Orwell als verkiezingswapen
Sommige geniale boeken lees je te laat, of nooit. Sargasso bracht onlangs nog de Ongelezen boeken Lijst uit -Tolkien op nummer 1-, het boek waar ik op doel is zo belangrijk dat het er niet eens tussen staat. Maar misschien is het goed dat ik de laatste bladzijde slechts twee dagen geleden omsloeg, want nu George Orwell’s 1984 opeens weer wereldnieuws wordt, ligt dit meesterwerk mij nog vers in het geheugen. Orwell schrijft in het boek een verschrikkelijke toekomstvisie van zich af. In 1949 voorzag hij dat de wereld 35 jaar later in drie dictatoriale staten onderverdeeld zou zijn. In een van deze staten, Oceania, regeert Big Brother en zijn Partij. De Partij heeft totale controle over het volk en streeft naar techniek waarbij de gedachten van de inwoners gelezen kunnen worden.
In de DDR kwam de Stasi in 1984 dicht bij deze toekomstvisie – filmtip: Das Leben der Anderen – maar in Amerika diende Orwell destijds slechts als bron van vermaak. Ridley Scott maakte een Superbowl-commercial waar IBM als Big Brother werd neergezet en Apple’s Macintosh zich presenteerde als de verlossende en nieuwe manier van computergebruik.
23 jaar later heeft de Patriot Act 1984 voor de Amerikanen iets dichterbij gebracht. Maar uitgerekend binnen de politieke hoek die daar verandering in moet brengen, wordt Orwell door een anonieme producer weer als een vorm van reclame ingezet:
Na de roemloze uitslag van het referendum over het Europese Grondwettelijk Verdrag bleef het over Europa oorverdovend stil. De beloofde Brede Maatschappelijke Discussie bleef uit en ook de verkiezingscampagnes voor de Tweede Kamer leken geen internationale paragraaf te bevatten, laat staan dat er gedebatteerd werd over de plaats van Nederland in Europa. Ook het nieuwe kabinet lijkt een weinig visie te hebben over ?hoe het verder moet?, terwijl verschillende maatschappelijke organisaties schreeuwen om een discussie en de Europese trein zonder stoppen verder dendert.
Dit roept een sterk déjà vu gevoel op. Precies vier jaar geleden begon de aanval op Irak. De aanloop was gevuld met zogenaamde bewijzen en het hameren op de nieuwe militaire strategie van preventieve oorlog. Anders zou er een “mushroom” boven een Amerikaanse stad verschijnen. De bewijzen bleken niet hard te zijn en de gevolgen van deze oorlog zijn inmiddels bekend.
Komende zondag, 25 maart, is het precies vijftig jaar geleden dat het verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap (EEG), de voorloper van de huidige Europese Unie, in Rome werd ondertekend. Tijd dus voor een viering: die van de Europese eenwording. De Europese regeringsleiders zullen de viering luister bijzetten met de lancering van de “
De Britten maken zich ernstig zorgen over de hoge kosten van de Olympische Spelen. Londen wordt in 2012 gaststad voor dit internationale sportevenement, het budget daarvoor werd aanvankelijk geschat op een kleine vier miljard pond (zo’n zes miljard euro). Nu blijkt dat 9,33 miljard (14 miljard euro).
Het was een kwestie van afwachten totdat ook de asielbusiness zakenmensen zou aantrekken. Tot nu toe moesten asielzoekers via gewone lijnvluchten uitgezet worden. En dat heeft eigenlijk alleen maar nadelen. Het kost veel geld en normale burgers zien dat je niet altijd even zachtaardig met de asielzoekers omspringt.