Overzicht

serie

Closing Time

De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders


Closing Time | Wie het laatst lacht…

, door

Op betaal-tv Prime Video was vorige maand een Nederlandse variant te zien van het Japanse programma ‘Hitoshi Matsumoto Presents Documental’. Een productie van Amazon Studios en Warner Bros. In Nederland heette de serie: ‘LOL: Last One Laughing’.

Het concept: cabaretiers en stand-up comedians moeten elkaar aan het lachen zien te maken. Degene die het langst volhoudt niet te lachen, wint de wedstrijd en verdient een slordige 50.000 euro voor een goed doel.

Closing Time | MLO

, door

Weer oud spul tot leven gebracht van het muzieklabel Music From Memory (zie eerder deze CT), dit keer een uitgave van “unreleased pieces, sketches and extended jams recorded between 1993-1995” van duo MLO (Peter Smith en Jon Tye), volgens MFM “British electronic pioneers”. Het album Oumuamua is “a collection of music to get lost-in, a wander down the mazed, mirrored corridors of the subconscious.” 

Closing Time | Jiraan

, door

Het in 2016 opgerichte ensemble Jiraan (= Arabisch voor ‘buren’) met musici uit Syrië, Turkije, België, Nederland, Bulgarije, Frankrijk, Duitsland en Irak.

Het ensemble laat hun kennis en kunde van historische en hedendaagse muziek uit al die landen samen komen. “Alles met het oog op verbinding tussen muziektradities en muziekstijlen, en met respect voor elkaar als muzikant”, zoals hier staat beschreven.

Closing Time | Lotic

, door

Op het nummer ‘Trauma’ van de EP Agitations (2015) hoor je hoe Lotic de dagelijkse micro-agressies richting hem (zwart, gay) ervaart: “Someone poking you with a pin every single day, you’re going to eventually have scars.”

Closing Time | Dank u voor niet luisteren

, door

Er gaat, vermoed ik, een schat aan prachtige, betekenisvolle liedteksten aan mij voorbij. Want, zo biechtte ik hier ook al op, mijn aandacht gaat vooraleerst uit naar de muziek en nagenoeg niet naar de tekst van een liedje.

Je zou denken dat publiek dat liedteksten van A tot Z meezingt, wél begrip heeft van de intenties van de liedjesschrijver. Dat is, helaas, niet altijd waar. Ter illustratie: dit ruim 50 jaar oud liedje van Sly and the Family Stone.

Closing Time | Afrorack

, door

Bamanya Brian bouwde zijn eigen modulaire synthesizer. Daarin is hij niet uniek, maar hij ondervond dat het vanuit Oeganda nog niet zo makkelijk is om dat te doen:

The entire African continent has a handful of shops selling Euro rack modules which is really sad. Also, Euro rack modules are overly priced for someone in my context. My only option was to go the DIY route. I looked up schematics and started modifying some circuits and building others from scratch. All parts in my modular were sourced locally. In a few months I have learnt so much about electronics and analog synths and I have built what is an almost decent modular synth. I believe this is Africa’s first home made modular synth. I hope this video inspires someone out there to build their own synth.

Closing Time | ABADIR

, door

De volledige line-up van mijn favoriete festival Rewire is bekend, dus hopelijk hier de komende tijd veel ontdekkingen (#Rewire2023). Te beginnen met ABADIR, een producer en “sound designer” uit Caïro. Op zijn album Mutate (2022) ‘muteert’ hij verschillende clubgenres door Arabische ritmes te mixen met drum and bass, jungle, reggaeton, footwork en meer. Voorbij de stampende beats hoor je inderdaad van alles voorbij komen (rave?) maar hoe dan ook is stilzitten onmogelijk. Op Rewire speelt hij samen met Hogir Göregen die live de percussie zal doen.

Closing Time | City Garden Movement

, door

Ik weet niet of mijn associatie met garden cities (tuindorpen) per se terecht is, maar de muziek van indiepopband Garden City Movement op hun album Apollonia past er wat mij betreft goed bij: gezapig, loom, maar eigenlijk ook wel relaxed.

Closing Time | Oceanic

, door

Zo’n 90 procent van de geluiden die je hoort op het album Choral Feeling van Oceanic zijn stemmen, hoewel vaak niet meer als zodanig herkenbaar, wat ertoe leidt dat je tijdens het luisteren bij elk instrument of beat of melodie probeert te ontdekken of het een stem is of niet. Oceanic is gefascineerd door stemmen en zang: “Als je op een synth een C indrukt is het altijd een C. Daarvoor koop je zo’n ding natuurlijk ook. Maar een stem heeft altijd een vibrato, hij zwerft om een toon heen. Als je dat omlaag pitcht tot een bas krijg je een onzuivere toon. Het wordt nooit strak. Het is allemaal menselijk.”

Closing Time | Macy Gray – Creep

, door

Een heel lekkere cover. Macy Gray vetolkt ‘Creep’ van Radiohead.

Typisch voorbeeld van een heerlijk nummer, met eigenlijk een verschrikkelijke tekst. Gebeurt me wel vaker: de muziek is het eerste wat me opvalt, dat lekkere sensuele  ritme, achter die heerlijk strakke bas en drums, dat mooi vette orgel, die fantastische, toch wat bluesy rauwe stem van Macy Gray.

De tekst luister ik amper naar en dan blijkt achter dat fraai geluid een toch wat akelig liefdesliedje schuil te gaan.

Vorige Volgende