Pro-ana / Pro Anorexia

Met enige regelmaat biedt Sargasso ruimte voor gastredacteuren. Vandaag een stuk van Gin Hageman. Zij schrijft op haar eigen weblog op zeer eigen wijze over sociale fenomenen, politiek en haar persoonlijke leven. En dit alles in een heel eigen stijl.

Foto extreem magere vrouw (voor en achter)De afgelopen weken heeft het onderwerp Pro-Ana de gemoederen op internet danig beziggehouden. Aanleiding vormde een documentaire in het programma ‘Koppen’ op de Vlaamse televisie, waarin pro-ana websites als een nieuwe, onthutsende trend op internet werd belicht. De bezoekersaantallen op Nederlandstalige pro-ana sites stegen binnen één dag explosief, het aantal tegenhangers tegen dit fenomeen ook. Naast de vele berichten van wanhopige tieners die kotstips zochten en hun bewondering uistpraken voor uitgemergelde modellen, kwamen er ook steeds meer berichten van anti-ana’s, die varieerden van goedbedoelde adviezen tot regelrechte scheldpartijen. Eén ding is duidelijk geworden; het onderwerp pro-ana maakt veel emoties los, en niet eens zozeer onder pro-ana’s zelf.

In de vele verhitte discussies die er nu gevoerd worden over pro-ana is het lang niet duidelijk wat er nu precies onder verstaan moet worden. Het verschil tussen anorexia en pro-ana wordt door velen niet begrepen en ook binnen het fenomeen pro-ana zelf zijn er vele gradaties, vormen en extremen. Oorspronkelijk komt de term pro-ana van het Engelse ‘professional anorectic’ en duidde op een sociale beweging die anorexia als een levensstijl in plaats van een afwijking of ziekte ging beschouwen. Pro-ana’s kwamen in verzet tegen de medische en psychologische wetenschappen, zij stelden dat genezing niet nodig was en gingen in tegen bestaande kennis over het menselijk lichaam en voeding. Wat onder pro-ana verstaan moet worden, verschilt echter zeer van persoon tot persoon.

De meest extreme beweging is die van de oorspronkelijke pro-ana’s die extreme magerte als kunst beschouwen, hun levensstijl actief propageren en meisjes en vrouwen actief stimuleren deze levenswijze te volgen. Deze pro-ana is een zelfbewust meisje. Ze heeft graag de controle over haar leven, weet wat ze mooi vindt en laat zich door niemand iets wijs maken.Haar grootste streven is zo min mogelijk te eten. Maar deze pro-ana vindt zichzelf niet ziek, vergis je niet. Ze heeft bewust gekozen voor deze levensstijl en ze is daar ook trots op. Door middel van veelvuldig overgeven, het gebruik van laxeermiddelen en een wel zeer mager dieet probeert pro-ana haar ideale streefgewicht te behalen. Hierbij dienen broodmagere modellen als Nicole Richie en Kate Moss als grote voorbeelden die worden aangeduid als ‘thinspiration’ modellen. In de Verenigde Staten zijn dergelijke pro-ana’s verenigd in cultus-achtige groeperingen die nu via internet over lijken te waaien naar Nederland. De internetsites waar anorexia als nastrevenswaardig beschouwd wordt, komen dwingend over op hun bezoekers. Meisjes en vrouwen die op zoek zijn naar afvaltips worden actief gestimuleerd pro-ana als levensstijl aan te nemen.

Aan de tegenovergestelde kant van het spectrum zijn de pro-ana’s die kampen met eetproblemen, die zich daarvan bewust zijn en die in pro-ana een oplossing zien zelfstandig hun probleem in de hand te houden en houvast vinden bij gelijkgestemde pro-ana’s. Door middel van uitwisselingen met gelijkgestemden op weblogs en webfora proberen deze pro-ana’s de controle te houden over hun eetproblemen, stimuleren de bezoekers elkaar niet af te glijden naar anorexia en vinden de bezoekers steun aan elkaar op mentaal vlak. Op sommige van deze sites wordt zoekenden actief ontraden zich met pro-ana bezig te houden. Door deze pro-ana’s wordt anorexia wel degelijk als een schadelijke ziekte beschouwd.

Voor de leek is het nagenoeg onmogelijk een onderscheid te maken tussen de verschillende vormen van pro-ana, want op beide soorten internetsites wordt mager zijn verheerlijkt, komt men er openlijk voor uit er trots op te zijn al een aantal dagen weinig tot niets te hebben gegeten en spelen de zogenaamde thinspiration en de drang naar perfectie een even grote rol. Nu het fenomeen pro-ana onder geïnteresseerden hand over handtoeneemt, groeit ook de belangstelling onder anti-ana’s. De experts schieten als paddestoelen uit de grond. Anti-ana’s struikelen over elkaar heen met ‘dé waarheid’. Ervaringsdeskundigen, mensen die nauwe banden hebben (gehad) met anorexia-patiënten en volledige leken strijden mét elkaar en tégen pro-ana’s om hun gelijk te halen. Waar de één ervan overtuigd is dat pro-ana’s vooral liefde- en begripvol tegemoet moeten worden getreden, is de ander ervan overtuigd dat de keiharde confrontatie het beste resultaat oogst. De pro-ana logs en fora stromen vol met anti-ana’s die naar hartelust en op impuls betuttelende reacties, bezorgde reacties of zelfs uiterst agressieve reacties achterlaten. Hoe goedbedoeld deze bemoeienis ook is, het wordt niet gewaardeerd onder pro-ana’s. Pro-ana’s voelen zich aangevallen en in een hoek gedrukt, monddood gemaakt en in hun eigen veilige omgeving aangetast. Dit kan als resultaat hebben dat pro-ana’s juist extremen gaan opzoeken, of juist de steun die zij krijgen van andere pro-ana’s mislopen.

Hoewel experts en critici ervan overtuigd zijn dat de aanwezigheid van dit soort internetsites schadelijke gevolgen kan hebben en meisjes ertoe kan aanzetten anorexia te ontwikkelen, blijkt ook dat sommige pro-ana sites juist fungeren als zelfhulpgroepen waarbij door onderlinge sociale controle de ontwikkeling van anorexia wellicht juist tegengegaan wordt.
De hetze die nu ontketend is tegen pro-ana’s kan ook een averechtse werking hebben. Onwetende heelmeesters maken stinkende wonden. Want over pro-ana kan met recht gesteld worden dat niemand de wijsheid in pacht heeft, omdat ook onder pro-ana’s zelf geen overeenstemming over het ‘begrip’ heerst. Een hetze voeren tegen pro-ana’s is mijn ogen onwenselijk. Want hoe afschrikwekkend het fenomeen de anti-ana’s dan misschien mag voorkomen, het gaat hierbij nog steeds over mensen, die recht hebben op hun eigen beslissingen en die wellicht meer gebaat zijn bij een open en eerlijke discussie die mét hen gevoerd wordt in plaats van tégen hen.

Update (2009-05-26): Er is inmiddels een site beschikbaar die zich richt op de andere kant van dit verhaal.

  1. 2

    Ben het met je eens dat een hetze voeren zelden tot nooit wenselijk is of uitmuntend uitpakt. Maar hier wordt leven en laten leven eerder leven en dood gaan lijkt me. Als er met pro-ana’s zo goed gesprekken en discussie te voeren viel, dan hadden ze waarschijnlijk geen gezondheidsproblemen tenslotte.

  2. 4

    Vette discussie?

    Wie mag bepalen waar wel en niet een hetze tegen gevoerd mag worden? Vervang pro-ana eens door pedofilie. Ook hetze, ook niet terecht?

  3. 6

    Pedofilie is een slechte vergelijking. Een betere zou zijn met die website die een hele tijd geleden in het nieuws was, over hoe je zelfmoord kon plegen, dat die zelfmoord zou promoten. Ten slotte zijn het wel mensen die dit zelf willen en er verder niet direct iemand kwaad mee doen. Er zijn overigens ook veel sites van/over mensen die juist wel dik willen zijn, bijvoorbeeld. Doe daar eens wat aan, is net zo ongezond en zo mogelijk nog lelijker.

  4. 7

    De geschokte reacties zijn natuurlijk weer even voorspelbaar als begrijpelijk. Die pro-ana’s zullen me verder (vette) worst wezen; ik vind het veel interessanter hoe gelijkgezinden zich, idd zoals ook bij ‘de zelfmoordhype’, verenigen en elkaar aansporen. En wat mij betreft kan een beetje open discussie louterend werken, of die pro-ana’s en anderen dat nou leuk vinden of niet. Dat is ook weer een eigenschap van deze vorm van groepsvorming; iedereen kan zich er in mengen.

  5. 8

    Volgens mij doen die Pro-Ana’s weinig anders dan zelfmoord promoten. En was dat niet verboden?

    De discussie lijkt meer op de discussie rond (drugs)verslaafden. Moet je actief helpen om af te kicken, of moet de verslaafde helemaal zelf besluiten te stoppen?

    Veel mensen denken dat gebruikers door hun verslaving niet meer goed in staat zijn zelf na te denken over hun toekomst en de verwoesting die ze aanrichten in hun eigen leven en dat van anderen. Maar ik kan me zo voorstellen dat uithongering ook voor een behoorlijke bewustzijnsvernauwing zorgt. En daar mag men dan niks van zeggen, of tegen doen?

  6. 9

    De pro-ana’s zijn dan toch anorexia’s die iets heel slims hebben gedaan ? Dat ze lijfelijk het slankheidsideaal dichter dan ooit benaderen, bereikt hebben zelfs, on top of the world !

    Esthetisch hoef ik het niet, geestelijk is het een gave stap.

  7. 10

    @Cinner & Siquo

    Pedofilie en pro-ana zijn beide “afwijkingen” die op zich geen kwaad in zich hebben behalve als ze uit de hand lopen. Ik wil ze ook niet vergelijken, maar beide “afwijkingen” krijgen een hetze over zich heen waar je je van kan afvragen of dat bevordelijk is voor maatschappij.

  8. 12

    @Franz Fitekz

    Drugsverslaafden is een goede vergelijking. Bij uithongering komen stoffen (endorfine?) vrij die een verslavend effect hebben. Zeg maar lichaamseigen drugs.

  9. 13

    @Chinaman pro-ana hyperbewustzijn is drugsroes… hè spoil sport ! Wat donders jammer nou, deze ontmaskering. Er zijn toch al zo weinig mensen die aktief tegen de democratische consumentensmaak zijn (muzak, slank, Blokker).

    Hier was nou net een groep die iets heel krachtigs deed, helaas op drugs dus misschien.

  10. 14

    Het plok van Gin Hageman is eraan. Krijgt Sargasso nu ook al zulke omvang dat kleinere weblogjes het begeven als Sargasso naar ze linkt?

    Ik introduceer het Sargasso-effect, waarbij hondereden (pseudo) intelectuelen een website down krijgen. ;-)

  11. 20

    @mescaline
    Een beetje superioriteitsgevoel werkt natuurlijk ook. Lekker in een groepje dat beter is als de rest. Of dat nu hongerlijders(/leiders), vegetariërs, Jehova’s of (pseudo) intellectuelen zijn. Is dat nu iets sociologisch of psychisch?

  12. 22

    BTW Het psychisch-sociologische monster is natuurlijk het slankheidsideaal, gepromoot door reclame, showbiz, media. Daar is aardig wat venijnigs over geschreven – in verband met de anorexianen.

  13. 28

    Ik dacht dat mensen in “het westen” (nederland incluis) juist steeds dikker werden? Ik denk dat dat een grotere colectieve gezondheidsbedreiging vormt dan die paar exoten.

  14. 30

    @HansR Die laatste studie zet je al gauw op het verkeerde been.

    Dit is wat het zegt: als je aan leden van een vrouwelijk panel foto’s met variabele slankheid geeft, wordt de teleurstelling over haar eigen niet-mooizijn groter naarmate de slankheid van het model bereikbaarder wordt.

    Lelijke meisjes doen ook aan anorexia. Slankheid is dus vaak een bliksemafleider voor aantrekkelijkheid.

    Mooie gevulde vrouwen doen niet onder voor mooie slanke.

  15. 31

    Volgens mij ligt de grens van het wel of niet ziek zijn bij het punt waar het ongezond voor je lichaam wordt. Als je kijkt naar een levenswijze als caloric restriction dan zie je dat die ook weinig eten maar er wel voor zorgen dat ze voldoende binnenkrijgen qua mineralen en vitamines.

    Volgens mij moet je je niet zo druk maken over het feit dat meisjes mager willen zijn (dat is onvermijdelijk gezien het continue bombardement van slanke ideaalbeelden) maar moet je ze gewoon een gezond alternatief geven voor uithongering. En met weinig calorieen en veel sporten worden ze ook nog eens een stuk ouder.

  16. 33

    @Chinaman:

    Pedofilie en pro-ana zijn beide “afwijkingen” die op zich geen kwaad in zich hebben behalve als ze uit de hand lopen. Ik wil ze ook niet vergelijken, maar beide “afwijkingen” krijgen een hetze over zich heen waar je je van kan afvragen of dat bevordelijk is voor maatschappij.

    En jij denkt dat de hetze erop ergere effecten heeft op de maatschappij dan pro-anna’s met hun thinorism?

  17. 34

    @mescaline
    Je slaat de plank behoorlijk mis. Mooiheid wordt in het betreffende stukje geheel niet genoemd. Het gaat om zelfbeeld. Dat zijn toch echt twee heel verschillende zaken.

    Mooi zijn is iets veel absoluters en heeft te maken met o.a. symmetrie van het lichaam mn. het gezicht (zie deze site van een Duitse wetenschapper, ken ik verder niet maar hij is Duits en wetenschapper. Moet goed zijn ?) ).

    ‘’Beauty is bought by judgement of the eye' volgens Shakespeare. Dat is dus niet juist.

  18. 35

    @HansR Hahahaha. Vragen naar je zelfbeeld ? Dat je dat ook maar een vrouw daar iets anders onder verstaat dan haar aantrekkelijkheid, mooiheid ?

    Nee, ik interpreteer dit uberrommelige linkje (“zelfbeeld”… my ass) bijzonder intelligent, gevoelig, analytisch en empatisch. Dacht ik zo.

    hehehe.

  19. 37

    @mescaline
    haha, jaja hoe kunnen vrouwen een zelfbeeld hebben dat uit meer dan alleen lichamelijkheid bestaat? Je hebt gelijk. Je bent man, intelligent en humorvol dus je hebt gelijk als het over het vrouwenbeeld gaat.

  20. 39

    @mesclaine
    …vertrouw ik niet erg overigens (lees: ik kan er niks mee)

    Hier moest ik toch even over denken.
    Dit vind ik een erg lastig interpreteerbaar en moeilijk te verteren zinnetje. Vertrouwen of er iets mee kunnen???? Je maakt dat zo synoniem of lees ik je weer eens verkeerd?

  21. 40

    @mescaline#38
    Nee, doe maar niet. Die kiest weer een volstrekt ander spoor op een volstrekt ander niveau in een volstrekt andere dimensie bij een volstrekt andere soort.

    Ik ben nu al los.
    Met alle respect overigens: Larie, aan jou de eer.

  22. 41

    @Grobbo:

    Volgens mij moet je je niet zo druk maken over het feit dat meisjes mager willen zijn (dat is onvermijdelijk gezien het continue bombardement van slanke ideaalbeelden) maar moet je ze gewoon een gezond alternatief geven voor uithongering. En met weinig calorieen en veel sporten worden ze ook nog eens een stuk ouder.

    Duh! Dat die ritsen hulpverleners DAAR nu niet aan gedacht hebben he. Gewoon naar zo’n meiske (of jochie) toegaan en zeggen ‘eej jij, er is een gezonder alternatief hoor’.

  23. 42

    @HansR #39 Je hebt gelijk. Deze Duitse link (heel veel aandacht voor het gezicht) toont niet zoveel aan.
    Kan er niks mee in dit verband.

    Iedere vrouw – zolang ze dat nog wil – heeft eigen makeuptrucs om haar eigen (of zoals hier gesuggereerd: het algemene mooiheidsideaal) te benaderen. Of blijft die naspeuren en ontdekken. Hoop doet leven.

  24. 43

    Voor mij is de vraag of de keuze voor anorexia een ziekte of afwijking is, of dat het daadwerkelijk een bewuste keuze kan zijn die op een bepaalde manier ook iets positiefs bijdraagt aan iemands leven.

    Ik probeerde aan te geven dat er verschillende vormen van pro-ana zijn. De ene is een zeer extreme variant, waarbij extreme magerte gepropageerd wordt. Deze pro-ana’s bestrijden wetenschappelijke ideeën over het menselijk lichaam en voedsel en zien een uitgemergeld lichaam als kunst. Ik vind deze vorm van pro-ana onbegrijpelijk. Maar aan de andere kant staan de pro-ana’s die wel een slank lichaam willen hebben, maar niet willen afglijden naar anorexia, of daar juist van proberen te genezen. Is daar daadwerkelijk iets verkeerd aan?

    Met andere woorden: Sla je de plank niet volkomen mis als je deze laatste vorm van pro-ana pathalogiseert? Zomaar een gedachte; gebukt gaan onder een laag zelfbeeld, is dat niet minstens zo ongezond?

  25. 44

    @HansR, ik moest echt heel hard lachen en dat is goed voor mijn dynamic steady state der hormonen.

    Mescaline heeft naar mijn idee al de woorden uit mijn mond gehaald .

    *trekt sexy jurkje uit want er komt iemand aan*

  26. 46

    Gin: ook die tweede vorm heeft te maken met een pathologie, nl. de neiging tot anorexia, toch? Pro-ana als iets *goeds* betitelen gaat dan misschien wat ver. Hooguit als een stap om van het ziektebeeld af te komen. Overigens vraag ik me af in hoeverre zoiets überhaupt iets zal uitmaken. Wordt het zelfbeeld minder verstoord wanneer je het pro-ana noemt? Volgens mij niet, want nog steeds wordt elk grammetje vet als *teveel* gezien.

    Natuurlijk is de ene vorm van pro-ana duidelijk anders dan de andere, maar hoe maak je daar het onderscheid in en – belangrijker nog – hoe maakt een meisje (of jongen) met anorexia dat onderscheid?

    Anorexia is toch in de eerste plaats een geestelijke stoornis, die alles te maken heeft met zelfbeeld en zelfvertrouwen. De lichamelijke uiting is niet wezenlijk anders dan automutilatie, fobieën of depressies. Alle zijn (min meer of minder funeste gevolgen) schadelijk.

  27. 49

    @Gin Hageman

    Iedereen probeert een goed zelfbeeld voor zichzelf te creëren. De een werkt te hard, de ander doet iets met kleine kinderen (bij padvinders ofzo), de volgende verzamelt veel vriendjes door een slag in de rondte te neuken, weer iemand anders gat 5 dagen per week 2 uur naar de kerk/moskee, synagoge, etc. etc.

    Wat is goed en wat is fout? Probeer geen permanente schade op te lopen en wees ervan bewust dat dat zelfbeeld vooral door jezelf wordt gemaakt.

  28. 51

    Ik heb deze gewaagde toestand 5 minuten laten staan. One more time, maar 5 minuten hey, het was een grap. Ik probeer zo nu en dan te voorkomen dat ik indut.

    [url=http://imageshack.us][img=http://img174.imageshack.us/img174/6283/cddancetg4.jpg]

  29. 55

    Het was een grap, believe me. Had net een boek gelezen wat in een burghutje lag ergens (opwaaiende zomerjurken) en omdat ik de muziek moest verzorgen, lastige klus is zoiets, verzon ik dat.( heb drie kinderen zoals je wellicht weet?)

  30. 59

    Voordat ik de keuken inga, ik ook niet Mescaline.

    Een zomergasten paar jaar geleden..Adriaan van Dis met wie ben ik vergeten. Toonde een filmpje van Arjan Overveen, uit de serie Theo en Thea, als kabouter in iemands darm lopend en dat lied van de kabouters in de diamantmijn uit sneeuwitje zingend. Zegt de persoon tegenover Adriaan “nou brrr (de kabouter wringt zich door de anus) en dan zegt Adriaan “nou daar moeten de Heeren het wel mee doen” En toen die blik :)

  31. 61

    @Gin
    Is het niet zo dat een meisje met anorexia een niet realistisch zelfbeeld heeft? M.a.w. als zij in de spiegel kijkt ziet ze een dik iemand, ongeacht haar gewicht. Dit is dus geen bewuste keuze en ik denk niet dat dit iets positiefs kan bijdragen aan iemands leven aangezien het gewenste buiten het bereik ligt.
    Pro-ana lijken mij in die zin iets heel anders. Zij lijken wel een realistisch zelfbeeld te hebben, zij zien dat ze dun zijn en verheffen het tot kunst. Het kan bij hen dus wel een positieve invloed op hun leven hebben lijkt me. Of zit ik er helemaal naast?

    @HansR
    ” “‘’Beauty is bought by judgement of the eye’ volgens Shakespeare. Dat is dus niet juist”
    Is idd niet juist, gisteren op discovery gezien dat beauty lies in the eyes of the beerholder. Wisten we allang naturlijk, hoe meer bier hoe mooier de vrouwen. Dus als wij gewoon continu bezopen zijn en niet zo kritisch hoeven die vrouwen meer zo raar te doen om bij ons op te vallen, probleem opgelost.
    Zuip ze.

  32. 64

    @Gin: Wellicht kort door de bocht kan ik niets positiefs ontdekken aan welke variant van ‘pro-ana’ dan ook. Anorexia is simpelweg erg ongezond. Mensen die ‘gewoon’ dun willen zijn, zijn precies dat: mensen die gewoon dun willen zijn. Pro-ana’s die pretenderen gezond dun te willen worden zonder aneroxia nemen zichzelf in de zeik en jou en mij erbij.

  33. 67

    @HansR
    lekker laten lopen, en blijven zuipen. Het plan werkt alleen als iedereen meedoet en blijft zuipen! Kom op, leidt ons!

    @Gin en anderen.
    Heb het even nagekeken in de DSM IV.
    Over anorexia:
    de pathologie -en dus het onderscheid met een “normale” slankheidswens- schuilt in het onstuitbare en allesdoordringende karakter van de neiging: denken, voelen en handelen worden bepaald door een niet ophoudend verlangen extreem mager te zijn. Centraal daarbij staat de beangstigende beleving dat men veel te dik is of dit zal worden, ook al is het lichaamsgewicht ver beneden het normaal te verwachten peil. Mijn zou daarom ook kunnen spreken van een irreele vrees voor zwaarlijvigheid of ‘(over)gewichtfobie’.

    Ik geloof niet dat het stuk vanaf `centaal´ slaat op de pro-ana´s.

  34. 68

    De vergelijking met verslaafden lijkt mij wel een goede. Er zijn ook mensen die hun verslaving, en de levenswijze die daarmee samenhangt, romantiseren en zien als “iets hogers.” Op die manier kunnen ze er waarschijnlijk makkelijker mee leven, en dat is dus niet zo slecht. De andere kant is dat ze daarmee de negatieve kanten, de gevaren, niet meer zien.

  35. 69

    Om de discussie een beetje op te poken: Ik durf zelfs te zeggen dat Pro-ana’s (en verslaafden die het gebruik als iets hogers zien) gewoon niet durven af te kicken, dat ze niet in het leven durven te staan zonder de obsessie die ze hebben met middelen of gewichtsbeperking?

    Dat kan, maar daarmee is niet gezegd dat het niet schadelijk is voor de omgeving, en dat ze dan maar met rust gelaten moeten worden.

  36. 70

    @Chinaman: Maar is het voor iedereen dan ook een constant gevecht een positief zelfbeeld te krijgen/te behouden? Want ik denk dat anorexia bij uitstek daarover gaat, het zelfbeeld is nooit goed genoeg, want telkens als je bij je streefgewicht bent moet het weer naar beneden.

    @Eric: Iemand zei tegen me dat pro-ana’s misschien wel doorgewinterder zijn dan andere anorexiameisjes, juist omdat ze op deze manier een weg hebben gevonden de kritiek van zich af te slaan en juist trots te zijn op hun vermogen anorexia onder de duim te houden. Dat is één interpretatie, waar ik nog steeds over aan het nadenken ben. Jouw reactie doet me daaraan denken. Jij zegt:

    “Natuurlijk is de ene vorm van pro-ana duidelijk anders dan de andere, maar hoe maak je daar het onderscheid in en – belangrijker nog – hoe maakt een meisje (of jongen) met anorexia dat onderscheid?”

    Met andere woorden: Dit kan ook de ultieme vorm van jezelf in de zeik nemen zijn?

  37. 71

    @Tuur: Ja het is de vraag in hoeverre pro-ana’s een realistisch zelfbeeld hebben. En dan vergeet ik ook niet dat er verschillende pro-ana’s zijn, met verschillende zelfbeelden en streefgewichten. Ik denk dat pro-ana iets te maken heeft met een onrealistische manier van dingen bereiken en dat dat weer te maken heeft met de drang naar zelfverbetering. ‘Als ik eenmaal dat streefgewicht bereikt heb, dan …’ De prioriteit wordt niet gelegd bij goed functioneren, lichamelijk welzijn of direct geestelijk geluk, maar het wordt in de toekomst gelegd en vastgehangen aan een bepaald streefgewicht. En het heeft te maken met de drang naar perfectie. En als iemand goed is in niet eten, dan is dat een talent die gebruikt kan worden om die perfectie te bereiken. Is dat ziekelijk? Ik twijfel daaraan, omdat het iemand ook in staat kan stellen te functioneren en daardoor meer levensgeluk te ondervinden?

  38. 72

    Gin, is obsessief een vrij zinloos doel – steeds meer gewicht verliezen – nastreven ziekelijk? Ik ben geneigd om te zeggen van wel.
    En moet je mensen die dat doen respecteren? Ja, maar dat betekent niet dat je dat gedrag ook moet accepteren. Tussen respecteren en aan hun lot overlaten zit in dit soort gevallen een hele dunne grens.
    Ik denk dat Franz (#69) gelijk heeft, dat pro-ana’s gedrag vluchtgedrag is. Ze denken een probleem op te lossen door het te herdefiniëren als iets goeds.

  39. 73

    Doet me een beetje denken aan Siddharta, maar dat is waarschijnlijk te veel eer voor de dames in kwestie ;-)
    moet gaan morgen misschien meer

  40. 74

    Gin: volgens mij zitten daar twee problemen aan vast.

    Ten eerste is het streven naar niet of te weinig eten iets wat uiteindelijk alleen maar tot gezondheidsproblemen kan leiden.

    Ten tweede stoppen ze al hun energie op die ene activiteit die juist schadelijk is. Zou je ze niet moeten helpen op iets anders te focussen dan (niet) eten? Want ze leggen een op zich bewonderenswaardige volhardendheid aan de dag, maar het zou zo mooi zijn als ze die ergens anders op zouden kunnen richten…

  41. 75

    Ze denken een probleem op te lossen door het te herdefiniëren als iets goeds.

    Alle ana’s zijn dan voortgekomen uit anorexianen ? Dat zou wel de implicatie zijn, niet zo’n gekke gedachte overigens.

    De quote was/is anders ook een bekend probleem in lesbische kringen. Maar dat terzijde.

  42. 76

    De comments zijn wel erg afstandelijk en hard. Om zo vanaf het toetsenbord te oordelen over een complexe situatie en dan nog met het vingertje…kan wel wat minder denk ik.

    Kwetsbaren zijn in elke niche te vinden en wellicht bent U ook wel eens kwetsbaar of wellicht alreeds in beton schuilend? Zelf ken ik, toevalligerwijs, enkele personen die problemen hebben daaromtrend, het is een pijnlijke strijd en ik klop liever gemeend voorzichtig op de (botten)schouder, wat gewaardeerd wordt overigens, dan vanaf afstand te oordelen.

  43. 77

    Voordat ik met volle buik even door het bos ga struinen. Mijn reacties zijn zeker geen kritiek op de poster, het is nu eenmaal een gegeven en U heeft het voorzichtig benaderd en onder de aandacht gebracht. Het is alleen het woord “experts”, dan speelt het maagzuur op bij mij, alsmede sommige reacties vanuit een ongevoelige geest..that’s all.

  44. 79

    Larie, ik voel me aangesproken. En ik ben het niet met je eens. Een schouderklopje, of een luisterend oor, daar is natuurlijk helemaal niks mis mee. Maar mensen die zo de weg kwijt zijn help je er ook niet echt mee.
    En hoe langer ik nadenk over pro-ana’s, hoe harder mijn oordeel er over wordt. Een levensbedreigende ziekte romantiseren, verheerlijken zelfs, is verschrikkelijk gevaarlijk. Fout dus.
    Ik heb teveel mensen, tijdelijk of definitief, de vernieling in zien gaan door allerlei vormen van vluchtgedrag om daar nog mild over te kunnen oordelen.

  45. 80

    Mijn fout @Oplawaai: Met een schouderklopje bedoel ik persoonlijk gemeend en open kontakt en dat is vanuit openheid soms heel hard en confronterend, dat gaat wat verder dan vanuit afstand bekijken. Soms heel soms draagt het een vonkje over..de druppel die de emmer laat overlopen…ten goede.

    De weg kwijt zijn (haar of zijn weg dan) kan weer ontdekt worden en naar mijn idee niet door therapeuten e.d. maar door persoonlijk kontakt, het “schouderklopje” is wat ik daarmee bedoelde.

  46. 81

    Larie, ik heb ook geen heilig ontzag voor therapeuten en verwante figuren. Integendeel. Maar, geloof me, er zijn situaties waarin er geen alternatief is. Waarin de directe omgeving van iemand echt niks meer kan doen en alleen nog maar het risico loopt er zelf aan onderdoor te gaan. En voor zover ik weet is anorexia een stoornis die dat soort vormen aan kan nemen.

  47. 82

    Ik wil als pro-ana even op een paar dingen reageren die ik gelezen heb en ie volgens mij verduidelijking nodig hebben.

    Ik vind mezelf niet veel te dik. Zo zie ik mezelf ook niet in de spiegel, zoals ana’s dat wel doen. Ik walg ook niet van mezelf, ik wil enkel nog een paar kilo’s afvallen omdat het gewoon iets mooier is. Mijn streefgewicht is wel degelijk haalbaar, heel normaal gewicht, 58 kg bij lengte 1,68.

    Verder wil ik ook nog even zeggen dat ik absoluut niet in de veronderstelling ben dat het gezond is wat ik doe. Ik weet dat het slecht is als ik er te ver in doorsla, maar het is voor mij een erg prettige manier om af te vallen.

    Over of ik ziek ben ed zal ik geen uitspraken doen, ik ben daarin natuurlijk kniet erg objectief. Ik moet echter wel zeggen dat ik lichamelijk gezien in prima staat verkeer.

  48. 84

    @pro-ana: of jij ziek bent of niet kan en wil ik niet beoordelen. Maar wat ik niet begrijp is dat je, als je alleen maar een paar kilo wil afvallen, jezelf pro-ana noemt. Dat is een soort van geuzennaam die gebaseerd is op de naam van een verschrikkelijke, potentieel levensbedreigende stoornis.

  49. 87

    Zoals ik het begrijp komt pro-ana niet altijd voort uit anorexia. De term pro-ana is inderdaad een verzamelnaam voor heel veel verschillende vormen van afvallen geworden, dat maakt het moeilijk te beoordelen wat nu schadelijk en niet schadelijk is. Ik ben van mening dat ieder voor zich moet bepalen wat goed en niet goed is, eigen verantwoordelijkheid. De hamvraag is of pro-ana een schadelijk verschijnsel is voor jonge meisjes die de sites bezoeken. Zet het meisjes ertoe aan of kan het ze juist behoeden volledig anorexia te ontwikkelen?

  50. 89

    @Gin 87 you lost me. Er is toch een tijdlijn in alle gevallen ? Streefgewicht, obsessie daarmee, heen en weer, ongelukkig zijn, internaliseren, …

    @lariemona 58 kilo is de ziekmaker. Zeg liever: deze Spaanse rok, deze spijkerbroek, deze mooie benen.

  51. 90

    Er lijkt me in elk geval steeds sprake van een obsessie met het lichaamsgewicht die ik niet normaal zou noemen. Wanneer het dan wel of niet tot de diagnose anorexia zou leiden, dat weet ik ook niet.
    Wat me zo ongelofelijk gevaarlijk lijkt is dat mensen niet alleen anorexia hebben, maar daar ook nog hun gevoel voor eigenwaarde aan gaan ontlenen. Want dan moet je, om er vanaf te komen, ook nog eens je moeizaam opgebouwde egootje weer tot de grond afbreken. En die stap zal voor veel mensen te ver gaan, denk ik.

  52. 91

    Er is natuurlijk nog zo’n scheiding die net zo ridicuul is als slank – gevuld: jong – oud. De beste nieuwslezeres die we ooit hadden moest daarom stoppen, Elleke van Doorn.

  53. 93

    mescaline, ik zie programmamakers – in het algemeen – meer als ziekteverwekkers. Die de maatschappij ziek maken. Parasieten, dus. De goeden niet te na gesproken, natuurlijk.
    Overigens kunnen parasieten ook ziek zijn. Jouw #92 blijft dus onverkort van kracht.

  54. 97

    @Gin:

    Zoals ik het begrijp komt pro-ana niet altijd voort uit anorexia. De term pro-ana is inderdaad een verzamelnaam voor heel veel verschillende vormen van afvallen geworden, dat maakt het moeilijk te beoordelen wat nu schadelijk en niet schadelijk is.

    Naar mijn bescheiden mening maakt het niet uit of de naam wel of niet rechtstreeks afgeleid is van anorexia. Het feit dat de naam van een zeer gevaarlijke, levensbedreigende eetstoornis als geuzennaam wordt gevoerd lijkt me het probleem. Want of die mensen nu relatief gezond blijven of niet, de eetstoornis wordt gepropageerd als mooie manier om af te vallen.

    Heroine is ook een middel om gewicht kwijt te raken. Stel nu dat er een groepering opstaat die zich Pro-HeroinChick gaat noemen en jan en alleman opfokt om vooral heroine te gaan gebruiken om een mooi gezond gewicht te verkrijgen. Is het dan plots volkomen normaal als je dat verdigd met ‘ja ik gebruik wel heroine en ik eet verder niets, maar mijn gewicht valt mooi in de BMI-index’??

    @Pro Ana:

    Verder wil ik ook nog even zeggen dat ik absoluut niet in de veronderstelling ben dat het gezond is wat ik doe. Ik weet dat het slecht is als ik er te ver in doorsla, maar het is voor mij een erg prettige manier om af te vallen.

    Je zegt het dan toch zelf al met ‘ik ben absoluut niet in de veronderstelling dat het gezond is wat ik doe’. Waarom wil je het dan toch omvormen naar iets wat uiteindelijk toch normaal zou zijn?

  55. 98

    Cinner (#97) heeft wat mij betreft een goed punt;

    [quote=””] Het feit dat de naam van een zeer gevaarlijke, levensbedreigende eetstoornis als geuzennaam wordt gevoerd lijkt me het probleem. Want of die mensen nu relatief gezond blijven of niet, de eetstoornis wordt gepropageerd als mooie manier om af te vallen.[/quote]

    Ik heb er eigenlijk niets aan toe te voegen.

  56. 99

    Nou jaaaa zeg, in postje 98 is de discussie ineens over en voorbij! Je wordt bedankt, CiNNeR, we waren bijna op de 100 reacties… ;-)

    *doet het licht uit en de deur dicht*

  57. 103

    Hoii,

    Ik heb niet alles doorgelezen maar er staan dingen zoals:

    Pedofilie en pro-ana zijn beide “afwijkingen” die op zich geen kwaad in zich hebben behalve als ze uit de hand lopen

    Dat is echt geen vergelijking. Als pro-ana’s vallen we toch geen mensen lastig ofwel soms..?
    Het is onze keus en veel pro-ana’s weten idd heel goed waar ze mee bezig zijn.
    Ik ook dus..
    Voor veel ana’s zijn de pro-ana weblogs ook gewoon een steun naast hun eetprobleem. Ik had ook al een probleem met eten voordat ik naar pro-ana sites ging.
    Maar dat veel anti’s op ons schelden dat slaat nergens op. Het is onze keus en wij voelen ons daar goed bij!
    En dan zijn we opeens ondankbare skeletten terwijl jullie ons niet eens kennen..!!
    Niet elke ana heeft ondergewicht. Ik zit er nu ook ver boven..!!

    En er zijn nou eenmaal pro-ana’s die toch wel ana hebben. Zonder of met de weblogs. Ik heb ook een eetprobleem, met of zonder weblogs..!
    Alleen die weblogs helpen me een handje!
    Maar als iemand wilt recoveren, of meer wilt gaan eten, ana wilt opgeven! of wilt aankomen! Zullen we die ook steunen..! We zullen ze helpen om overgeefvrij te worden als ze dat willen!
    Iedereen ziet ons maar als negatief, maar ieder maakt voor zichzelf een keuze wat hij/zij wilt. En wij helpen hem/haar daarbij..!!

    Niets raars aan!!!!!!

  58. 105

    Hey,

    ik moet zeggen: na die reportage in Koppen dacht ik ook “hé, mss is dat es een maniertje om af te vallen…” Niet dat ik dik ben ofzo, maar ietsje slanker kan volgens mij ook geen kwaad… Vandaag ben ik dus op zoek gegaan naar zo’n sites, nog geen gevonden… Mss best ook! Wss is het verslavend… (net zo als automutilatie, waar ik helaas ooit ook aan begon) Maar ik denk “oo, ik hou het toch wel in de hand, ‘ik’ zal daar toch geen echt eetprobleem van krijgen”
    Nu, ‘k ben mss meer tegen mezelf bezig… Op zich weet ik dat het niet kan… maar toch!

    Volgens mij blijft het ondanks alles toch af te raden… Mensen die beginnen roken denken ook meestal “ik hou het wel in de hand”, maar moet je de meesten een poos later es zien…

  59. 106

    huj ik ben wietse(belgie)
    ik heb eens een reportage gezien over pro-ana
    ik versta niet waarom mensen hun eigelijk hunzelf een soort van verminking aandoen.
    weten zij nie dat anorexia gevaarlijk is.
    het is net een psychiologische drug
    doe echte webs schrijven nu(gezien in reportage) als ze teveel eten dat ze zich zelf moeten verminken
    maar warom willen die mensen(organisator van pro-ana webs) die mensen ziek maken en die mensen zich zelf laten verminken???