De schaapskleren van de CU zijn afgelegd nu ze tijdelijk een sleutelpositie in het kabinet innemen. Homo's komen op een zijspoor en de "drugs" worden verder in de hoek gedrukt. Routvoet: ''Ik sluit niet uit dat een volgend kabinet moet komen tot een wettelijk verplicht afstandscriterium dat groter is dan 250 meter. Zodoende kunnen gemeenten zich er niet meer aan onttrekken.'' En vervolgens: ''Het onderscheid tussen soft- en harddrugs is misleidend. Het is allemaal troep die nergens goed voor is. Softdrugs zijn niet ongevaarlijk, er wordt te veel gedaan alsof ze niks voorstellen.'' En zo gaan we weer lekker verder met precies de verkeerde maatregelen nemen. We laten de kroegen, slijterijen en supermarkten die alcohol verkopen gewoon open. Ook al richt alcohol veel meer schade aan onder jongeren dan de "softdrugs". Maar coffeeshops zijn natuurlijk een fijn soft target voor de valse morele verontwaardiging van Christenen. AH aanvallen is veel moeilijker. Ook al moeten zowel coffeeshops als supermarkten heel strikt toezicht houden op het niet leveren aan jongeren.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Surveillance is in zijn meest basale vorm het systematisch waarnemen en eventueel vastleggen van iemands aanwezigheid of gedrag. Het roept al snel associaties op van camerabewaking, of van agent bromsnor die de plaatselijke hangjongeren in de smiezen houdt. Maar er zit veel meer in. We kunnen vijf vormen onderscheiden: panoptische surveillance, dataveillance, synoptische surveillance, sousveillance en zelfveillance. Vandaag het laatste deel: zelfveillance. Hier afleveringen 1, 2, 3 en 4.
Hoewel iedereen dus onder surveillance staat, wordt de burger uiteindelijk het meest bekeken. Sommigen werken daar in extremo aan mee.
Hasan Elahi vloog in 2002 van Nederland naar Detroit en werd bij aankomst opgewacht door de Amerikaanse grensbewaking, die hem naar een paar FBI-agenten in een achterafkamertje loodste. Het bleek dat de dertiger op een terroristenlijst stond. Nu kwam hij oorspronkelijk uit Bangladesh, maar hij woonde al jaren in Californië, waar hij als kunstenaar en docent de kost verdiende. Na urenlange ondervraging en een leugendetectortest mocht hij zijn reis vervolgen. Elahi zag de bui al hangen. Van een terroristenlijst kom je niet zomaar af. In de VS tellen de verschillende lijsten al meer dan één miljoen namen en een procedure om de informatie te controleren en eventueel recht te zetten ontbreekt. Elahi bedacht daarom een radicale oplossing, dat meteen een fraai kunstproject werd.
Op het moment dat ik dit schrijf, bevindt hij zich in Madrid, een klein plaatsje in Maine, in het uiterste noordoosten van de Verenigde Staten. Hij heeft blijkbaar net kleren gekocht bij een kledingzaak in de buurt. De GPS in zijn telefoon stuurt continu een signaal naar zijn website www.trackingtransience.net, zodat een rood knipperend pijltje altijd zijn actuele locatie aangeeft. Per dag uploadt hij tientallen foto?s. Waar hij koffie drinkt, van het stationsloket terwijl hij op de trein wacht en een krantje leest, van het bord soep in het restaurant. Als de grensbewaking in het vervolg weer lastige vragen stelt, verwijst hij de beambten koeltjes naar zijn website. Daar kunnen ze zelf uitzoeken waar hij allemaal heeft uitgehangen.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
“De afgelopen jaren is er in de portefeuille van de heer Plasterk te veel de indruk gewekt dat we een staatssecretaris van Onderwijs hadden en een minister van Feesten en Partijen en Emancipatiebeleid. Hij was zichtbaar, heeft goede dingen gedaan op belangrijke onderwerpen, maar nu is er weer een minister van Onderwijs”
André Rouvoet haalt op niet al te subtiele manier uit naar Plasterk, nadat hij diens portefeuille heeft overgenomen. Het moddergooien lijkt nu echt begonnen.
Chinese overheid verbiedt overname door Tengzhong
Balkenende had ontslagbrieven voor PvdA-ministers al klaar
zegt Jacqueline Cramer, wier weblog snel offline gehaald is
“U hebt het charisma van een dweil en het uitzicht van een bankbediende” ‘Euro’-‘parlements’lid Nigel Farage tegen onze president. Zo gaat het wanneer je gefrustreerde provinciaaltjes die ooit de wereldzeeën bevoeren laat doen. Uiteraard heeft de man niets persoonlijks tegen Van Rompuy. Wat later komt er al heel wat inhoudelijkers naar boven: “U bent de sluipmoordenaar van de Europese democratie en de nationale staten.” Nu nog de eer aan zichzelf houden, want als Europa dan toch zo slecht is, waarom ga je dan niet ergens anders wonen, Nigel? [Bron: De Standaard]
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
