Schaf ontwikkelingshulp af

Omdat de crisis de overheidsfinancien stevig uit het lood slaat, lijkt minister Bos niet te ontkomen aan stevige bezuinigingen. Hoewel je je kan afvragen of het uberhaupt wel zinvol is - immers het probleem is eigenlijk 12 miljard, maar die bezuiniging heeft zulke negatieve effecten dat men vervolgens nog eens voor 8 miljard aan de slag moet - slaan de coalitiepartijen alvast wat piketpalen. Voor een groot deel van de Nederlanders is het ook al duidelijk: bezuinig maar op ontwikkelingshulp vindt 40% van de bevolking. De meest genoemde redenen: het wordt toch niet goed besteed, er blijft teveel aan de strijkstok hangen (.pdf) en het kweekt afhankelijkheid. Dat zijn allemaal legitieme redenen, maar voor mij ligt het nog fundamenteler. Waarom heeft de overheid een rol bij het verstrekken van ontwikkelingshulp? Zijn Nederlanders niet in staat om zelf een bedrag over te maken naar de hulporganisatie van hun keuze? Het is tegenwoordig mogelijk om zelfs het individu dat je wilt helpen zelf uit te kiezen. Is het dan niet veel logischer om de individuele Nederlander ook zelf te laten bepalen waar hij of zij ontwikkelingshulp aan wil geven?

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Crisispoll: waar moet het geld vandaan komen?

, door
Logo SGC klein (Illustratie: Crachát)

Crosspost: Het nu volgende stuk verschijnt simultaan op Sargasso en GeenCommentaar.

Goed, we zitten dus in een recessie, en het wordt nog wel een depressie, als we de verhalen mogen geloven. En wat nu, bezuinigen of juist stimuleren? De Volkskrant rekent ons voor dat de overheid twaalf miljard moet bezuinigen, maar dat de economie daar zo’n klap van krijgt dat er nog eens acht miljard extra bezuinigd moet worden.

Twintig miljard, dat is ruim 11 procent van de totale begroting van 179 miljard euro over 2009. Eén groot ministerie of twee a drie wat kleinere. Percentages en bedragen die tot een paar maanden, zelfs weken, geleden ondenkbaar waren.

Laten we er eens een wisdom of crowds-polletje op los laten. Moet er volgens u bezuinigd worden, en áls we gaan bezuinigen, waar moet dat geld dan vandaan komen? Hieronder twee polletjes, één met enkele keuze, één multiple choice. Eens kijken waar onze reageerders, die zichzelf in diverse, al dan niet ivoren, torens bevinden staan. Wordt het ontwikkelingssamenwerking, of toch defensie?

Moeten we gaan bezuinigen?
Moeten we gaan bezuinigen?
( polls)

Als we gaan bezuinigen, waarop dan?
Waarop moeten we bezuinigen?
( polls)

Steun ons!

Mededeling

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Mededeling

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Mededeling

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Vorige