare kinderzielen nog, werd getrakteerd op een optreden van vaderlandse rockers Kane.
Het was een even stuitende als verontrustende vertoning. Zanger Dinand Woesthoff verscheen met twee blauwe ogen ten tonele, ging op z’n bek, goot een fles champagne over zichzelf leeg, verkrachtte Helter Skelter van The Beatles, en riep met het schuim op de mond iets over rock ’n roll.
Tot zover Kane. We weten nu ook waarom Ozzy Osbourne altijd direct even een tetanusshot haalt nadat hij de kop van een vleermuis heeft afgebeten. Maar kan iemand Dinand dat vertellen?
Het publiek reageerde ook enigszins ontsteld. ‘Hebben jullie zin in een feestje?!’, was de retorische vraag die Dinand hen vooraf toeschreeuwde. Nou, dat hadden ze wel. Wisten zij veel dat Kane dit bal der hondsdolheid bedoelde. Een paar rappende straatjongens met bitches en een hoop bling, dat is wat de meeste TMF-kijkers onder een feestje verstaan. Geen delirische Beatles-cover.
