De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders
The Avalanches zijn een trio uit Australië, dat goed is voor het betere knip- en plakwerk, ofwel plunderphonics. De grote attractie van bovenstaande clip is het beeld, waarin een zeldzame hoeveelheid krankzinnigheid is samengebald.
The Black Angels zijn een psychedelische rockband uit Austin, Texas, vernoemd naar een nummer van The Velvet Underground. Bovenstaand nummer is relatief tijdloos, maar bij vlagen klinken ze ontzettend jaren zeventig.
Son Lux is de artiestennaam van Ryan Lott uit New York. Zijn (elektronische) muziek heeft een vrij minimalistisch karakter. Eind deze maand doet hij Nederland aan.
Ook als u wat nerveuzig wordt van hiphop-ritmes moet u deze fascinerend eenvoudige clip van Ibeyi even bekijken. De Frans/Cubaanse tweeling Lisa-Kaindé en Naomi Diaz zingt in het Engels en Yoruba, schaars begeleid op percussie.
Black Rebel Motorcycle Club zijn drie stevig rockende heren uit San Francisco, die zich hierboven van hun gevoelige kant laten zien.
Alleen de Spaanse teksten geven een beetje weg dat Hello Seahorse! niet uit Birmingham of daaromtrent komt. Gewoon een indie gitaarbandje met een vrolijk melancholieke sound, maar dan uit de Big Chilango.
Cotton-Eyed Joe – hier vooral bekend om de boertige Zweedse versie – is een lied dat vermoedelijk al voor de Amerikaanse burgeroorlog op de plantages gezongen werd. Wat cotton-eyed betekent is niet helemaal duidelijk, maar vast staat dat Joe er met het meisje vandoor is – en dat de weemoed heeft toegeslagen, zeker in bovenstaande versie van Nina Simone.
Volgens hun eigen site zijn Tiffy en Seb uit Dresden, het duo achter Hochanständig, onruststokers. Ze maken elektronische muziek met absurdistische trekjes en bijpassende clips. Bovenstaande heeft een vervolg.
Janko Nilovic is een Montenegrijn die al sinds 1960 in Frankrijk woont. Zijn hoogtijdagen beleefde hij in de eerste helft van de jaren zeventig, toen hij een soort funky jazz produceerde die je moeiteloos onder een vroege pornofilm zou kunnen monteren. Een jaar of vijf geleden werd hij herontdekt door hiphopartiesten, die samples in hun nummers begonnen te verwerken.
Sam Maher reist de wereld rond met zijn handpan. Hij gaat ergens zitten met het instrument en de donaties stromen binnen. De muziek wordt na een poosje wat eentonig, maar je blijft gefascineerd kijken hoe Sam een heel synthesizerorkest uit een gedeukte metalen plaat haalt.
Movits!, uit het Zweedse Luleå, combineert swing met rap tot een aanstekelijke potpourri. Stug vasthouden aan Zweedstalige teksten heeft een internationale doorbraak niet in de weg gestaan.
Hugo Kant is een Franse multi-instrumentalist die Quentin le Roux heet. Net als landgenoot St Germain polijst hij zijn muziek zodanig dat je niet meer hoort waar computerbeats en samples overgaan in live instrumentatie.