Overzicht

serie

Closing Time

De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders


Closing Time | True Blue (live)

, door

Hoe gaat dat, je knippert een paar keer met je ogen en je bent alweer een decennium opgeschoten. Dat is ouder worden kennelijk.

Hoe dan ook, het was een paar jaar geleden (15 jaar geleden, red.) dat ik die cd’s van Bright Eyes kocht. Heerlijk geluid. En hij, Connor Oberst, de man achter Bright Eyes dus,  grossierde in z’n platen, op een gegeven moment bracht hij er twee tegelijk uit:  I’m Wide Awake It’s Morning en  Digital Ash in a Digital Urn. En iets later ook nog een live plaat, Motion Sickness, 2005. En op die plaat staat een nummer dat zeer uitbundig naar z’n eind wordt begeleid door een trompet: True Blue. En dat gebeurt in twee gedeeltes. Allereerst op 2:30 minuut en dan de uitzinnige finale vanaf 4:45 minuut.

Closing Time | Bukka White

, door

Bukka White werd geboren als Booker T. Washington, dus om verwarring te voorkomen was het logisch dat hij zich op het podium anders liet noemen. Zijn eerste hoogtijdagen in de delta blues beleefde hij in de jaren dertig. Nadat Bob Dylan een nummer van hem coverde volgde dertig jaar later een herontdekking. Bovenstaande clip komt uit die tweede periode. Hij word erin terzijde gestaan door Howlin’ Wolf.

Closing Time | Denis & Denis

, door

Denis & Denis is een Kroatische synthpopband die in het Joegoslavië van 1984 een grote hit scoorde met bovenstaand nummer, dat vooral goed laat horen en zien dat ze indertijd in Rijeka goed op de hoogte waren van wat zich in Londen afspeelde. Davor en Marina, zoals ze in werkelijkheid heten, zijn er een dikke twintig jaar tussenuit geweest, maar voor nostalgici inmiddels weer te boeken.

Closing Time | Glassworks

, door

Mijn ouders hadden een bescheiden rijtje elpees klassieke muziek, de bekende namen. Het zei me niet zoveel, al die violen altijd. En dat duurde en duurde maar, geen nummertje van drie minuten ofzo. En er was verder ook geen invloed in mijn buurt die me kon tippen over aansprekende klassieke muziek. Dus hield ik van pop. Later, op mijn studentenkamertje, hoorde ik een keer toevallig op de radio The Glassworks van Philip Glass. Klassieke muziek, maar dan nu gemaakt. Ik heb de elpee The Glassworks gekocht en vaak naar geluisterd. Ik kende deze muziek helemaal niet. De aanschaf van deze plaat heeft bij mij alleen niet geleid tot verdere stappen in de wereld van de klassieke muziek, of de Minimale muziek, het is bij The Glassworks gebleven. KOYAANISQATSI,  de film waarvoor Philip Glass de soundtrack maakte,  vond ik een draak van een film, verschrikkelijk (ik ben zelfs in de pauze weggelopen – dat zou ze leren, stelletje pretentieuze aanstellers, oplichters). Maar als iemand nog tips heeft voor klassieke muziek?

Closing Time | Coals

, door

Het duo Coals heeft misschien wel het meest underwhelming nummer ooit gemaakt over een rave (luister dit nummer vooral ook samen met het lijzige ‘Going to Rave Alone’ dat er op het album aan vooraf gaat). Hun eerste album Tamagotchi is een mix van verveelde zang en dramatische melodie.

 

Closing Time | 2020, DE TERING!

, door

VIDEO - Er zijn vele liederen geschikt om een jaar mee af te sluiten. Normaal doen we dat in Nederland met Bohemian Rhapsody van Queen, want dat is traditie. En tradities vinden we in dit land heel belangrijk! (Dit jaar even niet, want nu luisteren we naar Danny Vera, maar dat terzijde).

Maar ondanks dat zal er geen nummer zijn dat 2020 zo mooi en pakkend samen weet te vatten als “2020, DE TERING” van De Heideroosjes. Fijn dat jullie weer (even?) terug zijn, jongens!

Closing Time | Nídia

, door

Batida – te vertalen als ‘mijn beat’ – is een muziekstijl gecreëerd door Afrikaanse immigranten die in de afgelegen buitenwijken van Lissabon wonen. Volgens Nídia moet batida iets zijn als een “explosie in je gezicht.” Het nummer ‘Jam’ staat op haar laatst verschenen EP S/T.

Closing Time | PPK

, door

Russische trance? Ach, waarom niet. Resurrection, of ResuRection als u wilt, van PPK. Nee, niet waar ik normaal maar luister, maar ja, wel mooie muziek. Probeer het vooral uit zou ik zeggen.

Closing Time | Red Eyes

, door

Als mij gevraagd zou worden, ‘M&M, als je je leven over kon doen, wat zou je dan anders doen? Welke keuzes betreur je?’ Dan zou ik wel een antwoord paraat hebben.

Dat ik toen dat optreden van The War On Drugs aan me voorbij heb laten gaan, ten faveure van, ja, welk bandje moest ik toen toch zo nodig zien? Sufferd dat ik was. Het was in de tijd dat ik het americana festival Take Root in Groningen bezocht. En dan ontkom je er niet aan om een spoorboekje te maken: welke artiest ga ik wanneer zien? En, zucht, welke dus niet? En van The War On Drugs had ik nog nooit gehoord. Onbekend bandje. Kwamen net kijken. Wat kon dat nou voorstellen? Gekke naam ook. Nee hoor, we gaan wel naar dat andere zaaltje. Of zullen we eerst nog bier halen? En die keuze, bleek dus een foute. We hadden wel naar The War On Drugs moeten gaan. Die band die later zo geweldig goed bleek te zijn. We hadden ons toen wel moeten laten inspinnen door die uitgesponnen gitaarpartijen, in een half gevuld zaaltje. Te laat. Voorbij. Niks meer aan te doen. Laat het los jongen. Laat het los.

Vorige Volgende