De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders
Het starte met een ideetje van 3FM-dj Sander Hoogendoorn om mensen een hart onder de riem te steken. Uiteindelijk deden 183 radiostations mee en speelden afgelopen vrijdag het nummer You’ll Never Walk Alone van Gerry and the Pacemakers om 8.45 uur.
Als het gaat om symfonische metal uit Nederland met sublieme zangeres, dan mag The Gathering niet ontbreken. Anneke van Giersbergen mag inmiddels bekend worden verondersteld, net als de grootste hit van het gezelschap. Nighttime Birds is (nog) iets relaxter, en naar mijn bescheiden mening zeker niet minder mooi.
Grappig detail: op hun eerste cd deed The Gathering het nog héél anders:
Vandaag ga ik het hebben over Loreena McKennit. Want overmorgen is het 21 maart, de lente-equinox. In de heidense traditie ook het feest van Ostara.
Ik ben er niet zoveel meer mee bezig, maar er was een tijd dat ik ontzettend geïnteresseerd was in Wicca; een voortvloeisel uit de voorchristelijke, Keltische mythologie. Hoewel Wicca een natuurreligie wordt genoemd, is het voor velen meer een filosofie en levenshouding, dan een dogmatisch stel regeltjes waar je je aan dient te houden. Het gaat er vooral om respect te hebben, “do no harm”, de overtuiging dat er in het universum krachten zijn die je ten goede of ten kwade kunt aanwenden, en dat alles wat je doet in drievoud naar je terugkomt. Een soort superkarma dus.
Het is weer eens tijd voor wat muziek van een computerspel: de tune van Hybris. Het is een schietspel dat uitkwam voor de Comodore Amiga, in 1988. De muziek is gemaakt door een Nederlander, Paul van der Valk, over wie ik verder niet veel informatie kon vinden. Als de voorgaande link klopt is dit zelfs de enige tune die hij gemaakt heeft, wat toch wel zonde is want op basis van dit is hij er erg goed in.
Meer symfonische metal van eigen bodem, want jullie lijken het waarachtig wel te waarderen! Epica is opgericht in 2002 door de gitarist / zanger Mark Jansen, toen die vertrok bij After Forerver. Over die laatste band later ongetwijfeld meer hier in de CT, aangezien we nu toch aandacht hebben dit genre. Hij richtte een nieuwe band op: Epica. En die maakte (ook) heel mooie muziek, zoals Cry For the Moon, van hun eerste album.
Nederland is goed, ja, echt ontzettend, verschrikkelijk goed, in symfonische metal met vrouwenzang. Daar mag best wel wat meer aandacht voor zijn. Laten we beginnen met Delain, opgericht in 2002. Ze hebben recent nog een nieuwe CD uitgebracht, ‘Apocalypse and Chill’, en hier is een heel aardig interview met de band te lezen.
Hee, leuk, Japanse dames die teringherrie maken! Dat smaakt naar meer. Babymetal zit meer aan de metalkant (in tegenstelling tot de punk van een paar dagen geleden), maar dan met gechoreografeerde dansjes. Live gaat het na een paar nummers een beetje vervelen, maar een nummer is best te doen. Als is het maar voor de algemene ontwikkeling, om te weten dat dit soort dingen bestaan.
Jeanette is een Spaanse zangeres, die in 1974 een wereldhit had met bovenstaand nummer, dat een eigen wikipedia pagina heeft om de symbolische lading ervan aan de vooravond van Franco’s dood te duiden.
Als je met je debuutalbum een nominatie voor een Grammy binnenhaalt, dan doe je best wel iets goed. Dat geldt zeker voor de Black Pumas, een soul-funk formatie rond het duo Eric Burton en Adrian Quesada. Deze laatste timmert al een tijdje aan de weg, speelde samen met Prince en kreeg in 2011 met Grupo Fantasma een Grammy voor beste latin-rock album. De wat jongere Burton trad tot voor kort voornamelijk op als straatartiest.
U schijnt een potje teringherrie op zijn tijd wel te kunnen waarderen. Daarom krijgt u vanavond Otoboke Beaver. Drie meiden uit Kyoto. Met gitaren en een paar versterkers.
Elderbrook is een veelzijdig artiest, die ik hier al eens eerder heb aangeprezen met Old Friend. Dit nummer Something About You is van een geheel andere orde, waar ik in het begin wel even aan moest wennen. Maar ja die clip is gewoon weer geweldig, als dat geen grote glimlach op je gezicht tovert dan weet ik ’t ook niet meer. Inmiddels is het nummer zelf ook aardig onder mijn huid gaan zitten.
Een klassieker van Doe Maar uit 1983: Pa. Met een goed advies voor dit moment: Knoop je jas dicht, doe een das om, was eerst je handen.