serie

Closing Time

De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders


https://www.youtube.com/watch?v=1-Y8l0rcd1U

Closing Time: Ferocious Dog – The Glass

De concerten gaan vergezeld van een ‘food drop’ om lokale voedselbanken te ondersteunen, in hun teksten gaat het over politieke en sociale misstanden en met het meest recente album Fake News & Propaganda richten ze de pijlen rechtstreeks op oa The Sun van Rupert Murdoch.

Onderstaand nummer, The Glass, gaat over broer Lee van front-man Ken Bonsall. Na een periode in Afghanistan, op z’n 18e, is het Lee niet gelukt om over zijn post-traumatische stress (PTSD) heen te komen. Op 24 jarige leeftijd maakt hij een einde aan z’n leven. Dit lied en The Lee Bonsall Memorial Fund voor PTSD-awareness houden de herinnering aan Lee in leven.

Closing Time: Barry McGuire – Eve of destruction

Vandaag sluiten we af met waar we de dag mee begonnen: de uitspraak in de klimaatzaak van jongeren tegen de Verenigde Staten. In hun uitspraak verwijzen de rechters naar een populair nummer uit de jaren 60 dat waarschuwde dat we aan de vooravond van vernietiging staan. Ondanks dat de rechters de zaak van de jongeren afwezen stelde ze wel dat de jongeren overtuigend bewijs hebben geleverd dat door mensen veroorzaakte klimaatverandering die vooravond dichterbij heeft gebracht.

Closing Time | When the Levee Breaks

Van hetzelfde album als Staiway To Heaven – IV van Led Zeppelin – is When the Levee Breaks. Origineel een bluesnummer van Kansas Joe McCoy en Memphis Minnie, maar door led Zeppelin bewerkt. Het nummer werd slecht enkele malen door Led Zeppelin live gespeeld.

(bron)

Closing Time | Democracy

2020 wordt het jaar van 75 jaar vrijheid. Wij worden geacht ons gelukkig te prijzen in vrijheid én in een democratie te leven. Leonard Cohen dacht daar het zijne over.

Voor de Amerikanen hopen we dat de komende verkiezingen vrijheid voor alle Amerikanen zal opleveren.

Closing Time | Mala Vita

Mala Vita speelt El Camino

Bandjes komen bandjes gaan, zo is het ook Mala Vita vergaan. In 2002 opgericht, vijftien jaar later de afscheidstournee. De kern werd gevormd door Mickael Franci (zang /gitaar), Davor Lazic (ook gitaar en zang) en Emil Kunto (accordion). Of ze nog actief in de muziek, zijn heb ik niet op het interweb kunnen vinden. Maar datzelfde interweb is toch een mooi archief, dus Maka Vita leeft voort.

Closing Time | Sassenheim

Sassenheim speelt Colombo.

Sassenheim afficheert zich als een ‘groove trio waar je maar slecht stil bij kunt staan’. Muziek met sterke funk, jazz, soul en New Orleans invloeden. Als het maar grooved, stelt Sassenheim.

In 2014 publiceerden de Oxford Universiteit ‘Syncopation, Body-Movement and Pleasure in Groove Music’, een onderzoek van Maria A. G. Witek en Eric F. Clarke e.a. dat aantoonde hoe de relatie tussen groove-muziek en het ‘slecht stil bij kunnen staan’ in elkaar steekt: “medium degrees of syncopation elicited the most desire to move and the most pleasure”.

Closing Time | Black M

Als je ouders je een prachtige naam als Alpha Diallo hebben meegegeven, heb je geen artiestennaam meer nodig, maar de Parijse rapper gaf de voorkeur aan Black Mesrimes (een woordspeling op Jacques Mesrine) en toen de lol van dat grapje af was aan Black M. Hij is niet onomstreden – denk aan beschuldigingen van homofobie en antisemitisme – maar dat laat onverlet dat Sur ma route (2014) een fijn nummer is dat in Frankrijk één stond in de hitparade. Mooi clipje ook.

https://www.youtube.com/watch?v=zbFfhvMQnEU

Closing Time | Poep en pies minuet

Afgelopen weekend is Aart Staartjes op 81 jarige leeftijd overleden. Hij was vrijdag betrokken bij een ongeluk met zijn scootmobiel.

Veel mensen kennen Aart Staartjes als Meneer Aart in Sesamstraaat. Mijn eerste herinneringen aan Aart Staartjes gaan terug naar De Stratenmakersopzeeshow, dat hij samen met onder andere Wieteke van Dort en Joost Prinsen maakte. Als klein kind rook ik na het horen van het Poep en Pies Menuet met regelmaat aan m’n handen en lijf om zeker te weten dat ik niet te veel vieze woorden had gebruikt…

Closing Time | Koloniale mentaliteit

2020 wordt het jaar van 75 jaar vrijheid. Om dat in het juiste perspectief te zetten: de laatste resten koloniale mentalteit en alles wat daar ook maar een beetje op lijkt,  zal de wereld uit moeten, wil er van echte vrijheid sprake kunnen zijn.

Colonial Mentality, oorspronkelijk van de in 1997 overleden Fela Kuti, hier uitgevoerd door Het door trompettiste Sheila Maurice-Gray opgerichte Kokoroko Afrobeat Collective, in 2014 opgericht door trompettiste Sheila Maurice-Gray. Op sax: Cassie Kinoshi.

Vorige Volgende