Stemmen in andere kieskring

Er zijn elf politieke partijen die niet in alle kieskringen meedoen. Maken ze dan nog wel kans op één of meerdere zetels? Misschien helpt het als kiezers uit de ene kieskring bijspringen in een andere. Mag dat? Kan dat? Jawel, maar er zijn wel erg veel kiezers nodig die bereid zijn hun stempas om te ruilen voor een kiezerspas. Bij de Tweede Kamerverkiezingen mag elke kiesgerechtigde in heel Nederland stemmen. Dat kan handig zijn voor mensen die in een andere plaats werken, dan waar ze wonen. Even in je lunchpauze stemmen, zodat je na werktijd niet hoeft te haasten om in je woonplaats naar het stembureau te rennen. In veel gevallen zal dat binnen een en dezelfde kieskring zijn. Maar wie bijvoorbeeld in Den Haag woont en in Rotterdam werkt, beweegt zich in twee verschillende kieskringen. Dan kan de service van de kiezerspas een uitkomst zijn. Het zou ook een uitkomst kunnen zijn voor kiezers die op een partij willen stemmen die niet in hun kieskring op het stembiljet staat. Stel u bent een republikein in hart en nieren en zou graag op de Partij voor de Republiek willen stemmen. De partij staat ingeschreven in de kieskringen 2 en 9 (Leeuwarden en Amsterdam) en u woont in Weesp. Dat ligt in kieskring 10 (Haarlem). In uw kieskring kunt u dus niet op deze partij stemmen. Geen nood, u vraagt een kiezerspas aan, zoekt uit wat het voor u dichtstbijzijnde stembureau in Amsterdam-Zuidoost is en gaat daar op 15, 16 of 17 maart heen. U moet wat extra moeite doen (de aanvraag en verder reizen dan naar het stembureau bij u in de buurt), maar u kunt dan wél stemmen op elke partij die niet in uw kieskring staat ingeschreven. De vraag is allen: hoe zinvol kan dat zijn? Een partij moet minimaal 0,67% van alle stemmen hebben om één zetel te halen. Dat is dus van alle geldige stemmen uit alle kieskringen bij elkaar geteld. Als voorbeeld de Partij voor de Republiek en De Groenen. Zij doen in slechts twee kieskringen mee: Leeuwarden (2) en Amsterdam (9). Nu telt elke kieskring een verschillend aantal kiesgerechtigden, dus dat kan voor het benodigde percentage uitmaken. Kieskringen naar aantal kiesgerechtigden (op basis van een schatting die het CBS voor de komende verkiezingen maakte). Grofweg kunnen we stellen dat 0,52% per kieskring voldoende is om aan een totaal van 0,67% van  landelijk totaal te komen. Stel dat er een opkomst van 78% is (getal op basis van een gemiddelde over de laatste tien verkiezingen) en alle stemmen geldig blijken, dan zijn 68.165 stemmen genoeg om één zetel te halen (de kiesdeler). De Partij voor de Republiek en De Groenen zouden in kieskring 2 en 9 zo’n 6,25% van de stemmen per kieskring moeten zien te halen. Als in de naburige kieskringen er genoeg kiezers zijn die gek genoeg zijn om het hele gedoe met de kiezerspas er voor over te hebben, zouden de partijen de meeste kans op een zetel hebben als uit alle vier de aanpalende kieskringen er meer dan 48 duizend kiezers die stap maken. Dat mag als zo goed als onmogelijk worden geschat. De enige partij die een klein kansje maakt op deze wijze aan een ze te komen is de partij 'Jezus Leeft'. Van alle partijen die in minder dan 19 kieskringen meedoen, staat deze partij in 16 kiekringen ingeschreven. Misschien kunnen kiezers uit twee aangrenzende kieskringen behulpzaam zijn? De partij zou in de 16 kieskringen al aan 0,612% per kieskring genoeg kunnen hebben.  Zijn er ook nog 6000 kiezers uit de kieskringen Haarlem en Den Haag die met en kiezerspas op stap willen, dan is 0,558% per kieskring genoeg. Bij de vorige verkiezingen nam de partij in 7 kieskringen deel en haalde in totaal maar 0,03% van de stemmen. Het lijkt ook in dit geval niet waarschijnlijk dat deze partij genoeg leeft onder het publiek om nu zoveel meer stemmen te trekken. Tot slot hier het overzicht van de 11 partijen en de kieskringen waar ze zijn ingeschreven.  

Foto: -JvL- (cc)

Twee kieskringen, één zetel?

Nieuwe politieke partijen hebben alleen een kansje als ze al hun energie in de verkiezingscampagne kunnen steken én in alle twintig kieskringen meedoen, schreven we gisteren. Dat moeten we nuanceren.

Van de 37 partijen die op 5 februari door de Kiesraad een lijstnummer kregen toegewezen, doen 20 partijen mee in alle 20 kieskringen. Nog eens zes partijen hebben kieskring 20 (Bonaire, Saba, St. Eustatius) laten schieten maar doen wel mee in alle 19 hier lokale kieskringen.

Elf partijen hopen toch op minstens één zetel, ook al prijken hun kandidatenlijsten straks niet op alle stembiljetten. Maken ze een reële kans?

De Partij voor de Republiek doet in slechts twee kieskringen mee: in kieskring 2 (Leeuwarden) en 9 (Amsterdam). Daar is de wel heel jonge partij (naar eigen zeggen bestaat de partij officieel nog maar een maand) erg blij mee, want

Amsterdam noemt zichzelf al republiek en krijgt daarvoor nu eindelijk ook een politiek platform. Friesland kenmerkt zich eveneens door een historisch diepgewortelde aversie tegen de heerschappij van Oranje-Nassau

De republikeinen schrijven voorts:

Tezamen zouden deze kieskringen weleens genoeg stemmen kunnen opbrengen om tenminste één vertegenwoordiger van de Partij voor de Republiek af te vaardigen naar de Staten-Generaal. Zo’n 10 procent van het electoraat zou dan voor de Partij voor de Republiek moeten kiezen.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Lezen: Het wereldrijk van het Tweestromenland, door Daan Nijssen

In Het wereldrijk van het Tweestromenland beschrijft Daan Nijssen, die op Sargasso de reeks ‘Verloren Oudheid‘ verzorgde, de geschiedenis van Mesopotamië. Rond 670 v.Chr. hadden de Assyriërs een groot deel van wat we nu het Midden-Oosten noemen verenigd in een wereldrijk, met Mesopotamië als kernland. In 612 v.Chr. brachten de Babyloniërs en de Meden deze grootmacht ten val en kwam onder illustere koningen als Nebukadnessar en Nabonidus het Babylonische Rijk tot bloei.

Bestel je boeken bij Bazarow

Bazarow is een verkopende boekensite, waar je ook recensies, nieuws, een agenda en een digitaal magazine kan vinden. Nog niet alles is af, maar veel boeken zijn al te vinden en er komt de komende maanden steeds meer bij.

Het doel van Bazarow is om een site te vormen die evenveel gemak biedt als de online giganten maar die wél teruggeeft aan de boekensector. Tegen roofkapitalisme, en voor teruggeefkapitalisme, bijvoorbeeld door te zorgen dat een flink deel van de opbrengst terug naar de sector gaat en door boekhandels te steunen.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.