serie

Closing Time

De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders


Closing Time | Niet mis te verstaan

In deze Closing Time was er, getuige deze reactie, wat onbegrip voor het feit dat het originele nummer niet werd vermeld. Alras maakten anderen dat met hun reacties goed (onder andere in deze en in deze).

Vanavond maken we het nog beter door Eric Burdon hier op te voeren, die jaren nadat het origineel werd uitgebracht, nog steeds smeekt niet onbegrepen te willen worden

Tja, begrip begint bij het begrijpen van een ander. Als u dat niet begrijpt……

Closing Time | Frank Zappa

In de Belgische krant De Morgen stuitte ik op een artikel over Charles Ulrich, die een hele studie heeft gemaakt van het oeuvre van Frank Zappa. En ik had weer zo’n o-ja-moment. Op mijn 16e maakte ik kennis met dit fenomeen, wat best even wennen was voor een bakvisje. Dit nummer is me het meest bijgebleven, wat niet zo vreemd is gezien de nogal -ahum- provocerende tekst.

Zappa kreeg het ook aan de stok met de Anti Defamation League. Tegenwoordig zou hij waarschijnlijk helemaal met de grond gelijk zijn gemaakt. Hijzelf vond het vooral erg grappig. En ik eigenlijk ook wel. Hier vind je de lyrics. Als je dat echt serieus neemt is er toch wat mis met je gevoel voor humor.

Closing Time | Booker T. Jones at Daryl’s House

Ik heb grote lol in het graven in mijn muzikale verleden, een voornemen dat is ontstaan uit het schrijven van Closing Times. Maar het is ook wel een beetje vermoeiend. Al die herinneringen, vergeten momenten die opeens weer oppoppen, soms ook minder leuke dingen.

En als ik me kut voel is er maar één remedie: Booker T. Jones in Daryl’s House met Green Onion. Met een real live Animal op de drums, let vooral op dat verbeten koppie. Je verwacht elk moment een welgemeend “whaaaah Animal” te horen. Terwijl de rest van de crew (totaal 9 man sterk) swingend hun instrument bespeelt en steeds breder begint te glimlachen. Het is een van de weinige video’s die ik echt ga zitten kijken, want het plezier spat ervan af en ik klaar er helemaal van op. Het is natuurlijk ook gewoon een geweldig nummer dat de pan uit swingt.

Closing Time | De Grote Boodschap

“De Man in het Pak, van het Nederlandstalig grind/hardcore/thrash-achtig gezelschap De Grote Boodschap. Ik had nog nooit van ze gehoord, totdat ik vanochtend een nummer op Facebook voorbij zag komen. Terwijl hun thuisbasis nog geen 30km van mijn woonplaats is. Nou ja, mijn leven is weer een stukje rijker , en die ervaring deel ik graag met jullie. Hun hele eerste album vind je hier.

 

Closing Time | Queen

Van sommige helden weet ik niet precies meer wanneer ze zich in mijn muzikale hart hebben genesteld. Queen is er daar één van. Het was ook de eerste die altijd gebleven is.

Mijn broer had een Best Of-album dat ik op een gegeven moment begon te draaien. Minus Bohemian Rapsody (aan het begin) en We are the Champions (aan het eind). Die waren toen al zo grijs gedraaid dat ik ze oversloeg, wat gezien de posities op de LP dus ook makkelijk kon. Van die plaat is Don’t Stop Me Now de onbetwiste favoriet, met Good Old-Fashioned Loverboy als goede tweede.

Closing Time | Prince

Het leuke van graven in je muziekgeheugen is het grote “o ja!-gehalte”. Dat geheugen is groot, na pak ‘m beet 40 jaar en het is zeker in het verre verleden soms wel even zoeken. Tijdens die trip down memory lane probeerde ik mijn tienerkamer voor de geest te halen, met de posters die ik had hangen. Zelfs dat is moeilijk terug te halen. Ik herinner me gigantische posters van de Dolly Dots, Kim Wilde (vooral vanwege dat gave haar geloof ik) maar de rest werd zo vaak vervangen dat ze in de vergetelheid zijn geraakt. Behalve een kleine zelfgemaakte tekening. Die erg goed gelukt was mag ik wel zeggen, maar dat was omdat ik gewoon iets had overgetrokken. Ik ben nogal een beroerde tekenaar. Maar de overtrek van de cover van Kiss was erg goed gelukt, ik was er helemaal trots op.

https://www.youtube.com/watch?v=CIFSK9amH1Q

Closing Time | Gilla

“… ene Gilla, van wie ik daarvoor noch daarna ooit iets gehoord heb”, schreef Karin gisteren. Misschien is het maar beter dat zo te houden, want de muziek van de Oostenrijkse zangeres is, om het voorzichtig te formuleren, nogal tijdgebonden. Het moet 1978 of 1979 zijn geweest toen “We gotta get out of this place” in de hitparade stond.

Het clipje heeft misschien nog wat waarde, als tijdsbeeld dan.

https://www.youtube.com/watch?v=QO3hlmEyaiA

Closing Time | Eruption

Terwijl ik in mijn geheugen zat te graven naar welke muziek ik luisterde tussen mijn 14e en 18e, schoot me iets van veel eerder te binnen. Natuurlijk was het niet uitsluitend kleine-meisjespop waar ik als kind naar luisterde. En hoe kon ik deze nou vergeten!

Urenlang zaten mijn vriendin en ik bij haar op een zolderkamer te luisteren naar een verzamel-LP, die ze denk ik van haar vader had gejat. De naam is me ontschoten, maar er stonden nummers op van ene Gilla, van wie ik daarvoor noch daarna ooit iets gehoord heb, van het altijd lollige Boney M. (Freeze I’m Ma Baker, put your hand in the air and gimme all your money!), en één nummer van de band Eruption.

Closing Time | Jimi Hendrix

Zo te zien is Jimi Hendrix achtentwintig keer op Sargasso genoemd geweest, maar nog nooit hebben we een Closing Time aan de goede man gewijd. Dus bij dezen. En als we dan toch aandacht besteden aan een superberoemde artiest, waarom dan niet gelijk een van zijn allerberoemdste nummers?

Een originelere versie is hier, maar Hendrix’ versie is niet zonder reden bekender. Een hommage is daar en een parodie is er ook.

Vorige Volgende