De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders
Van de “amazing” Flo and Eddie….
De heren zijn bekend geworden als altijd hilarische zangers van Zappa’s Mothers of Invention.
Het liedje was een hit van de Turtles, waar Flo en Eddie deel van uitmaakten.
We dragen het op aan een ieder die hier in de reactiekolommen zo vreselijk lief zijn voor elkaar….
Uit de tijd dat de kleine zaal van NightTown in Rotterdam vuige bandjes programmeerde en ik daar op de bonnefooi heen ging. Babes in Toyland met Bruise Violet. Ruige vrouwenrock, een bassiste die de hele avond achter haar haren verborgen zat en drie kwartier raggen op bas, gitaar en drum. Mijn liefde voor gitaarherrie was geboren.
Ah, die goede oude tijd, toen je een bandje leerde kennen doordat iemand je een bandje (dus: een cassettetape, voor de jongeren onder ons, dit) gaf. Zo maakte ik ooit kennis met Helloween, in hun absolute topperiode, ten tijde van de twee Keeper of the Seven Keys albums.
Het is een blauwdruk voor wat later (voornamelijk Duitse) powermetal gaat worden: epische, lange en bij vlagen briljante nummers, zoals het pareltje dat u hier kunt luisteren. Afgewisseld met (soms wel erg blije) meezingers. Een prima combinatie.
Afgelopen weekend overleed mijn moedertje op 78-jarige leeftijd. Ze laat een hele schare verdrietige mensen achter, want ze had een groot hart.
Ze was een creatief mens, kookte de sterren van de hemel, maakte haar eigen kleding (en die van ons kinderen, niet altijd tot ons genoegen). Ze speelde toneel, zong en speelde piano, en ze schreef alsof haar leven ervan af hing. Ik heb gelukkig een aantal van die dingen van haar geërfd. En als er 1 artiest is waar ze altijd mee dweepte, dan is het Rita Hovink. Laat Me Alleen is volgens mij haar favoriet. Dus deze is voor haar.
Eefje de Visser komt begin volgend jaar met een nieuw album, waarop het volgende nummer waarschijnlijk niet zal ontbreken.
De Italiaan Moses Concas speelt mondharmonica. Hier in een reggaesetting, wat wonderwel werkt.
We gaan het weekend in met de dwingende stem van Kaz Hawkins uit Belfast.
Ik zat in de brugklas en de wiskundeleraar had op de muur een poster van de Runaways, de punkband waarvan Joan Jett het bekendste lid was. Later speelde ze met de Blackhearts en solo. In 2012 trad ze op met de Foo Fighters. De keuze van wat ze speelde was niet heel verrassend – Bad Reputation en I Love Rock & Roll – maar Dave Grohl gaf de godmother of punk het intro dat ze verdiende.
Het is vandaag precies een eeuw geleden dat in Nederland de eerste radio-uitzending plaatsvond. Ingenieur Hans Idzerda produceerde op 6 november 1919 vanuit zijn studio in Den Haag de eerste radiouitzending in Nederland (en de eerste commerciële uitzending ter wereld).
In deze ode aan de radio brengen de heren van Rammstein in herinnering hoe het beluisteren van Westerse radio een clandestiene bezigheid was in de voormalige DDR. De radio verbond de DDR-burgers met wat er in de wereld te koop was. De videoclip verwijst naar de angst voor repressieve regimes om de controle te verliezen over wat mensen denken, en de bevrijdende kracht van nieuwe techniek.
Eén album maakten de Propellerheads, maar wát een album. Big Beat was als genre kortstondig populair rond de eeuwwisseling, maar heeft wel het nodige aan iconische nummers opgeleverd. Waaronder dus bovenstaande.
Jorge Cafrune was een Argentijnse folkzanger van Libanese komaf. Tijdens de militaire dictatuur van de jaren zeventig leefde hij in ballingschap, maar keerde terug om zijn vader te begraven. Bovenstaand lied was indertijd verboden. Een paar dagen nadat hij het tóch gezongen had tijdens een festival, kwam hij om het leven bij een nooit bevredigend onderzocht verkeersongeluk.