Bouwbedrijven beschouwen overheid en publieke zaak van oudsher geloof ik als iets dat je vooral een poot moet uitdraaien. De Volkskrant bevestigde dat beeld afgelopen zaterdag nog eens met een onderzoek over woekerwinsten van onze bouwers. Bouwbedrijven kopen landbouwgrond op (à bijvoorbeeld 6 euro per vierkante meter) en wachten totdat er een bouwbestemming op komt: hoppa, 300 euro de vierkante meter. Nikste aanbesteding. Op dat moment zijn de bouwbedrijven alleen bereid de grond nog aan de gemeente te verkopen als ze zelf de huizen mogen bouwen. En wat voor huizen worden dat? Lucratieve dure woningen natuurlijk, geen sociale woningbouw. En zeker geen publieke voorzieningen als scholen, speeltuinen etcetera. Dat moet de gemeente maar betalen. De gemeente op haar beurt staat niet sterk. In Nederland mag de eigenaar van de grond bepalen wat erop komt: die hoeft niet te concurreren. Van openbare aanbestedingsprocedures is dus geen sprake. Da's winst!
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
“Het is een verhaal met gemengde gevoelens. In Vlaanderen zelf was er weinig draagvlak voor het migrantestemrecht. En bij degenen voor wie het gecreëerd werd, was de belangstelling ook heel klein.”
Marino Keulen, dat is een Vlaams minister, over de komende gemeenteraadsverkiezingen. Want op 8 oktober is het weer Belgenstemtijd, iets waar Crachàt u hoopt van op de hoogte te houden.