1. 1

    :((

    jsk..niet lezen en reageren, dank u. en ook geen reakties graag.

    Dichtervoordrachtavond in “exit” jeugdhangplek Rotterdam, zijstraat witte de witstraat waar nu, naar lonely planet zegt, het leukste cafe ter wereld is.

    Simon zou lezen uit eigen werk, lezen moet je zien als voordracht..zoiets als jonnie van Doorn (the selfkicker)

    Ik zat daar, als enige! Simon niet uit het veld geslagen, pretsigaret in de rechterhoek..een hele dikke. Ik was daar ook niet vies van, zei toen..

    Shieeeet..we gaan elders wat een donker hol hier, ga je mee. Ik ging. Straat of wat verder (stoned als een aap) een cafe in.(bovengenoemde witte aap)

    De gehele avond zat ik daar met hem ..”ik maak schilderijen met woorden zij ie” en hij schilderde het hele cafe vol. Ik viel geheel voor hem, ben geen homo, maar ik viel voor hem.

    Een schilder, geen nachtwacht, maar een dagwacht…

    Het ga je goed makker…anderhalve been is ook niks.

  2. 4

    We hadden hem al gemist op Sunsation in Lelystad. Bart Chabot verving Simon, en was nog optimistisch. Sterkte voor de familie & vrienden.

  3. 7

    Gaan we nu al doodsaankondigingen publiceren?
    Kroniek van een aangekondigde dood?
    Hij is nu pas overleden.
    En verder inderdaad alles wat gezegd moet worden.

    [Carlos: aangepast, het was een kwestie van uren daarom werd het gisteravond al gepubliceerd, er zaten immers gisteravond al reaguurders mee in hun maag en er werd gelinktipt, bovenstaande reacties bewijzen dat er een behoefte was]

  4. 8

    Laatste gedicht uit Heren Zeventien van Simon Vinkenoog
    Parijs, november 1952 – maart 1953

    ——

    Het woord,
    de achterhoede en de schuilplaats
    van de daad,
    thuisgekomen, thuisgebracht

    Als ballast verloren of tenietgedaan
    in de heilstaat van wachten
    op de laatste reis

    Met maskers en gebaren, stilten
    of –

    Heden/morgen afgevaren, bestemming onbekend,
    monden vol laster achtergelaten

    Niet heden of later, vroeger of vandaag,
    niet zonder doel of onbemiddeld,
    niet voor Iraq of Afghanistan

    Niet zonder hoop, maar met een handvol
    onbruikbare vingers
    en ogen vol mededelingen

    Steeds verder, steeds verder, en uiteindelijk
    wanneer we stilstaan Zijn we verloren
    wanneer het om ons verdergaat,
    de draaikolk en de huichelgeesten –

    verloren zijn wij of verbannen

    Met het handvat van een aanvalswapen
    in de handen, weergaloos hanteert
    het zingen van de catastrophe
    over mondeloze mensen

    Geen hel
    of gouden ingang van een hemelpoort,
    Nee,
    geen vrouw ook met een doek van rouw
    en tranen
    om een baar van been en zenen.

    Wij gaan. In mededeelzaamheid. Of later.

  5. 9

    Wat een nutteloos overschat pot-hoofd, een aap in een digitale vitrine, wat er met een mens gebeurd als er teveel woorden in zijn zinnen zitten, wel een guitig mens natuurlijk, een clownesque oude man, waaraan nette, normale sufkoppen zich kunnen vergapen voor hun burgerlijk vermaak, zoals Herman Brood de schaamloze schilder, of de te vroeg voor het MULO geslaagde Bart Chabot.

  6. 14

    @1: Shieeeet..we gaan elders wat een donker hol hier

    Mooi ja, ik kan me zo Vinkenoog goed voorstellen. En gelijk had ie ook. Toen Exit, nog Café de B was (hadden die toen ook subsidie nodig?), was t al niet veel beter qua lichtsterkte. Wel vaak uitermate ‘gezellig’.

  7. 16

    Amsterdam, lunchtijd, Café de Engelbewaarder, Kloof
    Bij het raam Carel Willink, wezenloos turend
    Aan de bar Rinus Ferdinandusse en Joop van Tijn
    Hoog achterin Remco Campert met een glas melk
    Vinkenoog
    Flipperende studenten
    Lekkere broodjes stok