De lidstaten van de Europese Unie moeten op één lijn een krachtiger energiebeleid voeren om de levering van olie & gas te diversifiëren en een vrije markt te verzekeren. In die strekking staat vandaag een essay van Ministers Verhagen van buitenlandse zaken en van der Hoeven van economische zaken in het financieele dagblad. In hun oproep stellen de bewindslieden dat energie een groot geopolitiek spel is. Daarin staat steeds meer het belang van afzonderlijke naties voorop wat het fundament van de wereldeconomie, de vrije markt, zou bedreigen. De realiteit begint in te zinken bij de Nederlandse politiek dat er een wedloop gaande is om gas- en oliestromen. Die wordt gevoerd vanuit consumerende landen om energielevering te verzekeren, en vanuit producerende landen met genationaliseerde energiemaatschappijen om de winst te maximaliseren. In dit probleem kiezen de ministers ervoor om de nadruk te leggen op "het bevorderen van marktwerking, rechtsbescherming en de diversificatie van bronnen". Die insteek zal weinig vruchten afwerpen omdat de EU zeer weinig mogelijkheden heeft om wat aan de energiewedloop te doen. De inzet op het voorzetten van onze verslaving aan olie- en gas binnen de EU met meer en meer import is de verkeerde.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.