serie

Closing Time

Foto: Ted (cc)

De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders


Closing Time | Four women for Four women

2020 is het jaar van 75 jaar vrijheid. Het lijkt ons gepast dat in het juiste perspectief te zetten: dat het niet nog eens 75 jaar moet duren voordat uit vooroordeel geboren stereotypes alleen nog bezongen worden ter herinnering aan een verleden.

“Four Women”, geschreven door Nina Simone, wordt hier uitgevoerd door (v.l.n.r.) Lizz Wright, Lisa Simone (de dochter van…), Angélique Kidjo en Dianne Reeves.

We pakken de Wikipedia er even bij om dit lied te duiden: “Four Women” tells the story of four different African American women. Each of the four characters represents an African-American stereotype in society. We nemen de vier coupletten door….

Closing Time | Poep in je hoofd

Afgelopen vrijdag is Bob Fosko – o.a. de zanger van de Raggende Manne – overleden. Als hommage vandaag één van hun bekendste nummers als Closing Time.

Deze creatieve duizendpoot is op eigen kracht gegaan en was tot de laatste noot positief.

Een aantal weken geleden besteedde het VPRO programma Mondo nog aandacht aan Bob Fosko, een pseudoniem van Geert Timmers.

Closing Time | Wings of Liberty

De soundtrack van StarCraft II (inmiddels al weer bijna 10 jaar oud!) is best goed. Kwalitatief zelfs iets beter, denk ik, dan deze StarCraft-parel die ik eerder met u deelde. (En verhip: ik realiseer me nu pas dat daar in de comments gevraagd werd om het officiële werk. Nou ja. Duurt 2,5 jaar, maar dan heb je ook wat).

Closing Time | Timothy Bloom en V. Bozeman

Ik dacht, doe ’s gek, doe eens een drieluik. Nou bij dezen dan. Ik bied u Timothy Bloom en V. (Veronika) Bozeman met een drietal ballads. Twee  soulartiesten die hier niet zo bekend zijn, maar in de VS timmeren ze aardig aan de weg. Hun gezamenlijke hit ging destijds (2011) viral, waarschijnlijk mede omdat ze beiden but naked zijn in de clip. Die is dan ook echt een lust voor het oog, wat een ongelooflijk mooie mensen zeg. Nee, je ziet verder niks, het is allemaal heel esthetisch en Facebook-proof natuurlijk. Ook de stemmen combineren prachtig. Het begint een beetje tam, maar zodra V. haar strot opentrekt wordt je meegesleurd in dit gevoelige, soulvolle en o zo romantische lied ‘Till the End of Time.

https://www.youtube.com/watch?v=vT4-ApOUpMc

Closing Time | Welshly Arms – Legendary

De laatste tijd vraag ik me best vaak af; hoe kan deze artiest nou nog niet tot de vaderlandse hitparades zijn doorgebroken? Dat geldt zeker voor Welshly Arms, die toch een behoorlijke staat van dienst heeft, met name ook doordat hun songs in verschillende films en series hebben gefigureerd. Ik hoorde ze in 2 van mijn favoriete series: Lucifer en Sense8.

Dat hun naam refereert aan Saturday Night Live wist ik niet tot ik voor dit stukje op onderzoek uit ging, maar het geeft er nog een lollig tintje aan ook.

Closing Time | Gillian Welch

Singer-songwriter Gillian Welch brak in 2000 door met haar bijdrage aan de soundtrack van de film O brother where art thou? Over het album waarvan bovenstaand nummer afkomstig is, zei ze:

“The songs are mostly first and second takes, and Dave composed some of the music spontaneously in the studio. It was very freeing. We learned to accept mistakes and rough edges, because those didn’t impede what the heart of the matter was.”

Closing Time | David Knopfler

Als het op feestjes over muziek gaat, kan ik altijd wat hoon oogsten door te beweren dat de eerste twee albums van Dire Straits tot het beste van de gitaarmuziek behoren. Daarna verliet David Knopfler de band en ging zijn broer Mark vol op het kitschorgel dat inmiddels leidt tot solo-albums die niet om aan te horen zijn. Maar op die eerste twee platen hoor je dus twee broers die tot op de milliseconde op elkaar zijn ingespeeld. Mark zingt en speelt de leadgitaar, terwijl David tegelijkertijd ritme speelt en een tweede lead die af en toe naar de voorgrond wandelt (zoals hier). Af en toe echoot dat oude geluid nog door in het solowerk van David, zoals hierboven.

Closing Time | Sémaphore

Requin Chagrin is een Franse band die vanaf 2014 actief is. Zangeres Sofie liep bij het websurfen toevallig aan tegen de ruwe zwelghaai, die in het Frans dus zoiets heet als ‘sneue haai’, en dat vond de band een coole naam.

Later kwamen ze erachter dat het ook de naam is van een lied van Michel Sardou and Mireille Darc, de titel van een film en tevens van een café in Parijs.

Vorige Volgende