serie

Closing Time

De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders


Closing Time | Dope, man!

Ja mensen, Gerd Leers van het CDA in de Closing Time. Aanleiding is natuurlijk de slepende discussie over onze wiet-experimenten die woedt in Nederland. De regering geeft ruimte voor een lokaal experiment. Lokale politici en coffeeshops klagen steen en been dat de geboden ruimte te beperkt is, en een fatsoenlijk experiment op deze manier niet kan.*

Ondertussen wordt het Nederlandse drugsbeleid links en rechts ingehaald. Recent nog door Luxemburg, maar ook al eerder door Canada, Portugal en zelfs de Verenigde Staten.

https://www.youtube.com/watch?v=cW1wp4Dd0Ow

Closing Time | Guilty Pleasures: Stars on 45 – The Beatles medley

Stars on 45 was een studioproject dat meldeys van bekende liedjes in een dansbaar, of zeg maar gerust discojasje goot.

Deze medley was mijn eerste serieuze kennismaking met The Beatles. Ik was 10 jaar oud, en ik vond het geweldig. En dat vind ik nog steeds, hoewel het me nu toch een guilty pleasure-gevoel geeft. Alsof het The Beatles zelf tekort doet, of zo. Dat is misschien ook wel een beetje zo, want hoewel ik de nummers nu in de hele versie ken, heb ik nog altijd de neiging om het vervolg van de medley door te zingen na bepaalde fragmenten. O ja, denk ik dan, je zit weer in de nepversie.

Closing Time | Guilty pleasures: Icona Pop

Deze is wel heel fout. Voor iemand van mijn leeftijd dan. Het is toch een beetje raar dat ik uit mijn stoel schiet bij het horen van “You’re from the 70’s and I’m a 90’s bitch. I love it!”. Om over de rest van de tekst maar te zwijgen. Maar dat is wel wat er gebeurt, ik kan er niks aan doen. Om vervolgens een rondje door de kamer te springen. Wat dan wel weer gezond is voor een schermslaaf. Gelukkig duurt het nummer maar 2,5 minuut. Waarna ik meteen weer weet hoe oud ik ben.

Closing Time | Grijze dag

We komen bij de zesde en dus laatste stap in de derde ronde covers kringloop. De vijfde eindigde met Madness’ cover van Jose Feliciano’s ‘Regen’. Madness (u kent ze beter van ‘One step beyond’ en ‘Nightboat to Caïro’) heeft meer eigen werk dan covers op hun repertoire staan. Aan de regenbui kunnen we hun ‘Grey Day’ wel toevoegen. Hoewel dat minder op het weer slaat….

“Grijs’ deed me denken aan ‘vaag’. Dan is de link naar de cover van Nouvelle Vague snel gelegd.

Closing Time | Een samba voor jou

In de vorige aflevering van covers kringloop deel III, eindigden we met Santana’s instrumentale cover van Adouma, een dansnummer van Angelique Kidjo. Santana is natuurlijk voral bekend van onsterfelijk goede instrumentaaltjes. Deze dans is voor jou (Samba pa ti).

Vocale muziek wordt minder vaak gecoverd met instrumentale versies dan andersom. José Feliciano kon het niet laten om Santana’s ‘Samba pa ti’ van tekst te voorzien.

Zo, dat was een lekker relaxte vierde stap in deze covers kringloop.

Closing Time | Kom en neem

De derde schakel in de derde covers kringloop begint bij Angelique Kidjo die vorige keer heel vlotjes ‘Pata pata ‘ van Miriam Makeba coverde. Hier Kidjo met een eigen nummer: Adouma (in het Engels: Come and get it).

Ze bracht het nummer voor het eerst uit in 1994 op haar album Ayé. In 2002 kwam Santana met het album Shaman dat opent met een instrumentale cover van Adouma. Overigens hebben Santana en Angelique Kidjo het nummer meerdere keren samen uitgevoerd (bijvoorbeeld hier).

Closing Time | Aanraakbaarheid

In onze derde ronde covers kringloop vanavond de tweede van de 6 stappen.  Vorige keer coverde Miriam Makeba de Buffalo Springfield hit ‘For what it’s worth’. Nu beginnen we met Miriam Makeba’s wereldberoemde, eeuwige hit ‘Pata pata’ (in het Engels ‘touch touch’).

Nu gaat het verhaal dat Miriam Makeba dit nummer niet zelf heeft bedacht, maar dat ze acht maten uit een ouder liedje heeft gejat.

Closing Time | Voor wat het waard is

Voor de derde keer gaan we een rondje covers kringloop doen, weer in 6 stappen en een iets ander format dan de vorige twee keer. Buffalo Springfield trapt af met hun originele versie van:

Het liedje van vandaag zou makkelijk vertaald kunnen worden met “wat maakt het allemaal uit”. Maar zo was het zeker niet bedoeld door Stehpen Stills, die ‘For what it’s worth’ schreef naar aanleiding van ‘culture clash’-demonstraties op de Sunset Strip in Hollywood (1966).

Closing Time | Het Goede Doel

Ach, waarom zouden we Closing Time niet eens wijden aan een voor de hand liggend liedje? Ik ga geen toelichting geven want u kent het natuurlijk allemaal allang. In plaats daarvan verwijs ik u door naar Sargasso’s ook dit jaar weer goed gelezen Nieuwe Catechismus van Sinterklaas, met daarin het antwoord op de prangende vraag of Sinterklaas een aanzuigende werking heeft.

Moge de goedheiligman vanavond uw huisje niet stilletjes voorbij rijden!

Closing Time | Hole

Kurt Cobain was nog niet zo heel lang dood toen Hole, de band van zijn echtgenote Courtney Love, optrad in Paradiso. Of beter: de band had daar eigenlijk een optreden zullen verzorgen maar liet op zich wachten. Het voorprogramma was allang klaar, er gebeurde weinig op het podium. Het viel me op hoe jong het publiek was en hoeveel jongens een vlasbaardje droegen. Net zoals hun overleden idool.

Uiteindelijk behaagde het de dames en heer van Hole om hun optreden te beginnen. Het eerste nummer was Plump. Ze speelden nog drie nummers en toen was het optreden alweer voorbij: iemand had vanaf het balkon iets naar het podium gegooid en dat was mevrouw Love allerminst bevallen, dus ze was over een versterker naar boven geklommen en stond daar op iemand in te meppen. Het gebeurde ongeveer vijf meter van me vandaan.

Closing Time | DJ Nosferatu

Tja, dat stukje over Jennifer Lopez van Karin, en dan met name de discussie er onder, dat schreeuwt er natuurlijk om dat een rechtgeaarde metalhead vervolgens gaat proberen aan te tonen hoe ruimdenkend ‘wij’ wel niet zijn. Bij deze, want ik ben het helemaal eens met de reacties van o.a. DeVrede, Sjors en majava.

Ik ga het allemaal niet herhalen (leest u vooral zelf maar, mocht u nieuwsgierig zijn), maar als gevolg van dit alles een muzikaal uitstapje. Naar de gabberhouse / hardcore house – waarbij ‘hardcore’ vooral niet verward moet worden met het genre dat tegen de punk en metal aanschuurt.

Vorige Volgende