Het was weer een warme zomer, zei het KNMI. Geen uitschieters, maar toch weer boven het gemiddeld. Hoeveel boven het gemiddelde? Maar liefst 0,8 graden boven het gemiddelde. Een abstract getal dat weinig uitdrukking geeft aan het gevoel dat zomers tegenwoordig heel anders zijn dan in mijn jeugd. Wisselvalligheid en de noodzaak toch het grootste deel van de zomer een zomerjas bij de hand te houden, voeren in mijn herinnering de boventoon. Maar met dat soort zaken kan je geen dingen aantonen, laat staan voorspellen. Wat ik wel kan doen, is de afwijking van de gemiddelde temperatuur van een seizoen ten opzichte van het langjarige gemiddelde in een grafiekje zetten. Je moet wat.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
El Niño, ‘het kerstkindje’. Een ramp voor miljarden mensen en het resterende Aziatisch regenwoud. Mogelijk een genadeklap voor een klimaatsysteem dat al tegen tipping-points aan hangt. Maar je hebt altijd ratten die een kansje ruiken. Klimaatontkenners. Daarom hier, bij voorbaat, hun grote ongelijk.
Als er een verband is tussen klimaatverandering en El Niños, dan is het ongunstig. We hebben waarschijnlijker vaker El Niños en ze worden iets krachtiger, denken meteorologen, als gevolg van de gestage stijging van oceaantemperaturen. De onzekerheden zijn echter vrij groot en de geschatte invloed is vrij gering.
Daar gaat dit stuk dan ook niet over. The big picture is interessanter. De ontwikkeling van de gemiddelde temperatuur van de troposfeer, het dunne laagje atmosfeer waarin wij onze levens verslijten.
Dit plaatje laat de ontwikkeling van de mondiale jaargemiddelde temperatuur zien. Het is het product van alle meetgegevens waar ze bij NASA’s Goddard Institute for Space Studies over kunnen beschikken. Dingetje deugt dus.
Het belangrijkste dat opvalt is een gestaag stijgende lijn. Verder herkennen we de uitzonderlijk warme jaren 2007, 2006, 2005, 2003, 2002 en 1998 – die we ons allemaal nog herinneren van zweterige vakanties, het overlijden van onze grootouders en de bosbranden op tv.
Heerlijk, zo’n dubbele titel. Leg ik even uit. In de online discussies over klimaatsverandering geven de zogeheten klimaatsceptici (die niet overtuigd zijn van het effect van menselijk handelen op het klimaat) regelmatig aan dat hun tegengeluid onderdrukt wordt.
Nu was de situatie een jaar of vijf geleden (ruim voor het laatste echte IPCC rapport) nog zo dat de beide kanten van het verhaal evenveel aandacht kregen (in mijn beleving) terwijl de consensus al een ruime meerderheid van de wetenschappers had bereikt.
Maar door het eeuwige doorzeuren van de sceptici heb ik toch maar eens een steekproef gedaan naar de situatie nu. Hier het resultaat:
“Pro” in bovenstaande grafiek betekent het aanhangen van de theorie dat de aarde aan het opwarmen is als gevolg van menselijk handelen. “Contra” dus het tegenovergestelde.
Dat was toch wel een verrassing. Het gaat allemaal om stukken van dit laatste half jaar. Ik heb de ingezonden brieven buiten beschouwing gelaten, maar wel de stukken op de opiniepagina’s meegenomen. Als je zoekt voor 2008 vind je veel meer verschillende stukken overigens.
Nu wil ik hier niet pleiten voor weer een 50/50 verdeling, dat zou een verkeerd beeld schetsen. Maar de kranten zouden misschien toch wat vaker inhoudelijk kunnen ingaan op de belangrijkste “tegen” theorieën die nu de ronde doen. Al was het maar om de mensen die in verwarring worden gebracht door de discussie te helpen in het vinden van de juiste feiten.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
(Bewerk) Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
