De wereld vóór God – Filosofie van de oudheid, geschreven door Kees Alders, op Sargasso beter bekend als Klokwerk, biedt een levendig en compleet overzicht van de filosofie van de oudheid, de filosofen van vóór het christendom. Geschikt voor de reeds gevorderde filosoof, maar ook zeker voor de ‘absolute beginner’.
In deze levendige en buitengewoon toegankelijke introductie in de filosofie ligt de nadruk op Griekse en Romeinse denkers. Bekende filosofen als Plato en Cicero passeren de revue, maar ook meer onbekende namen als Aristippos en Carneades komen uitgebreid aan bod.
Battlefield weapons weer in beeld
Hieronder de tweede gastbijdrage van Welmoed Verhagen, International Campaigner bij IKV Pax Christi.
Tijdens de 5-jaarlijkse nucleaire top over het non-proliferatie verdrag van de Verenigde Naties in New York zijn er zo’n 3000 activisten en lobbyisten aanwezig. Met hun aanwezigheid en activiteiten geven ze aan groot belang te hechten aan een sterke uitkomst van deze conferentie. Een aantal NGO’s organiseert ook zogeheten side-events: bijeenkomsten over een bepaald onderwerp gericht op het informeren van andere NGO’s, maar ook delegatieleden van de verschillende landen.
Elke ochtend is er een off-the-record meeting met een delegatielid uit een bepaald land. Deze week hebben we gesproken met Ierland, de Egyptische ambassadeur, en vandaag komt er iemand van de Amerikaanse delegatie. In deze bijeenkomsten deelt het degelatielid informatie over de standpunten en analyses van het betreffende land, en kunnen NGO’s vragen stellen en onderwerpen aan de kaak stellen.
Ook voor staten zijn dit interessante bijeenkomsten: ze horen de analyses van NGO’s, horen wat er speelt in de maatschappij, en kunnen vrijuit spreken omdat we ze niet mogen quoten. Al met al erg prettige bijeenkomsten!
Er is ook een flink aantal NGO bijeenkomsten over battlefield nuclear weapons (tactische of sub-strategische kernwapens). De presentaties vallen me erg tegen, zowel inhoudelijk als wat presentatiestijl betreft. De discussies achteraf zijn effectiever. Leuk om te zien wie er goed in het onderwerp zitten en waar we in de toekomst wellicht mee kunnen samenwerken om deze kernwapens Europa uit te krijgen. Blijkbaar zeg ik ook interessante dingen, want ik word door verschillende mensen benaderd voor verder gesprek.
IKV Pax Christi eens met Ahmadinejad?!
IKV Pax Christi is met een aantal mensen aanwezig bij de vier weken durende toetsingsconferentie van het nucleaire Non-Proliferatie Verdrag. Welmoed Verhagen blogt daarover. Wij nemen enkele stukken daarvan over zodat u van wat dichterbij mee krijgt hoe het er daar aan toe gaat. We beginnen met een stuk van gisteren.
Gister was het dan zover: de start van de vier weken durende Review Conference of the Non-Proliferation Treaty. De eerste week staat in het teken van statements door (groepen) landen. Vandaag een wat langer bericht dan anders, want er waren veel belangrijke sprekers! Op de eerste dag spraken o.a.:
– President van de Conferentie Cabactulan
– Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties Ban Ki-moon
– Voorzitter van het Internationaal Atoomenergie Agentschap (IAEA) Yukiya Amano
– De Iraanse president Mahmoud Ahmadinejad
– High Representative of the European Union for Foreign Affairs and Security Policy Catherine Ashton
– Minister van Buitenlandse Zaken van de Verenigde Staten Hillary Clinton – Onze eigen minister van Buitenlandse Zaken, Maxime Verhagen
De precieze toespraken zijn (per land) terug te vinden op deze website. Daar kan je ook de webcast opnamen zien van het voorlezen van de statements. Een aantal opvallende zaken licht ik hieronder toe.
Iran
President Ahmainejad is het enige staatshoofd dat zelf naar de Review Conference is gekomen. Zijn speech was, zoals verwacht, nogal opruiend. Meerdere keren werd Israël “the Zionist regime” genoemd en ook andere landen met kernwapens, kregen er flink van langs en werden opgeroepen zich te ontwapenen. Als reactie op deze toespraak verlieten verschillende delegaties van de zogeheten Western Group de zaal, waaronder ook 15 van de 27 EU landen. Ook Nederland verliet de zaal. Op twitter gaf Minister Verhagen desgevraagd aan hoe Nederland tot het besluit is gekomen dat te doen: wordt er vooraf afgesproken wanneer er wordt opgestapt? Of ter plekke?. Verhagen reageerde als volgt op deze vraag van onze collega M. de Jong: “We willen altijd luisteren maar denken vooraf na over onze rode lijnen en overleggen ook met de andere Europese landen.” In reactie op andere berichten op twitter gaf Verhagen aan dat Iran racistische taal bezigde in tegenspraak met het handvest van de Verenigde Naties en dat de VN niet mag verworden tot podium voor racisme. IKV Pax Christi kan zich uiteraard niet vinden in de meeste punten die Ahmadinejad probeerde te maken of in manier waarop Ahmadinejad de conferentie toesprak. Wél zijn we het met hem eens dat landen met kernwapens snel werk moeten maken van ontwapening!
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Het Rusland van Medvedev
Na de fameuze machtswisseling van vorig jaar lijkt het er steeds meer op dat President Dmitri Medvedev van Rusland een wat andere politiek bedrijft dan zijn voorganger en mentor Vladimir Poetin. Alhoewel Medvedev even gelukkig is met de informele bondgenootschap met Iran heeft hij ook de banden met omringende en opkomende mogendheden als Brazilië, India en China binnen de BRIC en de Sjanghai Samenwerkingsorganisatie aangehaald. Binnen de eerste werkt Rusland om op het internationale vlak meer diplomatieke en financiële invloed te vergaren terwijl binnen de laatste het land de verhoudingen met Centraal- en Zuid-Azië onderhoudt. Tevens verwelkomde de president afgelopen zomer graag Barack Obama in Moskou om over een reductie van kernwapens te spreken.
Medvedev lijkt in het buitenland te scoren maar worstelt tegelijkertijd met een verouderde krijgsmacht en een economie in recessie die vooralsnog weinig tekenen van herstel vertoont. Waar de andere drie BRIC-landen reeds dit jaar uit de malaise weten op te klimmen wordt voorspeld dat Rusland pas in 2012 terug op het groeipad zal keren. The Economist noemde het “de prijs die Rusland betaalt voor het niet ontwikkelen van een eigen financiële markt en het niet intomen van de inflatie.” De twee zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden door de mentaliteit van de gemiddelde Rus die het leven te onzeker acht om geld te sparen of een verzekering af te sluiten. In plaats daarvan geeft hij elke roebel die hij verdient liever zo snel mogelijk uit.
Tweespalt | Iran en kernwapens
De tekst van Reuters vind je nergens in de Nederlandse media terug vandaag. De tekst van de Guardian overal.
Het stuk van Reuters komt uit een publieke verklaring van de IAEA. Het stuk van de Guardian uit “geheime” documenten van de IAEA.
Het stuk van de Guardian gaat overigens alleen maar over het explosie-mechanisme van een atoombom. Dat schijnt niet eens zo heel geheim te zijn. En zonder verrijkt uranium heb je er weinig aan.
Maar goed, de media hebben liever een boeman. Net als toen met Irak. Alle signalen over de massa-vernietigingswapens werden groot gebracht. Alle officiële rapporten (mn van Blix) kregen hooguit een klein hoekje op pagina 7. En zo blijkt maar weer dat de media, ondanks alle schuldbekentenissen, niets geleerd hebben.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Indiase kernonderzeeër verstoort machtsbalans
India liet afgelopen weekend haar eerste kernonderzeeër te water en voegde zich daarmee volgens haar premier, Manmohan Singh, tot een exclusieve club van de tot dusver vijf landen die over deze technologie beschikken.
Het prototype, de Arihant (wat “verwoester der vijanden” betekent in het Sanskriet) werd volgens Singh met Russische steun gebouwd en “symboliseert de nauwe strategische partnerschap welke we met Rusland genieten,” aldus de premier.
Met de Arihant beschikt India binnenkort over een drievoudig afleveringssysteem voor kernwapens: vanuit de lucht middels bommenwerpers en langeafstandsraketten, en over zee. Pakistan heeft slechts de eerste twee en is onthutst over deze ontstane imbalans. Er bestaat echter nog enige twijfel over de volledige potentie van de Indiase onderzeeër. Aanvankelijk werd de Arihant namelijk ontworpen als aanvalsonderzeeër; waarschijnlijk is echter dat de huidige boot wel degelijk, eventueel met kernkoppen geladen, raketten kan dragen en afvuren.
Een gewapend conflict met een buurland is voor India nog altijd een reëele mogelijkheid. De laatste oorlog met Pakistan kwam pas in 1999 terwijl een toekomstige aanvaring met China niet wordt uitgesloten. Met een kustlijn van meer dan 7500 kilometer, waarlangs dertien grote havens en bijna tweehonderd kleinere zijn gelegen, heeft India een goede reden om haar marine uit te breiden. De grootste dreiging vandaag de dag gaat echter niet meer van staten uit, maar van terroristen. Alhoewel India zichzelf graag als de grootmacht van de Indische Oceaan beschouwt en zelfs tot taak gesteld ziet om deze zee veilig te stellen voor handelsverkeer zijn grootste onderzeeërs allicht niet de meest praktische instrumenten om piraten te bestrijden.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.