Overzicht

serie

Closing Time

De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders


Closing Time | Donna Summer

, door

Er zijn twee overeenkomst tussen “I Feel Love” van Donna Summer en de Vijfde Symfonie van Ludwig van Beethoven. De eerste is dat je bij de eerste akkoorden meteen opveert – wat is hier aan de hand?! De tweede is dat het publiek zowel in 1808 als in 1977 meteen in de gaten had dat hier muziekgeschiedenis werd geschreven. In Berlijn, waar Brian Eno en David Bowie werkten aan de LP Heroes, introduceerde eerstgenoemde het nummer aan Bowie met de woorden “I have heard the sound of the future”. En het is krek zo.

Closing Time | The Cure

, door

Er zijn van die liedjes waarvan iedereen weet, of denkt te weten, dat ze gaan over iets anders dan waarover ze lijken te gaan. Goldfrapps “White Horse” gaat niet over witte paarden en “Eight Miles High” van The Byrds gaat niet over vliegen. Als studenten meenden wij te weten dat “A Forest” van The Cure verwees naar het Gilgamesh-epos, dat inderdaad een scène bevat waarin de gewelddadige koning van Uruk een jonge prostituee inzet om in de wildernis het natuurwezen Enkidu te temmen. De tekst van “A Forest” spreekt die interpretatie niet tegen, maar dat komt ook doordat ze eigenlijk überhaupt nergens over gaat.

https://www.youtube.com/watch?v=Txe6NDt7DHU

Closing Time | The Laughing Heart

, door

Tom Waits draagt Charles Bukowski’s  gedicht “The Laughing Heart” voor.

Your life is your life
don’t let it be clubbed
into dank submission.

Be on the watch.
There are ways out.
There is a light somewhere.

It may not be much light but
it beats the darkness.

Be on the watch.
The gods will offer you chances.
Know them.
Take them.

You can’t beat death but
you can beat death in life,
sometimes.

Closing Time | Sail

, door

Beter goed gecovered dan slecht bedacht, zeg ik altijd maar.

Macy Gray (hoe zou het eigenlijk met haar zijn) ‘doet’ Awolnation.

Closing Time | Guust Flater

, door

Nee, ik ga u niet uitleggen wat een flaterfoon is. En ik ga me ook niet verontschuldigen voor het feit dat het clipje hierboven geen echt muziekfilmpje is. De klanken van een flaterfoon zijn trouwens überhaupt niet heel erg muzikaal. Als u de details wil kennen, moet u die maar opzoeken door wat albums van Guust Flater te lezen. Dat is sowieso zinvoller dan om negen uur in de avond nog op het internet surfen om te zien of er op Sargasso een leuk videootje is.

Closing Time | Reverend Peyton’s Big Damn Band

, door

Een hele reeks aan paradijsvogels komt voorbij in bovenstaande clip van Reverend Peyton’s Big Damn Band, die bestaat uit de dominee zelf op gitaar, mevrouw Peyton op wasbord en drummer Max Senteney. Het drumstel van Max bevat ook een witte emmer met elektronica. Naar eigen zeggen is Reverend Peyton’s Big Damn Band de enige rockband ter wereld met een sponsordeal met een emmerfabrikant. Daar past een vrolijk potje americana bij.

Closing Time | Dylan Thomas

, door

We leven om te sterven, maar dat willen we natuurlijk lang niet weten.
“Rage, rage against the dying of the light”.

Dylan Thomas – Do not go gentle into that good night.

Was te zien in de prachtige serie “Dode dichters almanak” (1988 – 2014), VPRO’s poëtische dagafsluiting, door Hans Keller samengesteld.

Do not go gentle into that good night,
Old age should burn and rave at close of day;
Rage, rage against the dying of the light.

Closing Time | Ende Shneafliet

, door

Begin jaren 80 vierde het cassettelabel een tijdje hoogtij – Of althans, wat heet hoogtij, als je het hebt over beperkte oplages uitgebracht op muziekcassette welke alleen populair waren in obscure kraakholen, hippiecommunes die verder wilden kijken, en vage kunstenaarscollectieven waarin men voornamelijk aan Hoge Cultuur deed. Maar toch, met name in Nederland werd in die tijd vrij veel experimentele muziek op muziekcassettes uitgebracht, en een van de toonaangevende labels was Trumpett uit Heiloo.

Vorige Volgende