Overzicht

serie

Closing Time

De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders


Closing Time | Radiohead

, door

“Radiohead is The Beatles van de Snob 2000”, constateerden de snobs in 2012, toen ze met de alternatieve tegenhanger van de Top 2000 begonnen. De band is hofleverancier, hoewel ze pas in de vijfde editie op plek 1 stonden (met ‘Exit Music’). En dat zijn dan natuurlijk niet de bekende populaire liedjes maar de b-sides, het latere werk – de moeilijkere nummers, zegt de snob. Op Sargasso kozen onze lezers in 2008 Radiohead trouwens ook het vaakst voor de lijst meest inspirerende muziek.

Closing Time | Talk Talk

, door

Vandaag werden de nummers 554 tot en met 417 van de Snob 2000 uitgezonden op Pinguin radio. Op plek 495 staat het nummer ‘Tomorrow Started’ van Talk Talk. Deze band staat natuurlijk wel in de Top 2000, vier keer zelfs (hoogste notering ‘Such A Shame’ op 578, morgenavond te beluisteren). Maar in de Snob 2000 staan vooral nummers van de latere, meer experimentele albums – het betere werk van Talk Talk dus, zegt de snob. Dat geldt trouwens niet voor ‘Tomorrow Started’, dat is een ondergewaardeerd nummer op hun tweede album uit 1984.

Closing Time | DJ Shadow

, door

Wie de Top 2000 verafschuwt kan deze dagen ook naar de Snob 2000 luisteren, een lijst van ondergewaardeerde liedjes. De Snob 2000 wordt van 18 tot en met 31 december uitgezonden op Pinguin Radio (van 7 tot 19 uur). Vandaag onder meer het nummer ‘Midnight In A Perfect World’ van DJ Shadow op plek 621. DJ Shadow komt niet voor in de Top 2000 (ook niet in recente jaren), maar werd door onze eigen lezers wel al op verschillende lijstjes gestemd, waaronder onze eigen ‘niet-top2000-muziek-top2000‘ in 2010, met iets meer dan 1200 nummers. Een van onze auteurs schreef in 2006 zelfs een stukje over de artiest. Mogen we nu concluderen dat we ons tot de ware snobs kunnen rekenen?

Closing Time | Gimme Hope Jo’anna

, door

Ik wist dat dit nummer over Apartheid ging, maar pas nul jaar geleden kwam ik erachter dat de Jo’anna hier niet een (al dan niet bestaande) vrouw was, maar een verwijzing naar Johannesburg. Het nummer stond op het allereerste cassettebandje wat ik ooit kreeg: Don’t worry be happy, en het was een van mijn favoriete nummers, ook al had ik toen nog geen idee waar het over ging.

Vandaag werd ik eraan herinnerd door de dood van Desmond Tutu, die in dit nummer bezongen wordt:

Closing Time | Gloria

, door

Zeer recent was er al een Closing Time van Bonnie Prince Billy. Nu alweer één? Ja, nu alweer een. En dit nummer is in een oprecht mooie uitvoering, met een bij kerst passende titel. Hoewel Bonnie Prince Billy zelf veel nummers schrijft, is ook dit weer een cover. Het nummer is geschreven door onze eigen Zeeuwse Broeder Dieleman. Een man van het platteland. Dat hoor je terug in de tekst en zie je ook terug in het filmpje met mist, riet en een bijzonder poppenspel.
De versie van Broeder Dieleman hoor je hier.

Closing Time | Wicked Song

, door

De muziek? Americana, helemaal, qua look & feel – en geluid. Maar het is Nederlands. Blackbird is de zangeres Merel Koman.

In het Engels is Merel, Blackbird, dus dat is logisch. En het liedje is helemaal perfect, af, percussie, gitaar en de zang natuurlijk. En tussendoor zit nog iets, is het een akkoordverschuiving of zo iets, dat gelijk de melancholieke toon zet.

Wicked Song nog een keer beluisteren dan maar?

Closing Time | History Song

, door

Een gelegenheidsband, of hoe noem je zoiets als de muzikanten, die voor de gelegenheidsband zijn samengevoegd, nog een eindje verder gaan? The Good, The Bad And The Queen. Damon Albarn (Blur) op zang, Paul Simonon (The Clash) op gitaar. Wat dan begon in de studio, eindigde op de grote muziekfestivals.

Noot voor de jonge lezer: een muziekfestival was een weide vlak bij een dorp of stadje in de provincie waar, in de zomer, vanaf ongeveer twaalf uur ’s middags tot twaalf uur middernacht op een groot podium muzikanten speelden. En op de weide van een krappe twee hectare, stonden dan ongeveer 50 tot 60 duizend muziekliefhebbers dicht opeengepakt om niks van hun favoriete band te misen.

Closing Time | Sea Song

, door

 Je koestert al jarenlang, sinds je jeugd zo ongeveer, de elpee Rock Bottom van Robert Wyatt. Dat is omdat je daarna nooit iets hebt gehoord dat zo klinkt. En toen de cd kwam, heb je Rock Bottom ook op cd gekocht, zo’n fan was je wel.

Weer jaren later, werd je gegrepen door de muziek en de zang van americanamuzikant Will Oldham, omdat het zo ontroerend klonk, die overstuurde zang die er steeds net naast was.

Closing Time | The Architect

, door

Had je dat al gehoord, Richard Rogers is overleden.

-Uh, Richard Rogers, nee, in welke band speelde hij?

Nee, Richard Rogers was een architect.

-Een architect, jahnee, dat hou ik niet echt bij.

Maar hij was de architect van het Centre Pompidou in –

-Parijs! Maar dat ken ik, geweldig gebouw! Ik zag het voor het eerst als puber en was gelijk verkocht. Heerlijk die dwarsliggerij, alles lekker binnenstebuiten, alles andersom. De verwarmingsbuizen, de riolering, gewoon zichtbaar aan de buitenkant. Hoe kom je erop. Ik keek mijn ogen uit. En er was dat dakterras waar ik samen met een vriend, nog een jointje gerookt heb, daarna begreep ik dat gebouw, en de kunst daar, nog beter. En volgens mij begreep dat gebouw mij ook toen wat beter,  dacht ik. Fantastisch gebouw. Geweldige architect.

Closing Time | Jlin

, door

De muziek van Jlin draait om het ritme – snel (vaak gejaagd), wisselend, aritmisch – en op haar tweede album Black Origami is bijna geen enkele melodie te horen (heel soms komen ritmisch vervormde stemmen er bijna bij in de buurt). Haar muziek wordt doorgaans geschaard onder het genre ‘footwork’, een housestijl uit Chicago, waar ze haar eigen draai aan heeft gegeven – een recensent beschrijft Jlin als niet zozeer een muzikant maar een ‘one-woman genre’.

Closing Time | Farai

, door

Farai schreeuwt haar poëtische teksten begeleid door een soms naargeestig klinkende mix van post-punk en hiphop. Dat klinkt niet alleen opzwepend maar is ook een prima vorm voor een aanklacht, bijvoorbeeld op het nummer National Gangsters (“bankers are gangsters”) of zoals hier aan de politiek (“Theresa May, do you know how it feels to count days and hours to pay day”). Te vinden op het album Rebirth (2018).

Vorige Volgende