Stijging van aantal leerlingen op Islamitische basisscholen in perspectief

"Steeds meer kinderen naar islamitische basisschool" kopte het AD afgelopen vrijdag. In de papieren editie stond "In 5 jaar tijd stijgt 't aantal leerlingen met 22 procent". We doken er even in. Allereerst valt op dat het AD (en alle media die het bericht overnemen) niet aan bronvermelding doet. Maar aangezien de autoriteit op dit punt het DUO is, konden we snel de gegevens boven tafel halen. En jawel, in 2010 waren het er 8.981 en in 2014 10.830. Een stijging van 20,6%, maar een kniesoor die daar op let. Vervat in een grafiek ziet het er dan zo uit: De kop van het bericht klopt dus. Maar....

Door: Foto: Rex Pe (cc)
Foto: copyright ok. Gecheckt 07-03-2022

Week 22 volgens nieuwsblad De Stand

, door

ANALYSE - Bij nieuwsblad De Stand zijn we onlangs begonnen elke week een overzicht van het nieuws te maken, als alternatief voor de stapel dagelijkse kranten die veel mensen niet uitkrijgen. Dit is wat we deze week tegenkwamen.

Het nieuws van deze week stond vooral in het teken van corrupte medewerkers binnen de FIFA, de tweede week van de Fyra-verhoren en de zogenaamde ‘dadbods’ die helemaal hot zijn op het moment.

De eerste twee namen we op in ons weekoverzicht, maar de hype die mollige mannenlichamen verheerlijkt vonden we weinig nieuwswaardig. Ook al wijdden kranten en websites 39 artikelen aan deze gekte en verschenen er meer dan 15.000 tweets over.

Nieuws?

Natuurlijk waren er ook weer een aantal twijfelgevallen die de lijst net wel of net niet haalden. Zo werdop de redactie bediscussieerd of de aanslag van terreurorganisatie al-Shabaab, waarbij twintig politie-agenten omkwamen, belangrijk genoeg was. Uiteindelijk haalde dit nieuws wel de lijst, maar het nieuws dat Willem Holleeder vanuit zijn cel nog steeds in contact staat met de buitenwereld vonden we te onbetrouwbaar om in het weekoverzicht op te nemen.

Ondanks dat de media er weinig aandacht aan besteedden, vonden we de Nederlandse protesten tegen handelsverdrag TTIP belangrijk genoeg om er een stukje aan te wijden. Enkel de Telegraaf en RTLnieuws namen de moeite hierover te schrijven.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Mededeling

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Wantrouw columnisten die alles denken te weten

, door

David Brooks is een gerenommeerd columnist in de VS. In de aanloop naar de Irakoorlog was hij een duidelijk voorstander en schoffeerde hij iedereen die tegen was. Pas veel, veel later erkent hij dat het een vergissing was. Maar de manier waarop hij dat doet, maakt het alleen maar erger.

Eerst een quote uit de Nederlandse vertaling in de Volkskrant van het oorspronkelijk in de New York Times verschenen stuk.

En zo komen we bij Irak. Vanuit het gezichtspunt van vandaag was de beslissing om daar oorlog te gaan voeren een duidelijke taxatiefout die werd gemaakt door president George W. Bush en die werd gesteund door 72 procent van de Amerikaanse bevolking – en ook door mij.

Taxatiefout… sorry, kan gebeuren. Ruim vierduizend dode Amerikanen, ruim honderdduizend dode Irakezen, een ontwricht land, een voedingsbodem voor IS en dat alles gebaseerd op leugens… een taxatiefout.

Nee, het was geen taxatiefout van Bush jr. Die was het al van plan vanaf 12 september 2001. Het was alleen zaak om iedereen te overtuigen. En dat ging het beste met leugen op suggestie op leugen stapelen. En nee, het volstaat niet dan te wijzen naar de “gebrekkige inlichtingen”. Het was bij iedere uitspraak vanuit de regering van de VS steeds binnen enkele dagen duidelijk dat het rammelde aan alle kanten. Alleen haalde dat zelden de voorpagina’s. Wel sappige uitspraken als “we don’t want the smoking gun to be a mushroom cloud”.
En doordat er geen grote aandacht was voor tegenspraak (dat werd de kop in gedrukt door columnisten en talking heads zoals Brooks), dacht 72 procent van de Amerikanen dat het volstrekt gerechtvaardigd was om Irak binnen te vallen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Aantal betaalde papieren dagbladen op naoorlogs dieptepunt

, door

DATA - Het zat er natuurlijk aan te komen door de almaar dalende oplage van de betaalde krant. Maar nu zijn we toch definitief op het naoorlogse dieptepunt aangekomen. Zonder uitzicht op verbetering. Natuurlijk is er sprake van verschuiving naar digitale kranten. Maar het fenomeen van papieren krant heeft op deze wijze hooguit nog 15 jaar.

Hier de belangrijkste overzichten op basis van de HOI gegevens (definitieve rapport komt nog).

krant2014_1v2_475

Dit gaat dus alleen om de betaalde exemplaren.
Nemen we ook de gratis kranten mee, dan is het beeld als volgt:
krant2014_2v2_475

Maar het is minstens zo belangrijk om de daling in de juiste context te plaatsen. De bevolking groeit namelijk. Dus het aandeel gezinnen en volwassenen dat een krant heeft daalt nog sneller. Hier het overzicht voor 15+ en huishoudens:
krant2014_3_475

Update 23:00 uur: Extra grafiek met de jaar op jaar mutaties in aantal betaalde kranten per 15+ inwoners:
krant2014_4_475

Steun ons!

Mededeling

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Richy! (cc)

Sapjes en apekool

, door

ACHTERGROND - Fijn nieuws van de NOS, en nog eens lekker woordspelig gebracht bovendien: “groentesap groeit als kool”, kopte de Nationale Omroepstichting. Om voort te varen: “Groente komt steeds vaker terecht in een glas in plaats van op een bord”.

De NOS schrijft zoiets niet zo maar. Dat doet ze op gezag van iemand die het weten kan: Paul van der Meer van de firma Really Good Juices. Deze ondernemer die van groentesap zijn verdienmodel heeft gemaakt, weet het wel: de mensen willen gemak. En “door de sapjes te drinken, neem je de minimaal aanbevolen dosis tot je”.

Iemand anders naar een mening vragen vond de NOS kennelijk niet zo nodig. Jammer, want de heer Van der Meer kletst – vermoedelijk met eurotekens in de ogen – uit zijn nek. Wie een glas groentesap drinkt, krijgt geen groente binnen, maar een groente-extract. Een deel van de waardevolle stoffen uit de groente, maar ook een heel groot deel niet. Wat erbij inschiet, zijn onder meer de vezels–en laten die nou juist een heel belangrijke reden zijn voor die dagelijks aanbevolen dosis.

Maar ja, de mensen willen een kroket bij de lunch. En als je daar dan een glas sap achteraan giet, heb je in elk geval de illusie dat je gezond eet. Niet zo extreem als die mevrouw die voor haar kind paprikachips kocht in plaats van gewone, want dan kreeg het alvast wat groente binnen–dat heb ik ooit iemand in een supermarkt serieus horen zeggen–maar nog steeds een illusie.

Foto: *USB* (cc)

Een bal op TV | Slot

, door

COLUMN - Mijn wekelijkse impressie over wat ik op de televisie zag, zal niet meer verschijnen. De reden is simpel: ik heb er geen lol in. Dat heeft met een paar dingen te maken.

TV-programma’s geven een scheef beeld van de Nederlandse politiek. Programma’s worden gemaakt door journalisten, maar ze hebben voor de TV een technisch ingewikkelde klus. Even een verhaal doorbellen of mailen naar de krant is simpel: het thuisfront doet de rest. Maar een programma maken is veel ingewikkelder. Dat gaat ten koste van de inhoudelijke investering.

Wat is politiek nieuws?

Journalisten hebben een simpele opvatting van nieuws: als er ergens rotzooi is. Politiek conflict: “Hmm.” Bloedende koppen: “We komen er aan!” Mijn maatje uit de collegebanken, Hans Polak, zei het letterlijk: “Geen bloedende koppen in de Amsterdamse Raad, dus inrukken met die cameraploeg.” Nieuws moet sensatie zijn.

De TV heeft ernstige beperkingen: politiek nieuws is ongeveer gelijk aan hetgeen in en rond de Tweede Kamer gebeurt: de kaasstolp rond het Binnenhof. Ik ben verslingerd aan “De fractie”, maar politieke programmering moet informeren en inzicht verschaffen. Het politieke nieuws is vooral de benauwende omhelzing van politiek en journalistiek.

Gebeurt dat dan helemaal niet, informeren en inzicht verschaffen? Eerlijk gezegd: weinig. Wie mij las, zag dat ik vooral schreef over politieke praatprogramma’s, aan Buitenhof, aan Tegenlicht, soms Jinek of Pauw. Het zijn programma’s met redacties, die iets voorstellen en iets proberen bij te dragen aan informatie van het publiek, buiten het hijgerige theater van alle dag om.

Quote du Jour

Quote du Jour | Mythe van de Vrije Pers

, door

The crux of it is that there is no such thing as impartial news. That’s a fact of life. Everyone is pushing their own agenda and in the case of the British press that happens to be a pro-corporate, pro-war agenda. It’s important for people to take a step back and stop assuming that what they are being told is the whole truth and nothing but the truth. It is not. The most fundamentally dangerous thing about the press in the UK and the ‘liberal-Western world’ as a whole is the assumption of neutrality, objectiveness and freedom that goes with it. This is part of the propaganda model that contributes to the idea that we are the good guys.

Waan van de dag

Komt een moslim in de tietenbar…

, door

De Daily Mail biedt een aardig inkijkje in hoe de Britse media werken.

Maajid Nawaz is een voormalig lid van Hizb ut-Tahrir die zichzelf op heeft geworpen tot dé deradicaliseringsdeskundige van Groot-Britannië.

Het heeft Nawaz geen windeieren gelegd. Zijn Quilliam Foundation heeft over de jaren miljoenen ponden aan overheidsgelden ontvangen, hijzelf werd een veelgevraagd commentator op televisie en Nawaz was kandidaat-parlementslid voor de Liberal Democrats.

In de Britse grachtengordel wordt hij gezien als de modelmoslim: welbespraakt, goed gesoigneerd en uitgesproken tegen moslimradicalisme. Onder moslims wordt hij echter nogal eens met argusogen bekeken.

Vorige Volgende