Lance Armstrong nu officieel geen Tourwinnaar meer
Hoewel: hij heeft drie weken de tijd om in beroep te gaan. Dat zou nog een leuke soap opleveren.
Mart Smeets stond onder de douche. Al anderhalf uur. En toch wilde hij maar niet schoon worden. Integendeel. Het werd alleen maar erger. Hij leunde met gestrekte armen tegen de muur. Kin op de borst, water kletterend over dat grote hoofd en die machtige schouders. Hij keek naar zijn penis. Die hing roerloos en volmaakt onschuldig op het doucheputje gericht. Mart hief zijn hoofd op. Hij keek naar zijn handen en begreep ineens als bij toverslag wat het was waardoor hij zich nu al wekenlang zo smerig voelde. Raar eigenlijk dat het kwartje nu pas viel. Het was nog niet makkelijk om dat armbandje over die enorme klauwen heen te krijgen. Rubber wordt toch wat stroef door water. Maar het lukte. Hij slaakte een oerkreet en vervloekte de Texaanse oplichter in bewoordingen waar de honden geen brood van lusten."Mag ik dat zeggen", grapte Mart toen hij uitgeraasd was. Later die ochtend zouden Mart en Tjerk nog een flinke ruzie krijgen over wie de beste basketballer van dit moment was. Terwijl ze het gele bandje uit de doucheput viste, hoorde mevrouw Smeets hoe haar zoon zijn vader de tyfus toewenste. Ze borg het bandje veilig tussen zijn sokken. Voor het geval Lance ooit bereid zou zijn toch nog een keer met hem voor de camera te verschijnen.
Hoewel: hij heeft drie weken de tijd om in beroep te gaan. Dat zou nog een leuke soap opleveren.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
COLUMN - Waarin de auteur, naar aanleiding van de ophef over de rouwadvertentie van Tim Ribberink probeert na te gaan hoe groepsdruk werkt.
In het programma Gepest! confronteert royaltyverslaggever Peter van der Vorst pestkoppen met hun slachtoffer. Ik heb het één keer gezien. Twee van de pestkoppen die Van der Vorst sprak, waren zelf het slachtoffer van pesterijen geweest. Totdat er nieuw bloed op school kwam. Ze grepen hun kans en transformeerde van slachtoffer naar pestkop. Waardoor zij niet langer werden gepest. Deze pestkoppen wisten wel ongeveer wat zij hun slachtoffer hadden aangedaan. Ze hadden het zelf ook ondervonden.
De grootste pestkop, degene die alle drie de jongens had gepest, kon zich bij God niet indenken wat er nu zo erg was geweest. Ja, hij had wellicht wat geintjes uitgehaald, maar dat stelde allemaal niet zo veel voor. Heus, hij was de kwaadste niet. Hij was niet intrinsiek slecht, om met de Moszkowiczjes te spreken.
Groepsdruk is a bitch. Het kan de aardigste mensen in beulen veranderen. Het verandert verreweg de meeste mensen in zwijgende toeschouwers. In wegkijkers en goedpraters. De mens is een empathisch wezen. We zijn niet de enige, zo weten wij dankzij Frans de Waal. We zijn wel de enige die erover kunnen reflecteren. Maar dat doen we niet zo vaak, want dat is veel te pijnlijk.
ANALYSE - Het dopingschandaal in de wielersport is een verhaal over groepsdruk, en de angst om buitengesloten te worden.
Als je maar hard genoeg vecht en als je dat met volle overtuiging doet, dan kun je alles overwinnen. Dat was kort samengevat de levensinstelling die Lance Armstrong en zijn stichting Livestrong promootten. Armstrong had zelf het ontzagwekkende bewijs geleverd: bijna ten onder gaan aan kanker en dan zeven keer op de Champs Elysée in een gele trui staan.
Zijn belangrijkste sponsor, Nike, heeft er ooit een bijzonder effectief spotje aan gewijd:
[kliktv nr=1]
Wij mogen er nu geloof ik wel voorzichtig vanuit gaan de Armstrong die zeven overwinningen niet geheel op eigen kracht heeft behaald. Just do it, maar zonder EPO ben je nergens. Dat gerucht ging al veel langer. Maar zijn kankergeschiedenis maakte hem, voor de publieke opinie, min of meer immuun voor verdenkingen. Iemand die kanker heeft gehad en op het randje van de dood heeft gebungeld en die nu miljoenen mensen op aarde inspireert om het beste uit zichzelf te halen, die ga je niet van dopinggebruik beschuldigen. Het verhaal was te goed. Dat mag je niet vervuilen door de hoofdpersoon in diskrediet te brengen. Dat pikt de publieke opinie niet. Totdat de schijn tegen zo groot is dat het niet meer te ontkennen valt.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
ACHTERGROND - Jaja, we weten het. Lance Armstrong was toch een boef die dope gebruikte. Nee, erger nog: die doping in zijn team orkestreerde en aanmoedigde. De NPR (National Public Radio) maakte een mooie reconstructie van hoe dat in z’n werk ging, zoals alleen NPR dat kan.
COLUMN - Waarin de auteur vertelt waarom hij al wist dat Lance Armstrong een lul was. En wiens schuld dat is.
Allemachtig. Al weken word ik verveeld met het dopingverhaal van Armstrong. Er is geen ontkomen aan. Een fantastische atleet viel voor velen van een voetstuk, en een toch al verdachte sport werd nog nét iets verder de prut ingeduwd. De conclusie: Lance is een lul. Hij blijkt een gewetenloze capo te zijn geweest die anderen aanzette, nee dwong, tot dopinggebruik. Hij is gepromoveerd van symptoom naar veroorzaker. En de verontwaardiging daarover droop in liters van de twitters, facebooks en krantenkolommen. Fuck you too, Lance.
Goh.
Dat Armstrong een lul is had ik je vooraf ook wel kunnen vertellen. Mensen aan de absolute sporttop zijn nou eenmaal vaak obsessief bezig met dat waar ze goed in zijn. Alles en iedereen, inclusief henzelf, moet daarvoor wijken. Logisch, want anders stonden ze niet op die eenzame hoogte. Dan zaten ze voor de buis te kijken, zoals u en ik.
En voor deze mensen geldt dat als de sport het je onmogelijk maakt te winnen zonder de regels te breken, dan zullen de meesten geen seconde aarzelen en dat doen. Waar hebben ze anders immers al die jaren voor geïnvesteerd? Zo’n instelling moet je hebben, en wielrennen is zo’n sport. Tot het gaatje en verder. Een sport waarbij stoere mannen zich dagelijks, weken achtereen, het bloed in de keel en zichzelf het snot voor ogen rijden met als einddoel eeuwige roem, om maar een paar clichés tegen het asfalt te gooien. Combineer dat met bijvoorbeeld een Tour de France, die voor de gemiddelde topatleet al zo goed als onmogelijk te volbrengen is, en het is niet de vraag óf een sport verrot wordt, maar wanneer.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Nike heeft ooit een indrukwekkend spotje gewijd aan de strijd van Lance Armstrong tegen kanker. We zien Lance tijdens een persconferentie vertellen dat hij teelbalkanker heeft en dat het uitgezaaid is. Hij zegt dat hij zich zal concentreren op zijn herstel en dat hij de ziekte zal overwinnen. En dat hij zal terugkeren als professioneel wielrenner. In zwarte letters op een gele achtergrond lezen wij: just do it. En vervolgens de bekende swoosh.
NIEUWS - Het zat er al aan te komen, maar vandaag heeft het UCI bekend gemaakt Lance Armstrong levenslang te schoren en al zijn titels tussen 1998 en 2011 in te trekken.
Lance Armstrong spreekt voor het eerst in het openbaar na de onthullingen over het dopingschandaal. Hij spreekt echter alleen over de stichting Livestrong waar hij is weggestuurd.
ACHTERGROND - Altijd al heel snel en goed willen fietsen? Hier is het (niet meer zo) geheime recept van de Armstrong Cocktail!
De wereld vóór God – Filosofie van de oudheid, geschreven door Kees Alders, op Sargasso beter bekend als Klokwerk, biedt een levendig en compleet overzicht van de filosofie van de oudheid, de filosofen van vóór het christendom. Geschikt voor de reeds gevorderde filosoof, maar ook zeker voor de ‘absolute beginner’.
In deze levendige en buitengewoon toegankelijke introductie in de filosofie ligt de nadruk op Griekse en Romeinse denkers. Bekende filosofen als Plato en Cicero passeren de revue, maar ook meer onbekende namen als Aristippos en Carneades komen uitgebreid aan bod.