Een beetje wrang is het wel, natuurlijk, maar één van de logische bijeffecten van de zich langzaam ontvouwende kernramp bij Fukushima is dat we het in Nederland eindelijk weer eens hebben over iets dat echt belangrijk is: ons energievraagstuk. Dat werd ook eigenlijk wel weer eens hoog tijd. Al dat voortdurend verongelijkte geneuzel over achterlijke culturen en mislukte integraties ten spijt is het onze nationale energiehuishouding die al jaren schreeuwt om aandacht. Als we blijven aanmodderen zoals nu wordt het uiteindelijk een dure janboel, maar op een of andere manier vinden we hoofddoekjes op straat en masse belangwekkender dan het licht in onze woonkamer. Energie, dat was iets voor olieboeren en milieufanatici, toch? Nope. De echt belangrijke politieke beslissingen van de komende jaren zullen echt niet op het terrein van integratie liggen of op dat van de scheiding tussen kerk en staat. De sleutelvraagstukken van deze tijd liggen niet eens op het terrein van de welvaartsverdeling, verzorgingsstaat of onderwijs. Als later historici één belangwekkend oordeel zullen vellen over de tijd waarin wij nu leven zal dat om één ding gaan: energie - en laten we hopen dat dat oordeel er niet op neer zal kommen dat we alle kennis en middelen in huis hadden om het juiste te doen, maar dat onze culturele obsessie met het andere ons ervan weerhield om überhaupt maar iets te doen.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
NRC.nl: Een Japanse veiligheidsexpert vindt dat de overheid eerder jodiumpillen had moeten verspreiden nadat in Fukushima radioactiviteit vrijkwam. De overheid waarschuwde gisteren dat gevaarlijke hoeveelheden radioactiviteit in voedsel zijn gevonden. Uit melk- en spinaziemonsters bleek dat de wettelijke norm tot 120 kilometer afstand van de kerncentrale wordt overschreden.
Dat is dus 8 dagen na de ramp; radioactiviteit heeft de neiging zeer hardnekkig te zijn. Zoals te zien is op deze tekening, is vrijwel het hele gebied ten noorden van het gebergte boven Tokyo getroffen. Wat we ook kunnen zien op die kaart, is dat dat gebied een heel ‘groen’ gebied is. Dus de kans is groot dat daar veel meer landbouwgebied is dan in de regio van Tokyo. Kan dat betekenen dat de voedselvoorziening voor Tokyo ernstig wordt bedreigd, de komende maanden, zo niet jaren?
In elk geval betekent het, dat voedsel dat ooit werd geproduceerd in het gebied boven Tokyo tot op 400 à 500 km van Tokyo besmet zal zijn, het komende oogstseizoen.
Zou het zo kunnen zijn, dat wèl zaaien en oogsten verstandig is, om zodoende de radioactiviteit uit de bodem te halen en in de planten te laten trekken? Om vervolgens die hele beplanting als ‘radioactief afval’ te bestempelen en ergens in het beton mee te gieten?
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
[qvdd]
Als een groep twaalf uur aan een dergelijke dosis straling wordt blootgesteld, zal 50 procent daarvan een acute stralingsdood sterven. […] Ze worden opgeofferd voor een hoger doel.
De gerenommeerde Duitse stralingsdeskundige Edmund Lengfelder ziet de toekomst voor de “Fukushima 50”, de groep mensen die in ploegendiensten van 50 man werken in de kerncentrale, somber in.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
