Sotsji-boycot

Het hele Westen schreeuwt moord en brand over het 'buitensporige' optreden van Rusland in Georgië. Veel geblaat, weinig wol, waar hebben we dat eerder meegemaakt? Veel kan het Westen ook niet doen om Rusland te straffen. Uit de G8 gooien? Da's toch maar een praatclub. De WTO-toetreding blokkeren? Rusland is toch al geen lid en het Westen snijdt zichzelf ermee in de vingers, want het heeft belang bij toetreding van Rusland. Tsja, veel opties zijn er niet, behalve... Juist ja, er is een initiatief om nu al de Olympische Spelen van 2014 in proletenhol Sotsji te blokkeren. Toenmalig minister van buitenlandse zaken Gela Bezjoeasjvili zei al tegen mij dat je geen Spelen kunt organiseren op een berg die half in een ander land ligt zonder medewerking van dat andere land. Hij verwees daarmee naar de locatie van Sotsji, twintig kilometer van het omstreden Abchazië. Dat wordt nog wat de komende jaren... (Zie voor meer Georgië-nieuws Remco's Rusland)

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Uit de Sargasso redactievergaderingfiles: het koffiebeleid

Vrijdagmiddag, tien voor twaalf. In het redactielokaal van Sargasso heerst een gespannen sfeer. ‘Kan er misschien een raampje open?’ Rembrandt kijkt Steeph vragend aan. ‘Hoezo, wil je nu beweren dat ik degene ben met stinksokken of heb je soms problemen met je concentratievermogen sinds Lowlands en is dit een zwakke smoes? Nou, Rembrandt?’ Rembrandt duikt een beetje in elkaar op het rotan stoeltje. Ik steek mijn hand op. ‘Voorzitter, zal ik notuleren?’ Carlos knikt en reikt mij een loodvrij notitieblok aan. ‘Gebruik deze maar, Kittekat. Sinds dit je eerste redactievergadering is van Sargasso heb ik een verrassing voor ons allemaal. Ik dacht, laat ik eens lekker losgaan in de keuken.’ Carlos laat een mand met groene koekjes rondgaan. ‘Heerlijk voor bij de Brazilliaanse koffie. Met dank aan Grobbo, fijne vent!’ Grobbo trapt met zijn kisten tegen de tafel. ‘GRRRR! IK! GROBBO!’ ‘Goedzo, jongen. Goedzo. Jij, ja. Grobbo!’

Carlos kijkt verheugd de groep rond. We zitten met zes man in een kring. Tegen een van muren staat een onopgemaakt eenpersoonsbed. Het oogt groezelig. In het midden van de kring staat een gietijzeren ovale salontafel met glazen spiegelblad. Erop een NRC Next, de Groene Amsterdammer, een sudoku puzzelblaadje en een Panorama uit 1989. De kraan van het wastafeltje aan de rechtermuur lekt. Boobelino de Soto steekt zijn vinger op. ‘Gasten, kunnen we vaart maken, de vorige keer zijn we een uur bezig geweest om de bonnen te tellen van ons vorige personeelsuitje en uit te zoeken wie wat betaald had. Die lapdance voor jou, Steeph, staat nog open trouwens. Ik weet niet hoe je het regelt, maar ik wil dat je de rekening voldoet. Mijn personeel weet van wanten. Ik geloof dat niemand nog kennis heeft gemaakt met de vuist van de portier?’ Rembrand duikt nog wat dieper weg.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Quote du Jour: Kollektief neergemaaid…

,,Ze hebben je nog net geen geladen pistool gestuurd, dat je jezelf voor je kop kan schieten. Maar daar lijkt het wel erg veel op, ja.”

Aldus Willem Breuker, ’s Neerlands boegbeeld van gesubsidieerde jazz en componist van een aantal, onder de meeste Nederlanders geheel onbekende, orkestwerken als Denk toch aan moeder, Aanpakken en wegwezen en Onleesbaar III. Willem kan het niet geloven: na 35 jaar draait het Fonds voor de Podiumkunsten de subsidiekraan voor hem dicht. Nooit meer kollektief freeweelen. Nooit meer voor de gein valse noten. Nooit meer Circus Breuker. Einde voorstelling. Het is genoeg geweest!

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Rechter stemt in met vrijlating Chodorkovski

Rechter stemt in met vrijlating Chodorkovski

De Pers:

Een rechtbank in Rusland heeft ingestemd met de vervroegde vrijlating van de zakenman Michail Chodorkovski. De zakenman werd in 2005 na een rechtszaak met een politiek smaakje tot acht jaar gevangenisstraf veroordeeld wegens belastingontduiking. De regering zou hem hebben willen straffen voor zijn politieke ambities.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Vorige Volgende