'Europa' is uit meer ontstaan dan een verlangen naar grotere welvaart. Herdenken en Europese verkiezingen: dat confronteert. Heeft vrede te maken met Europese integratie? Ik denk van wel. Is dat het bewijs dat ik oud word? Is het verbinden van de vrede en de integratie niet eigenlijk een Godwin? De suggestie van het omgekeerde klopt niet, het einde van de EU zal niet onmiddellijk tot oorlog leiden. Dat werd wel beweerd bij de referendumcampagne over de 'constitutie' van de EU. Maar vraag de bezoekers van het Anne Frankhuis eens wat het verhaal betekent voor hun eigen strijd tegen racisme en onderdrukking. Vraag eens aan de hoogbejaarde politici over hun inspiratie na de Tweede Wereldoorlog, vraag het eens aan de architecten van de Duitse hereniging.
Nederland [is] te groot […] voor Europa
Geert Wilders vindt daarom dat Nederland uit de EU moet.
NB: ‘de eurofielen’ wordt – in ieder geval de komende weken – Wilders’ nieuwe favoriete benaming voor al zijn politieke tegenstanders. Wedden?
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
OPINIE - Interessant stuk, over de mate van democratie in de VS. Maar laten we daarnaast óók eens kijken dichter bij huis: het enorme, gapende democratische gat in Europa. Een afgrond die me, voor het eerst in mijn leven, doet twijfelen of ik op 22 mei wel ga stemmen. En daar schrik ik van.
‘Wie niet stemt, heeft achteraf geen recht van spreken of klagen’, is al heel lang mijn adagium. Tientallen jaren heb ik er ten diepste in geloofd – en op lokaal en nationaal niveau doe ik dat nog altijd. Stemrecht is een van de grootste verworvenheden van een vrije samenleving, heb ik altijd verkondigd. In die geest heb ik mijn kind (nog geen stemrecht) ook opgevoed: ik heb geprobeerd de onschatbare waarde van democratie op een volgende generatie over te brengen.
Sceptici in mijn omgeving heb ik altijd vermanend toegesproken als ze hun stembiljet in de oud papierbak knikkerden. ‘Als je zelf niet wil stemmen, machtig dan iemand anders’, was mijn (tikkie belerende) devies.
En nu? Nu wankel ik zelf. Op 22 mei ben ik in het buitenland, ik kan niet naar de stembus. Maar ga ik iemand machtigen? To vote or not to vote, that is the question.
COLUMN - Het begint weer: de slaapverwekkende verkiezingsdebatten, waar de standaardhoofden op domme stellingen slaapverwekkende antwoorden geven. Toptijden voor slechte slapers! De halve nachtrust haal je voor de televisie.
En dan wil Sargasso nog wel eens aandacht geven aan kleine partijen; alsof dat helpt. Die kleintjes zijn toch ook geen dragers van spannende gedachten? Toen bedacht ik een spannend avontuur voor mijzelf: ik zou meedoen aan een kleintje en participerend observeren.
Zo komt het dat u, bij de komende Europese verkiezingen, mij kunt kiezen: de lijst 19, Aandacht en Eenvoud, no 2, uw dienstwillige dienaar. At your service, zou ik bijna zeggen. Maar hoe loopt het avontuur?
Partij en programma
Voor de inschrijving heb je een kandidatenlijst nodig, een partij en een programma. Meestal begint het met een initiatief, een persoon met ideeën en bovendien vindt dat zijn denkbeelden ten onrechte niet worden gehoord. Het betekent dat:
Naar de notaris voor statuten, dat lukt nog. Leden wordt al lastiger. Het programma is de reden waarom mensen elkaar vinden en vertrouwen. Maar het recruteren van kandidaten is ook een kernactiviteit van een politieke partij: hoe doe je dat zonder traditie en als er vrijwel geen leden zijn? En ook geen ervaring met procedures? Vriendjes zoeken dan maar? De oprichters van D66 deden het ook ongeveer zo, maar het risico op gedonder kent Wilders als geen ander.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Hoeveel tijd gaat er verloren aan asieldebatten met Teeven? Als je dat allemaal optelt, inclusief de motie van wantrouwen die hij aan zijn broek kreeg, vraag ik me af of hij wel een stabiele factor is.
PvdA-kandidaat voor het Europees Parlement Sander Terphuis profileert zichzelf ten koste van de huidige coalitiepartner van zijn landelijke partij.
NIEUWS - Gisteren werd PollWatch 2014 gelanceerd, een website waarop recente peilingen voor de Europese verkiezingen in alle lidstaten worden samengebracht. De site maakt op basis van nationale en EP-peilingen een ‘voorspelling’ van de samenstelling van het nieuwe Europees Parlement. Voordat we dit tot de nieuwe ‘Waarheid’ (met een grote W) verheffen drie waarschuwingen:
Met het in acht nemen van de foutmarges gaat het, in mijn ogen, meteen al mis. Het persbericht van de makers kopt ‘Socialists ahead of EPP in a more polarized parliament’. De sociaal-democraten zouden dus groter zijn dan de Europese Volkspartij. Wie iets verder leest, ziet echter:
OPINIE - Nieuwsuur zond afgelopen dinsdag het vijfde en laatste deel van de reportage ‘De Europese worsteling’ uit. Journaliste Saskia Dekkers probeert aan de hand van enkele interviews in diverse Europese landen de onvrede over de EU te verklaren. In de slotreportage kwam Nederland aan bod.
Het item begon met de presentatie van enkele cijfers om het onbehagen van Nederlanders over Europa te illustreren. De cijfers waren afkomstig van onderzoeksbureau Ipsos, dat in opdracht van Nieuwsuur onderzoek had gedaan.
‘Op de vraag “bent u van plan om te gaan stemmen bij de komende Europese Parlementsverkiezingen?” geeft meer dan 70 procent van de Nederlanders aan dat ze gaan stemmen. In Limburg lopen ze warm voor deze verkiezingen. Daar zegt ruim 60 procent te gaan stemmen,’ aldus presentatrice Astrid Kersseboom, die zo de insteek van de reportage formuleerde.
Geen goede graadmeter
Indien Ipsos deze cijfers zelf serieus zou nemen, had het onderzoeksbureau waarschijnlijk gesproken van een ‘historisch moment’ in de geschiedenis van de Europese Unie. Het opkomstpercentage bij de Europese Parlementsverkiezingen lag in Nederland namelijk nog nooit boven de 60 procent. Een verdubbeling dit jaar zou ronduit sensationeel zijn aangezien in 2009 slechts 37 procent van de kiesgerechtigden een stem uitbracht.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Opvallend.
Het is een beetje een soap, de zetelgate rond de laatste eventueel te verdelen Lissabon-restzetel. Eerder schreef ik al dat het nogal amateuristisch was om niet voor de verkiezingen netjes de regels met elkaar af te spreken. Daardoor is een situatie ontstaan waardoor de Tweede Kamer zal moeten bepalen wie de nieuwe restzetel krijgt, de PVV of de PvdD. Ik ben naar aanleiding van de discussie onder het eerdere artikel en een flink interview afgelopen vrijdag met Marianne Thieme op Radio 1 maar eens de achterliggende stukken ingedoken en de conclusie daarvan is erg helder: de Dierenpartij heeft wat betreft die restzetel geen poot om op te staan. Tegelijkertijd heeft staatssecretaris Bijleveld de Tweede Kamer wel erg onhandig geinformeerd.
Waar gaat het om?
Even terug naar het begin. Bij de Europese verkiezingen van vier juni is gestemd voor 25 zetels. Als het Verdrag van Lissabon geratificeerd wordt, krijgt Nederland er een zetel bij. Het conflict draait om de vraag wie die eventuele zetel krijgt. De uitslag voor de overige 25 zetels staat vast.
Behalve de zetel gaat het er ook om of staatsecretaris Bijleveld de Kamer goed voorgelicht heeft en of daardoor onduidelijkheid is ontstaan over de regels van de restzetelverdeling. Thieme liet op de radio weten even voor de verkiezingen een brief van Bijleveld te hebben ontvangen waarin zij, aldus Thieme, aangaf een eerder gevraagd advies van de Kiesraad te volgen. Thieme vond dat afdoende en hoefde daarom niet van te voren nog een debat over de restzetelverdeling. Ook liet ze weten dat, omdat het Kabinet het advies van de Kiesraad overnam, zij dit advies destijds ook niet meer gelezen had. Nu echter blijkt, volgens Thieme, dat Bijleveld niet het advies van de Kiesraad gevolgd heeft en volgens de regels in dat advies zou de PvdD wel de Lissabon-zetel kunnen krijgen.
CDA’er Joop Atsma vindt dat de berichtgeving over de Europese verkiezingen door de NOS enorm is verwaarloosd. Het CDA-Kamerlid liet zich in de zondagseditie van de Telegraaf niet vleiend uit over de uitzending van de NOS. Hij herhaalde deze klacht dinsdagavond nogmaals in de Tweede Kamer. “Ik ging teleurgesteld op bed. De uitzending was na een kwart van de uitslagen al afgelopen.” Hypocrisie ten top van Atsma.
Deels kan ik me vinden in zijn kritiek op de NOS. Dat de uitzending wegvalt tijdens een debat, lijkt me overmacht. Het is echter hinderlijk. Tevens is het jammer het gemeentehuis van Den Haag, de tijdelijke ‘studio’, de akoestiek van een rioolbuis heeft. Dat doet af aan de kwaliteit van de uitzending. Ferry Mingelen had het debat tussen de fractievoorzitters – waarin Atsma’s chef Van Geel onzichtbaar was – in mijn ogen ook met strakkere hand moeten leiden.
Het is echter onbestaanbaar dat een CDA’er klaagt over de berichtgeving rond de Europese verkiezingen. Nota bene een CDA’er! Atsma vertegenwoordigt de partij die uitpakt met een godvergeten motormuis als lijsttrekker. En dan niet als een grapje, maar als kapstok waar alle retoriek aan gehangen wordt. Dan neem je de kiezer niet serieus.
Srsly:
‘Stouter en scherper’, gaat Esther de Lange namens het CDA campagne voeren bij de verkiezingen voor het Europees Parlement.
En dus gaat het CDA nu ook officieel voor hol geroep:
Eerder liet De Lange weten dat zij geen liefhebber is van nuance, want wie een standpunt moet gaan uitleggen heeft al verloren.
Dat Esther de Lange het goed voorheeft met de gewone man én met Europa is verder een logisch gevolg van haar afkomst:
“Dat is best wel een knappe prestatie.”
Hoogleraar politieke communicatie Claes de Vreese meldt dat de PvdA er als enige partij niet in geslaagd is haar boodschap duidelijker te maken tijdens de campagne in de aanloop van de Europese verkiezingen.
Na de campagne begrepen zelfs minder kiezers iets van de visie van de partij dan ervoor.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
