De formatie en de angst voor het populisme

Eén editorial in de Franse linkse kwaliteitskrant Le Monde over de Nederlandse politieke situatie en de hele journalistieke wereld wil kunnen laten zien dat ze Frans kunnen lezen (de Trouw, PowNed, JOOP, De Volkskrant). Le Monde stelt dat Nederland (en België) aan populisme lijden: in Nederland hebben de grote partijen het laten gebeuren dat de islamofobe, anti-Europese, egoïstische partij van Wilders is uitgegroeid tot een grote macht en nu waren zij gedwongen om met hem te onderhandelen. Wat uiteraard gedoemd was te falen. Ik denk niet dat het populisme het probleem is dat deze formatie zo moeilijk maakt. De reden dat de formatie zo moeilijk loopt, is volgens mij het onvermogen van de grote, gevestigde partijen om met elkaar samen te werken. De formatie over Paars+ faalde op de onwil van de VVD om samen te werken met de PvdA. De PVC formatie loopt nu spaak op de instabiliteit van het CDA. De laatste serieuze mogelijkheid (een middencoalitie) was al uitgesloten door de PvdA, voor dat hierover onderhandeld was.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Waar is Job Cohen?

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag is dat Adriejan van Light Sound Dimension.

Yes We Cohen! (foto: flickr/Bert Kommerij)

Job Cohen is de hele afgelopen formatieperiode, waarbij Nederland langs de rand van de afgrond gescheerd is, stil geweest. Na eerst zonder enig protest rechts het initiatief in handen te hebben gegeven, heeft hij zich daarna onthouden van enig commentaar. Staatsrechtelijk is dat allemaal zeer correct, en waarschijnlijk was het ook verstandig om gedurende de formatie niets te zeggen. Maar nu de hele situatie weer open ligt, en de VVD en Mark Rutte sterk gedelegitimeerd zijn als leiders van de pogingen Nederland een kabinet te bezorgen, zou Cohen, als leider van de op één zetel na grootste partij van het land, zich moeten profileren. ?Het schrijven van een proeve van een regeerakkoord? is nou niet echt een vastgebeitelde staatsrechtelijke traditie, of zo; het is in 1994 eens gebeurd, en that?s it.

Een formatie als deze, en zeker wanneer hij afbreekt, is pure machtspolitiek. Het gaat niet om regels, maar om wie op welk moment naar voren treedt met welke boodschap. Het gaat om geloofwaardigheid in de ogen van het publiek, en het voor het blok zetten van andere partijen. Een situatie als afgelopen vrijdag, toen de formatie gestrand was en het onduidelijk was welke kant het zou opgaan, is volgens mij een staatsrechtelijk redelijk open situatie. Er zijn op dat moment nog geen initiatiefnemers van iets, die de kans moet worden gegund om tot een akkoord te komen. Zo?n situatie moet benut worden! Als je op dat moment komt met een redelijk en geloofwaardig alternatief creëer je je eigen momentum.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Tegenzinnen 05 | En nu? Een centrumlinks minderheidskabinet met ministers van CDA en VVD?

Rutte heeft het initiatief verspeeld. In de onderhandelingen over paars plus heeft hij niet onderhandeld, maar piketpaaltjes geslagen. Door onderhandelingsamateurisme van PvdA, GroenLinks en D’66 werd pas na enkele weken de conclusie getrokken dat Rutte die 18 mld. aan bezuinigingen en de hypotheekrente-aftrek überhaupt niet wilde loslaten. Want door de ‘onderhandeling’ te rekken kon Rutte beweren dat hij wel degelijk onderhandelde terwijl deze piketpaaltjes een overeenkomst onmogelijk maakte. Dat was geen theater in het landsbelang.

Tijdens de onderhandelingen over rechts had Rutte, om het opkomend rumoer in het CDA te sussen, niet machteloos aan de kant hoeven staan. Als beoogd premier en liberaal had hij zich expliciet kunnen uitspreken voor de grondbeginselen van onze staat. “De ongerustheid binnen het CDA is te begrijpen, maar haar achterban moet zich realiseren dat de staatsrechtelijke verworvenheden ook voor de VVD een groot goed zijn. Vrijheden zijn ons lief, ook de vrijheid van godsdienst, en etnische registratie druist in tegen onze gezamenlijke ideeën over individuen met hun eigen verantwoordelijkheden”. Daarmee had hij niet alleen CDA-ers gerustgesteld. Hij verkoos echter de zijlijn.

Door z’n ene zetel voorsprong werd hem volgens een ongeschreven regel het initiatief gegund. Dat heeft hij met deze twee mislukkingen echter verspeeld. Daarom dient een volgende formatiepoging elders op het politieke spectrum te beginnen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Gelekte brief Hero Brinkman zaait verwarring in formatie

Onverwacht nieuws uit Den Haag. In een brief die PVV-kamerlid Hero Brinkman aan zijn fractie heeft gestuurd roept hij op tot een meer verzoenende houding van de partij tegenover moslims. Hij gaat daarmee rechtstreeks in tegen zijn voorman Geert Wilders. Die wil als ‘gedoogpartij’ juist blijven hameren op de gevaren van de islam. Brinkman mailde vannacht om kwart over drie vanuit Nieuwspoort, maar de boodschap lekte per abuis uit.

“Ik houwt van iedreeen! En ik vnidt dat vrede lifede. En lekkere wijveeeh. En van Klinkebinkie! En moslims kunne aardig zijn!!!!!!!! En wijve! Kliknie!2”, aldus Brinkman over moslims. Het PVV-kamerlid staat in Den Haag bekend om zijn zeer authentieke jargon, dat slechts door beperkt aantal partijkenners kan worden geduid.

Ook roept Brinkman op tot meer begrip voor zijn CDA-collega Ab Klink. “Ze zggen wel dat Klink links is (hhaha, klink links h), maar zo’ n Cohen,die is pas!@”, zo mailt Brinkman zijn collega’s. Hij richt zich daarmee nadrukkelijk tot fractiegenoten die kunnen lezen en roept ze op de brief van Klink goed tot zich te nemen. “Ikreeg trnen in mijn ogen. KLinkkan/ Is heel miio. moi.”

Het PVV-kamerlid roept zijn fractie zelfs op om richting de PvdA en GroenLinks een iets meer gematigde houding aan te nemen: “Geert mote af en toe ff dimmen!1 Heb je Netanyahu Ablayrak wel eens van dichb gezien? Mooie vrowu! NOu daar gaat mijn fasistishe lid wel de H-groet van doen. Ha! ha.ha. En met Fem ukn je wel ketsen . Kletsne!”

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Einde van België

[qvdd]

“We moeten ons voorbereiden op het einde van België. Zonder dat zijn we gezien. De politiek moet er niet op hopen, maar er zich wel op voorbereiden.”

De Waalse vice-premier Laurette Onkelinx gooit nog maar eens de ultieme vertwijfeling in de strijd nu de Belgische formatie weer eens mislukt is. Probleem is uiteraard dat ook een opsplitsing van het land zal stuklopen op het BHV-probleem.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Heeft de SP de sleutel in handen?

Nu dan toch? (Foto: Flickr/Pieter Musterd)

Goed, de huidige formatie zit in zwaar weer, of de coalitie CDA/VVD met gedoogsteun van de PVV er komt is maar zeer de vraag. Ab Klink zou de meerderheid van die coalitie hoogstpersoonlijk om kunnen zeep helpen.

En dan? Dan zijn we weer terug bij af. Belgische toestanden dreigen, of liever nog, zijn eigenlijk al losgebarsten. Het is zelfs niet geheel ondenkbaar dat er nieuwe verkiezingen moeten komen. Die verkiezingen zullen in grote mate een herhaling zijn van de vorige, maar met de wetenschap van wat er daarna gebeurde zullen er mensen zijn die de volgende keer een andere keuze zullen maken.

Hoogstwaarschijnlijk zal het CDA de schuld krijgen van de mislukte formeerpoging, en zal verliezen. Een enkele uitzondering daargelaten vindt tussen de blokken links-rechts de afgelopen jaren weinig migratie plaats, dus de weglopende kiezers bij het centrumrechtse CDA zullen waarschijnlijk aan de rechterkant van het politieke spectrum blijven. De overlopers zullen vooral mensen zijn die hoopten op een kabinet met de PVV, maar niet voldoende om ook op de PVV te stemmen. Waarschijnlijk zal een deel van hen nu wel de oversteek wagen.

Op (centrum-)links zullen nieuwe verkiezingen ten koste gaan van de kleinere partijen. In het huidige klimaat zullen kiezers gaan voor een sterkere PvdA. D66 en vooral GroenLinks zullen alle zeilen moeten bijzetten om niet te verliezen.

Quote du Jour | Vriendelijke, wat linkse christen-democraat…

“Ab Klink maakt plaats voor Ank Bijleveld. De nummer twee van de CDA-kandidatenlijst van afgelopen verkiezingen oogt als een vriendelijke, wat linkse christen-democraat. Maar ze is wel degelijk bereid tot stevige rechtse hervormingen. Dat bleek in 2000 toen ze als Kamerlid een spraakmakende deal sloot met een jonge, talentvolle VVD-woordvoerder voor sociale zaken. Zijn naam: Geert Wilders.” (Tim de Gier in Vrij Nederland)

Ha, een vriendelijke, wat linkse dame gaat proberen een rechtse formatie te bespoedigen. Ank Bijleveld luidt haar naam, een wat linkse dame dus die vindt dat politici wat vaker naar deskundigen moeten luisteren, zo lezen we op internet. En nadelen hebben voordelen, zegt ze, net als Johan Cruijff. Ank wordt bovendien getipt als aanstaande minister. Volgens Wikipedia zat Ank op het gymnasium en studeerde ze bestuurskunde, dus is ze zeker niet op haar achterhoofd gevallen.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Vorige Volgende