Sex met Alessandra

Hanedop is een nieuwe blogger op Sargasso. Hij is leraar Engels en journalist en reisde door Peru, Bolivia, Brazilie, Chili en Uruquay en woonde en werkte in Argentinie. Sinds begin 2008 verblijft hij in Medellin, Colombia. In zijn artikelen geeft hij een beeld van allerlei aspecten van Zuid-Amerikaanse samenlevingen, met name de Argentijnse en Colombiaanse. Hanedop heeft zelf ook een blog: Latin America Live Ze maakt tv-programma’s, schrijft boeken en columns en houdt via internet spreekuur. Ze is Puerto Ricaanse maar woont in Buenos Aires, Argentinie. Ze is getrouwd. Ze is niet onaantrekkelijk, maar is, zeker naar Zuid-Amerikaanse normen, stevig gebouwd. Alessandra Rampolla is de Goedele Liekens van Zuid-Amerika. Wie iets over seks wil weten of erover wil praten, kan niet om Alessandra heen. Haar belangrijkste show is het praatprogramma Alessandra a tu manera (Alessandra op jouw manier), zie: trailer. Het wordt twee maal per week uitgezonden op Fox life, het kanaal van mediagigant Fox dat zich expliciet richt op vrouwen van 18 tot 49 jaar. Zo hebben ze naast de show van Alessandra ook Sex and the City, Nip/Tuck en Ally mcBeal in de programmering, evenals de serie Footballer’s wives.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De wereld door de ogen van…

, door

Waar besteed je als (burger)journalist aandacht aan? Het is een heet hangijzer dat als een zwaard van Damocles boven het hoofd van iedere redactie hangt, want verwijten van lezers over vermeende fixaties liggen altijd op de loer. To Wilders or not to Wilders, that’s one of the many questions. In een mondiaal medialandschap dat gedomineerd wordt door Amerikaans nieuws blijkt het lastig om als Europees blog het nieuws uit Europa op 1 te krijgen, zie de tagcloud in de rechterkolom. Om vergeten nieuws uit het Zuiden naar boven te brengen check ik zelf regelmatig Global Voices en werkt Sargasso o.a. samen Lokaalmondiaal dat internationale issues vanuit het lokale en regionale perspectief bekijkt, zie bijvoorbeeld het Afrikaanse voetbalblog Road to 2010.

Onderzoek naar de geografische spreiding van de aandacht van verschillende (kranten)redacties is nu in kaart gebracht (middels aangename flase). Onderstaand kaartje is de aandacht van het tijdschrift The Economist voor de wereld, een nog redelijk gebalanceerd beeld. Maar bekijk nu eens de Daily Mail of Slate? Of neem nu eens die vermaledijde blogosfeer?!
Klikken en vergelijken doet u hier: Le monde dans les yeux d’un rédac chef

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Mededeling

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: Enric Borràs (cc)

Onderzoek berichtgeving Midden-Oosten (Poll)

, door

Politicologe/communicatiewetenschapper Jacqueline de Bruijn deed in 2002 onderzoek naar de berichtgeving over het Midden-Oosten, in het bijzonder over het conflict Israël-Palestina. Destijds was haar conclusie dat de berichtgeving van het NOS en RTL journaal en die van actualiteitenrubrieken als Twee Vandaag, Netwerk en Nova overhelde naar het Israëlische standpunt. In oktober/november vorig jaar herhaalde ze haar onderzoek, de resultaten werden gisteravond in Felix Meritis te Amsterdam gepresenteerd. In een korte film werden de verschillende items over het conflict Israël-Palestina besproken. Er werden door haar kanttekeningen geplaatst bij suggestieve montage van beelden (met de bedoeling Palestijnen als raketten-afschietende-agressors neer te zetten) en het ontbreken van verwijzingen naar VN-resoluties en uitspraken van het Internationaal Gerechtshof. Maar ook de keuze van de verschillende redacties om de ene keer Palestijnse doden te negeren en de andere keer de verslaggeving over een aanslag op een joodse school ruim baan te geven. Er werd minitieus ingezoomd op de vermeend bevooroordeelde keuze van een journaal redactie om een Israëlische woordvoerder inhoudelijk te laten reageren en daarna een veel minder inhoudelijkere emotionele uitspraak van de Palestijnse president Abbas te monteren. Haar conclusie: de Nederlandse journaals en actualiteitenrubrieken tonen de Palestijnen als agressor en Israël als de partij die aangevallen wordt.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Gebruik “omstreden” splijt de samenleving

, door

“De omstreden vliegtax gaat gewoon in per 1 juli.”

Het is een fijn woord, dat “omstreden”. Bekt lekker en zorgt voor goede nieuwskoppen. Maar is dat terecht?
Van Dale zegt:
1 om wie of wat de meningen sterk verdeeld zijn

Als een belangenpartij het niet eens is met een besluit (in dit geval de vliegtax), is het dan omstreden? Of is er dan sprake van een minderheidsopinie ergens in de marge? Als dat laatste zo is, en daar lijkt het in het voorbeeld wel op, dan is het bewuste gebruik van het woord “omstreden” slechts bedoeld om iets dat geen thema is, alsnog tot thema in het nieuws te verheffen.
Oftewel, een poging van de media nieuwe, sappige voorpagina berichten te krijgen in een tijd van nieuwsschaarste.
Maar daarmee creeër je wel terloops een gevoel onder de lezers dat er sprake is van GROTE verdeeldheid, terwijl daar geen aanleiding toe is. Ophitsen dus, om centjes te kunnen blijven verdienen. Onzorgvuldig en onverwantwoordelijk. Deze omstreden rol van de de media moet eigenlijk onderwerp zijn van een spoeddebat!

Overigens is die vliegtax natuurlijk een stupide manier van milieumaatregelen nemen. Natuurlijk zal de belasting een rem zijn op het vliegen en daarmee een klein positief effect hebben op de CO2 uitstoot. Maar als je dat geld vervolgens rechtstreeks in de schatkist stopt en dus niet direct gebruikt voor bijvoorbeeld stimulering van CO2 besparende zaken, ben je gewoon eigenlijk ongegeneerd de belasting aan het verhogen met een smoes.
Daar had best meer debat over gevoerd mogen worden zodat het alsnog een omstreden maatregel was geworden.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Mededeling

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Dear Oprah, please see this

, door

Het is wel een vreemde gewaarwording om het serieuze HollandDoc te zien vissen naar wat aandacht van Oprah Winfrey. Toch is dat wat er gisteravond gebeurde in de documentaire “Dear Oprah: Non-Voting America’s Wildest Dream” van Kaspar Verkaik (VPRO).
De documentaire probeert inzicht te geven waarom zo weinig mensen stemmen in een land waar de democratie toch zo levendig is. Kaspar slaagt er goed in het gevoel van teleurstelling neer te zetten dat breed leeft. Gebrek aan geloof dat hun stem iets uit zal maken. De komst van Obama, die door Oprah gesteund wordt, zorgt al voor meer motivatie. In de documentaire wordt een klein beetje duidelijk waarom het zo’n aansprekende man is.
Maar de intentie van de documentaire is om Oprah zover te krijgen mensen op te roepen toch vooral te gaan stemmen. Dit lukt niet. De uitzending sluit echter wel af met de hoop dat de documentaire uiteindelijk toch via via onder ogen van Oprah zal komen en tot aandacht van haar zal leiden.
En dat is een interessante uitdaging. Dit gaat namelijk niet vanzelf. Dus moeten mensen helpen met de verspreiding, net zo lang tot het door Oprah of haar crew gezien wordt. Kortom “spread the word” en doe gelijk even gokken hoe snel het lukt.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Rubberen Tegel

, door

Wat vindt u: Mag een gecensureerd artikel een journalistieke persprijs winnen? ‘Natuurlijk niet!’, hoor ik u denken. De ‘Nederlandse journalist van de twintigste eeuw’ H.J.A Hofland is het met u eens en weigert –indien gevraagd- de persprijs ‘De Tegel 2007’ uit te reiken als het artikel of reportage gescreend is door Defensie. “De tegel is geen staatsprijs,” laat hij telefonisch weten in een artikel van mijn hand op de website van www.Revu.nl.

Deze week sloot de inzendingen voor ‘De Tegel, de belangrijkste persprijs van Nederland.’ De kans is groot dat er artikelen en tv- of radioreportages uit Uruzgan worden ingestuurd die gecensureerd zijn door Defensie. Zelf denk ik aan KRO Reporter, wat artikelen uit de Volkskrant, Trouw en het NRC Handelsblad. Allemaal nageplozen op ‘operationele informatie’ die de Nederlandse troepen (lees: de minister van defensie) in gevaar kan brengen. En dat is tegen het zere been van Hofland, ooit zelf frontverslaggever tijdens de Hongaarse Opstand in 1956. Bovendien heeft hij recht van spreken omdat de naam van de persprijs is genoemd naar zijn boek ‘Tegels Lichten’ uit 1972, een aanklacht tegen het establishment. Hofland, tegenwoordig columnist voor NRC Handelsblad en de Groene Amsterdammer, snapt dat militaire operaties geheimen bevatten maar volgens hem wordt de huidige embedded-censuur gehanteerd om de berichtgeving uit de Afghaanse provincie positief te beïnvloeden. Daar strijden sinds augustus 2006 Nederlandse militairen tegen aanhangers van het verdreven Taliban-regiem. Hofland: “Deze censuur is een oneigenlijke manier van politiek bedrijven. En gecensureerde inzendingen horen niet thuis bij een persprijs. Als mij wordt gevraagd die prijs uit te reiken dan zal ik die winnaar bellen en uitnodigden voor de koffie en zeggen dat, hoe prachtig het werk ook kan zijn, ik me daar niet voor zal lenen. Ik wil geen winnaar met een handicap. Dit is geen reclame voor degene die de prijs ontvangt. En het publiek moet weten waarvoor die beloning is uitgereikt en zich niet afvragen welk nieuws is achtergehouden.”

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Een nieuwe heer in omroepland

, door

‘De scheiding tussen kerk en staat betekent dat de overheid zich niet bemoeit met de kerk. Het betekent dus niet dat het in de politiek of de publieke ruimte niet over geloof mag gaan. Voor wie dat wel denkt en dus meent dat je je geloof voordat je naar je werk gaat samen met de hond moet thuislaten, worden het zware tijden.’

De raad van bestuur van de publieke omroep heeft een nieuwe voorzitter: God Henk Hagoort. Oud voorzitter van de EO. Wim de Bie maakt zich zorgen, wat denkt u? Bedreiging voor de scheiding van kerk en staat of storm in een glas water?

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Mededeling

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Vorige Volgende