serie

Closing Time

De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders


Closing Time | To Be a Young Man

Mein liebster Feind Peter Breedveld maakte me laast attent op de Pakistaanse-Britse singer-songwriter Nadine Shah.

Doorgaans brengt onze Japanfanaat punkrockbandjes van minderjarige vrouwen in suikerspinkostuums onder de aandacht, dus dit was een welkome afwisseling. En een vrouw die met zoveel nonchalante panache poseurs met Nick Cave uitkleedt, kan sowieso op mijn sympathie rekenen.

Shah’s stijl brengt me vijftien jaar terug in de tijd: donker, grimmig, schijnbaar ongepolijst, met invloeden van postpunk en gothic rock. Kortom, de magere jaren van de alternatieve rockmuziek zijn voorbij. Hallelujah!

Closing Time | GrOb

In silence we walk across the murdered spring
Through broken homes, through grey-haired heads
Through the green earth and the blackened grass
Through fallen flesh, through great affairs
Through shattered glasses and badges of the Komsomol
Through starving years, through cold snow
In silence we walk across the murdered spring
Over the crucified in dreams and forever forgotten

A pile of letters – don’t get bored
A burial – a sticky tea

Vertaling: Shuherom

Het was Adam Curtis die me een paar jaar geleden op het spoor bracht van Graždanskaja Oborona (‘Civiele Verdediging’), een Russische punkband uit de jaren tachtig onder aanvoering van dichter en zanger Yegor Letov.

Closing Time | Halo

Ik keer nog regelmatig terug naar het werk van Depeche Mode begin jaren negentig. Niet uit nostalgie, maar vanwege de donkere toonzetting die producer en geluidstechnicus Mark “Flood” Ellis op de plaat weet te krijgen.

https://youtu.be/Gv3KALmWljI

Closing Time | Never Known

De eerste keer dat ik van The Durutti Column hoorde, was in de film 24 Hour Party People (2002), over de opkomst en ondergang van de Manchester muziekscene in de jaren tachtig. Van postpunk tot house.

Spil in het web is televisiepresentator, platenbaas en nachtclubeigenaar Tony Wilson, die een scherp oog heeft voor bands die hun tijd vooruit zijn, zoals Joy Division en The Durutti Column.

joydivisioncitaatwilson

Closing Time | coldcut

Coldcut geldt als een pioniersband op het gebied van electro/dance/triphop. Ze bestaan sinds de jaren 80 van de vorige eeuw.

The Irresistible Force, nog zo’n danceclubje dat ongeveer gelijktijdig begon, deed een remix van een van hun nummers, want zo doen ze dat in electroland; iedereen maakt van iedereens nummers weer iets anders. In dit geval leverde het een mooie uitgesponnen ambient “chillout remix” op.

Closing Time | Lazarus

De wereld reageerde vanochtend geschokt op het bericht dat David Bowie op 69-jarige leeftijd is overleden aan kanker.

Getuige zijn laatste single was hij er zelf nogal laconiek onder.

https://www.youtube.com/watch?v=FKezWLZqRik[/embed

Closing Time | The Rutles

]

Naast zijn werk voor Monty Python werkte Eric Idle in de jaren zeventig met Neil Innes aan een televisiefilm over The Rutles, een fictieve popband die tien jaar eerder de wereld aan zijn voeten zou hebben gehad en verdacht veel leek op The Beatles. Het was een van de eerste mockumentaires.

Er zijn meer parodieën geweest op de Fab Four, maar “All You Need Is Cash” is met opvallend veel liefde gemaakt en blijft goed voor een glimlach. Los daarvan maakten The Rutles alleszins verdraagbare muziek, zoals bovenstaande, onherstelbaar verbeterde versie van “I Am The Walrus”.

Vorige Volgende