Ah! Israël heeft wederom laten blijken hoeveel zorgvuldigheid het betracht bij het selecteren van haar doelen. Gisterenavond werden een Oostenrijker, een Canadees, een Chinees en een Fin (nee, geen Marokkaan) naar hun respectievelijke goden geholpen. De toegesnelde hulp werd wederom onder vuur genomen. Het zal wel een "Oeps, sorry!" worden. Maar feit is dat dit het vormen van een nieuwe vredesmacht voor Libanon ernstig bemoeilijkt. Potentiële contribuanten aan een vredesmacht zijn namelijk nogal huiverig voor bodybags, en Israël zit er helemaal niet zo op te wachten. Ik geloof dan ook niet in een ongeluk. Zo kan Israël mooi weer spelen en paar dagen (weken?) winnen en nog honderden onschuldigen vermoorden. Weten we nog waar het officieel om gaat? Om twee (t-w-e-e !) ontvoerde soldaten. Mensenlevens? Ach, dat is zo van voor 9/11...
En raad vervolgens welke baby van deze tweeling het jongetje is, en welke het meisje. Meer info hier.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Kofi Annan moet vertrekken en dus is de VN naarstig op zoek naar een opvolger.
De grootste diplomatieke Mister-verkiezing vindt nu plaats en Azië is de leverancier. (hoewel de VS speculeert dat zij ervaring belangrijker vinden dan de geografische afkomst)
Wie zijn de officiele kandidaten en wie zijn de verplichte “gevaarlijke” outsiders?
De (in)officiele eisen waar de kandidaat aan moet voldoen:
De officiele kandidatenlijst ziet er als volgt uit:
Ban Ki-moon, Zuid-Korea. Zuid-Koreaanse minister van buitenlandse zaken. De eerste Zuid-Koreaan die zich officieel kandidaat stelt voor de functie. Grote buurman China en Zuidoost-Azië hebben er nog twijfels over. De Verenigde Staten zien het liefst een Zuid-Koreaanse kandidaat als het echt een Aziaat moet zijn.
Jayantha Dhanapala, Sri Lanka. Speciaal adviseur van de Sri-Lankaanse president en tot 2003 hoofd van het Ontwapenings-departement van de VN. Zou wel de steun hebben van China. Men beschouwt hem echter als een oude insider en de leden willen weer eens een nieuw gezicht. De etnische onlusten in eigen land kunnen roet in het eten gooien. Maar blijft een grote favoriet.
Voor het oog (en oor) van de hele wereld stak Bush afgelopen week een stokje voor een vredesmissie van Blair naar het Midden-Oosten. Dat was een mooi klusje voor zijn Condi. En Condi had geen haast. Eerst ging ze nog eventjes wat papier verplaatsen in Washington, en intussen kon Israël rustig doorgaan.
Gister is ze vertrokken, en guess what? Opeens komt er beweging in de zaak. Waar de VS de hele tijd tegen een staakt-het-vuren waren (Kofi’s Annan’s plan werd direct afgeschoten om in terminologie te blijven) zijn ze nu opeens een stuk genuanceerder. En Israël, voorheen categorisch tégen een UN-vredesmissie, vindt dat opeens een goed idee mits onder de NATO (lees: VS-commando) en met een sterk mandaat. Daardoor zijn alle ogen nu gericht op Syrië, geheel in lijn met Bush’ opmerking dat “what they need to do is get Syria to get Hezbollah to stop doing this shit and it’s all over. ”
Weliswaar hebben Syrië en Iran Hezbollah in de begindagen helpen opbouwen, en steunen beide landen Hezbollah nog steeds met wapens – het is zeer de vraag of Syrië en ook Iran Hezbollah echt wel kunnen tegenhouden zoals Bush zegt. Hezbollah is de afgelopen jaren een zelfstandig opererende groep geworden. Ze had wel degelijk haar eigen agenda, en de ontvoeringsactie was al maanden voorbereid. Omdat de VS bepaald geen nauwe diplomatieke banden hebben met Syrië, zal druk op dat land overigens eerder via Egypte en Jordanië worden uitgeoefend. Beide landen, Iran en Syrië, zullen hopelijk geïsoleerder komen te staan in het Midden-Oosten en dat is wat de VS willen.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
En wie niet? Een plaatje gebaseerd op dit plaatje, met een kleine aanpassing mijnerzijds.
Zie ook dit artikel.
?De vis begint aan de kop te stinken?, zegt het spreekwoord. Daarmee wordt bedoeld dat als corruptie, wreedheden en misdaad een land verzieken, dat meestal komt doordat de bestuurders ervan niet deugen. Ruik het zelf in een rapport van Human Rights Watch. Enige citaten uit en de conclusies van dit rapport:
?Some of the most serious abuses detailed in the report concern a special task force (—) stationed at an off-limits detention center at the Baghdad airport, called Camp Nama.
According to the interrogator:
He [the MI officer] was very specific about it. He didn?t say, ?I want you guys to go nuts on these guys,? but he was very specific about what he wanted … Later, we had a few dogs on these guys too [i.e., used dogs to intimidate the detainees], and all the whole thing …
Het gebruiken van honden bij de ondervraging gebeurt op bevel van een officier, bij de eerste affaire die aan het licht kwam werden misstanden geëxcuseerd door slechte training van lager personeel.
[The MI officer] said, you know, ?I?ve got these dog handlers, these MPs, they are going to come in and you?re gonna use them in the interrogation.? …
Het conflict in Libanon (nu gedoopt tot de Juli-Oorlog) is nog steeds gaande.
De VS, VN, Rusland en de EU hebben hun positie duidelijk gemaakt.
Maar waar blijft de Arabische wereld? De zelfbenoemde “broedernaties” van Libanon.
Hoe reageert de Arabische wereld op dit nieuwe conflict?
De Juli-“Oorlog” heeft bij de meeste Arabische landen geen heftige reacties opgewekt. De meeste dus.
Saudi-Arabië, Jordanië en Egypte hebben wél felle kritiek geuit op wat er nu gaande is.
In de statements van deze 3 landen moest vooral Hezbollah het ontgelden. En dus niet Israël.
Het avonturisme van Hezbollah zou onverantwoordelijk en levensgevaarlijk zijn. De Saudische regering heeft er zelfs een fatwa tegen aan gegooid. Het zou volgens de islamitische wetten verboden zijn om te bidden voor Hezbollah of deze beweging van ketters te steunen.
Deze drie landen zijn ook de grote Arabische spelers in het gebied. Het lijkt dus alsof de Arabische wereld anti-Hezbollah is.
Maar niets is minder waar. De Hezbollah is in de Arabische medinas nog steeds populair en er worden zelfs vergelijkingen gemaakt tussen Nasrallah (de Hezbollah-leider) en Nasser ( Egyptische oud-president en Arabische volksheld).
Hezbollah wordt gezien als de enige Arabische beweging die Israël tot stoppen heeft weten te brengen. En daarmee verdien je veel credits in de Arabische wereld.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
De Senaat van de VS heeft een wet aangenomen die het mogelijk maakt overtollige embryos uit vruchtbaarheidsklinieken voor stamcelonderzoek te gebruiken. President Bush heeft de wet echter met een veto getorpedeerd. Dat kon hij daar men een paar stemmen tekort kwam voor een tweederde meerderheid, die een veto onmogelijk zouden hebben gemaakt.
Zoals een commentator op naar ik meen de BBC al zei: dit was te verwachten daar Bush altijd geroepen heeft dat hij een dergelijke wet zou veto-en. En dat moet hij ook omdat een groot deel van zijn achterban zo’n wet niet wil en er verkiezingen aankomen. Enige probleem is dat zijn eigen Republikeinse partij verdeeld is over deze kwestie.
Maar mij ontgaat de logica van het veto. Als je die embryos vernietigd in plaats van ze voor onderzoek te gebruiken, dan vernietig je toch net zo goed leven? En het is niet alsof ze kleine mensjes op gaan kweken uit die cellen. Wellicht moet je een born again christian zijn om het te snappen. Hebben we iemand in ons lezerspubliek die het kan verduidelijken?
Sinds de Amerikanen ooit poogden ‘hoop te herstellen’ in Somalië, en er vervolgens smadelijk verjaagd werden, hebben ze niet echt heel veel bijgeleerd. Anderhalf jaar geleden trad een uitermate wankele overgangsregering aan in het land dat sinds vijftien jaar geen centrale regering kende. Er ontstond weer enige hoop, ook al hing de regering van opportunisme aan elkaar. De macht van de wardlords leek wat af te nemen.
De warlords, ook niet op hun achterhoofd gevallen, verklaarden zichzelf opeens tot strijders tegen het terrorisme. Ze richtten er zelfs een club voor op, de Alliantie voor Herstel van Vrede en Counterterrorisme (ARPCT). En de VS, opportunistisch als altijd, steunde de warlords met naar schatting 100.000 tot 150.000 dollar per maand. Ook al waarschuwden gerenommeerde clubs als de International Crisis Group dat dit Somalië wel weer eens terug in chaos zou doen storten, de VS trok zich er niets van aan. De Amerikaanse steun aan de warlords zette veel kwaad bloed in Somalie en bepaalde redelijk fundamentalistische groepen hebben daarvan gebruik gemaakt om hun positie te versterken.
Intussen deed de Ethiopisch gezinde overgangsregering (TFG) er ook alles aan om zich ongeloofwaardig te maken. Ze gebruikte de toenemende chaos om internationaal ingrijpen af tedwingen, liefst van Ethiopie. Ethiopie, overigens, dat onder leiding van dictator Meles Zenawi niet bijster geïnteresseerd is in mensenrechten en dat soort onzin, schurkt ook stevig tegen de VS aan.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
De aandacht wordt de laatste weken vooral vastgehouden door Libanon, maar ietsje oostelijker vallen er per dag ongeveer 100 doden (geencom/geencom), en dat is meer dan in het Libanese conflict. We hebben het dan over Irak, het land waar géén burgeroorlog woedt – nee echt niet!
Gelukkig maar.
Misschien vergeten we bij de partijen die baat hebben bij het conflict in Libanon één land: de Verenigde Staten? Libanon is een mooie bliksemafleider zolang de Israëliërs met Amerikaanse (gesponsorde) wapens aan blijven vallen.
N.B. Dit stukje wil niet insinueren dat de VS het conflict begonnen zijn.