"I guess the problem was that we counted on this not happening, at least not yet. Most scientists assumed the worst effects of climate change would occur later in the century. Still, enough warned there was always a chance of an extreme weather event coming sooner and, if it hit just right, one of our big urban centers could be knocked out. As I remember, most of my advisors thought the chances were pretty low after the last briefing we got on climate change. But we were warned that we needed to decentralize our energy generation and improve the robustness of our infrastructure to withstand extreme weather events. Tragically, we did not heed this advice. We'll survive, but Wall Street really has taken a blow and I don't think we will get the NY Stock Exchange back up and running as quickly as we did after 9/11. There is a question whether it will continue to be the NY Stock Exchange to begin with; it might have to change its name to the 'Garden State (New Jersey) Stock Exchange'—wouldn't that be a blow to New Yorkers' pride!" Notitie uit het dagboek van de president van de VS op 1 oktober 2020. Koren op de molen van Sargasso uiteraard. Deze week kwam het rapport "Global trends 2025: A transformed world" uit van de National Intelligence Council in de VS. In de media was vooral aandacht voor de uitspraken over de afnemende rol van de VS als dominante speler in de wereld en dat Europa niet echt een grote rol gaat spelen. Maar het rapport raakt veel meer onderwerpen. Vooral het aantal onzekerheden dat wordt uitgesproken is opmerkelijk. Linksom of rechtsom het worden interessante jaren.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Eindelijk binnen: the national greenhouse gas inventory data for 1990-2006 [.pdf] opgesteld i.h.k.v. het UNFCCC van de Verenigde Naties met als achterliggend doel: vermindering van broeikasgas emissies. Vol verwachting klopt ons hart, lukt het de landen die zich hebben verbonden aan het Kyoto-protocol om de toegezegde reducties te behalen? West-Europa laat inderdaad een daling zien, Nederland: -2,0%, België: -5,2%, Verenigd Koninkrijk: -15,1% en Duitsland: -18,2% (YES THEY CAN). De cijfers uit Oost-Europa lijken op het eerste gezicht spectaculair: Polen: -28,9%, Roemenië: -44,4% en Letland: -56,1%. Deze gemiddelde daling is echter te wijten aan de instorting van de oude Oostblok-economieën gedurende de jaren ’90. Inmiddels zit Oost-Europa weer op een stevige gemiddelde groei van 7,4%, aldus Yvo de Boer secretaris van het UNFCCC (Euractiv). Ondertussen wordt er in verschillende Europese landen hard gewerkt om beloften van CO2-reductie bindend te maken via de wet.
Het Britse parlement heeft inmiddels ingestemd met een aanscherping van de Climate Change Bill: de Britse klimaatwet. De reductiedoelstelling voor 2050 is verhoogd naar 80% en scheepvaart en vliegverkeer gaan ook onder de wet vallen. In december zal de koningin naar verwachting met haar handtekening de wet bekrachtigen (YES THEY CAN). Het Britse succes zet andere Europese landen onder druk om hun voorbeeld te volgen. Het Finse parlement overweegt een klimaatwet die het land verplicht tot ieder jaar 5% reductie in broeikasgasemissie (YES THEY CAN).
Bij postjes op Sargasso over klimaatverandering komen twee punten steevast naar voren. De eerste is dat in twijfel getrokken wordt of die klimaatverandering er überhaupt wel komt en dat de mens daar significante invloed op heeft. Daar gaan we het nu niet over hebben.
Het tweede punt is dat het veel te duur en weinig effectief is om te investeren in beperking van de CO2 uitstoot. Daar gaan we het wel even over hebben. En wel specifiek over het werk van dhr Lomborg en de door hem georganiseerde Copenhagen Consensus.
Lomborg is namelijk de persoon die middels zijn boek uitgebreid publiciteit kreeg met de kritische kanttekeningen bij de grote keuzes die we als wereld te maken hebben. In zijn boek liet hij zien dat het qua bestrijden van ellende voor de menschheid kostenefficiënter is om bijvoorbeeld bepaalde ziektes aan te pakken dan klimaatverandering.
Vanuit zijn achtergrond in politicologie en statistiek is hij goed in staat uit te leggen waarom het nodig is dit soort grote thema’s tegen elkaar af te zetten zodat besluitvorming goed gedaan kan worden.
Maar verder is zijn insteek in het boek problematisch. Hij voert namelijk ook de onderbouwing op van de kosten en opbrengsten van diverse problemen. En daarbij gaat hij wel zeer selectief te werk in het bepalen van de mogelijke gevolgen van klimaatverandering en de noodzakelijke kosten. En dat maakt het geheel behoorlijk ongeloofwaardig. Van veel kanten is het boek dan ook stevig onderuit gehaald.
Uiteindelijk geeft het boek het gevoel een manier te zijn om toch vooral je gelijk te halen en het daarbij niet zo nauw te nemen met feiten. Iets waar je terloops ook de “tegenstander” van beschuldigd. Heel fraai werd dat het best geformuleerd in the Guardian
“Here are the places, on their long retreat, at which sceptics about climate change have chosen to stand and fight. First, they denied that climate change was happening at all. Then, they claimed there were “uncertainties” in the science (true) and that these were sufficient to remove the case for action (false). Today, the sceptics belatedly admit that something probably should have been done, but claim that it is now too late to do anything but adapt to the consequences.”
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Als we het energieprobleem niet oplossen dan koerst de wereld af op een toekomst waarin de opgebouwde menselijke welvaart in gevaar komt. Dat schrijft het Internationaal Energie Agentschap (IEA) in de management samenvatting van haar World Energy Outlook 2008 die we nu al hebben ingezien.
Het rapport komt volgende week woensdag uit en zal voor sterke opschudding zorgen in de internationale politiek. De waarschuwingen die de conservatieven van het IEA afgeven zijn namelijk nog nooit zo zorgwekkend geweest. De olieprijs zal permanent boven de 100 dollar uitstijgen binnen enkele jaren. We worden geheel afhankelijk van OPEC voor productiestijgingen van onze olievoorziening. En zonder radicale omslag zal de CO2 uitstoot zover stijgen dat we een opwarming van 6 graden mee gaan maken.
Wereld stevent af op een olietekort
Ongekend hoge olieprijzen in de laatste jaren maken we mee doordat de olieproductie niet meer stijgt sinds 2005. Het IEA maakt duidelijk waardoor. Uit hun eerste analyse ooit van de 800 grootste olievelden blijkt dat de productie in olievelden die gepiekt zijn jaarlijks met gemiddeld 6.7% daalt. De gelijkblijvende productie geeft aan dat het de olie-industrie in de laatste jaren maar net gelukt is om dit te compenseren. De olieproductie is blijven hangen op een niveau van 85-86 miljoen vaten per dag.
“Groene golf uit Brussel verliest aan kracht door kredietcrisis..” kopte het pampieren FD vorige week. Hiermee doelde men op de stagnerende onderhandelingen over het EU-klimaat pakket. Voorzitter Frankrijk wil graag met één duidelijk Europees geluid aankomen op de internationale klimaattop in Poznan begin december. Maar de voortwoekerende kredietcrisis maakt veel landen huiverig om dure klimaatdoelstellingen te accepteren.
Betekent de kredietcrisis dan het einde van alle verduurzaming en gaan we nu arm en vervuild ten onder? Wellicht toch niet, want afgezien van wishful thinking dat de kredietcrisis tot vergroening van de economie zal leiden gaan concrete (forse) investeringen in nieuw klimaatbeleid gewoon door. Vorige week werd een paar honderd miljoen geïnvesteerd in bescherming van tropische bossen. Een ervan is een direct klimaatproject, de andere zal indirect bijdragen aan het afremmen van ontbossing en dus CO2 uitstoot.
Ondanks de kredietcrisis hebben donoren 100 miljoen dollar gestoken in het Forest Carbon Partnership Facility (FCPF) van de Wereldbank dat ontbossing in ontwikkelingslanden moet tegengaan. Het betreft hier zogenaamde REDD pilotprojecten die van belang zijn voor de ontwikkeling van nieuw klimaatbeleid in een post-Kyoto verdrag. Het animo onder ontwikkelingslanden om mee te doen aan het FCPF was groot. Voor de 20 beschikbare plaatsen melden zich 40 landen aan, het werden er uiteindelijk 30. In de toekomst zal het REDD mechanisme miljarden euro’s aan Westerse klimaatcompensatie naar ontwikkelingslanden doen vloeien die voortaan betaald krijgen om hun bossen te laten staan in plaats van te kappen. Er bestaat een risico dat bij te veel van dergelijke CO2-credits de stimulans voor Westerse bedrijven om te verduurzamen wordt weggenomen. Echter met het voorkomen van ontbossing kan 20% van de mondiale CO2 uitstoot worden vermeden en biodiversiteit blijft behouden (ook op hogere temperaturen).
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.