De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders
Live knettert het Nederlands/Zuid-Afrikaanse Skip&Die letterlijk van het podium af. Op video is het iets minder, maar nog steeds om vrolijk van te worden. En ja, u hoort een flinke vleug Die Antwoord, maar Skip&Die is muzikaal behoorlijk wat rijker.
Leonard Cohen zingt Tower of Song met U2 als begeleidingsband – en zie de mannen aan het slot eens kijken dat ze dit nog hebben mogen meemaken.
Big Beat was in de jaren negentig even een populair genre dankzij de buitelende breakbeats. Apollo 440 was een van de minder bekende vertegenwoordigers. Bovenstaand clipje heeft overigens een prequel, waarin de heren laten horen dat je ook een reggaeritme van een big beat kunt voorzien.
Postmodern Jukebox bewijst dat je met de juiste instrumentatie en stem werkelijk overal een goede versie van kunt maken.
Gaat u er maar even goed voor zitten en poets uw Duits alvast op, want Belgique Belgique van Friedrich Liechtenstein duurt tien minuten. Theaterman en muzikant Liechtenstein is een laatbloeier, die eerder dit jaar zijn doorbraak beleefde, toen supermarkt Edeka hem vroeg een reclamefilmpje op te nemen van zijn lied Supergeil (Edeka-versie, origineel).
Wegens geen clipje gisteren vandaag wel bewegend beeld, een (toegegeven) nogal melig filmpje van de Amerikaanse dj Claude VonStroke, die zelf in beeld verschijnt als zwerver.
De banjo staat bekend als een vrij lullig hillbilly instrument. Op zijn album Recapturing the Banjo probeert Otis Taylor het van oorsprong Afrikaanse instrument te heroveren voor de zwarte muziek. Op het album staat overigens een andere, elektrisch opgevoerde versie van Ten Million Slaves (ook geweldige muziek, maar helaas evenmin een clipje).
Yellow Magic Orchestra, dat zijn drie Japanners op computers. In deze live opname krijgen Hosono, Takahashi en Sakamoto muzikale versterking – en dat komt de muziek ten goede.
Schaar deze onder mijn guilty pleasures:
Nouvelle Vague steekt jaren tachtig klassiekers in een jazzy jasje, zoals deze cover van Lords of the New Church, die er in elk geval qua zang behoorlijk op vooruit gegaan is (allemachtig, wat werden valse mannenstemmen toch gecultiveerd in dat tijdperk).
Intrigerend film noir clipje bij een stemmig nummer van Yonderboi.
“Ik heb in mijn leven al veel gevangen, zelfs een keer een krokodil, maar jij bent het visje van mijn dromen.” Kortom, een vrolijke stamper van Leningrad, een subversief bandje met gevoel voor humor (zie bijvoorbeeld het fijne Putin-lied Hij houdt van ons land). Mocht hier iemand met beter Russisch dan het mijne passeren, dan ben ik wel benieuwd naar een vertaling van Krim.