Dit is een gastbijdrage van Jan-Albert Hootsen, correspondent in Mexico-Stad. De bijdrage is ook te lezen op zijn website El Pinche Holandés. Ik kan het even niet nalaten om in te gaan op de tot nu toe goede resultaten van de Latijnsamerikaanse teams. Argentinië en Brazilië presteren als vanouds uitstekend, dus daar geen nieuws. Maar de Latijnse subtoppers Chili, Paraguay, Uruguay en Mexico doen het ook uitstekend. Het spel is goed, de resultaten mogen er zijn. Alleen voetbaldwerg Honduras kan geen potten breken, maar dat lag in de lijn der verwachting. Reden genoeg om aan te nemen dat er dit jaar weer een kampioen uit Latijns-Amerika gaat komen.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
“Every person in this country of super-asinine propensities, everyone who hates social progress and loves deflation, feels that his hour has come and triumphantly announces how, by refraining from every form of economic activity, we can all become prosperous again.”
Een oudje, dit citaat: John Maynard Keynes ageerde er in 1931 mee tegen de bezuinigingsplannen van de toen net aangetreden conservatief/liberale coalitie (!) in Groot-Brittannië.
Bijna tachtig jaar later komt Keynes’ bekendste navolger, Paul Krugman, tot een soortgelijke conclusie:
“The key point is that while the advocates of austerity pose as hardheaded realists, doing what has to be done, they can?t and won?t justify their stance with actual numbers ? because the numbers do not, in fact, support their position.”
Een punt van overweging voor Mark Rutte en de rest van de bezuinigingsfanaten.
(Een plaatje van de gevolgen van de bezuinigingen in 1937 van Roosevelt die Krugman aanhaalt vind je hier.)
Je spaargeld was er niet veilig, maar IJsland herpakt zich met een nieuw veelbelovend initiatief: een ‘safe haven’ voor klokkenluiders, bedreigde bloggers en vervolgde journalisten. Met het Icelandic Modern Media Initiative introduceert het verguisde land een wetgeving die maximale ruimte biedt voor het vrije verkeer van informatie.
De aanleiding is te vinden in de nasleep van de financiële crisis. Een document van een IJslandse bank dat was gepubliceerd op de klokkenluiderssite Wikileaks mocht niet getoond worden in het IJslandse tv-journaal. De verontwaardiging daarover in het land was groot en leidde tot een vergaande wijziging van de mediawetten. Inmiddels is Wikileaks al verhuisd naar IJsland. Nu de wet is aangenomen kan elke publicist die zich bedreigd voelt via IJslandse providers de wereld kennis laten nemen van zaken die in eigen land in de doofpot worden gehouden. Verschillende aspecten van het vrije verkeer van informatie, zoals de persvrijheid, de bronbescherming, de openbaarheid van bestuur, de vrijheid van meningsuiting zijn in de nieuwe wet in samenhang geregeld op een wijze die de grootst mogelijke openheid moet garanderen.
Kan deze ‘safe haven’ voor bedreigde informatie en communicatie een voorbeeld worden voor andere landen? Toevallig vergaderde deze week de Europese Raad van Ministers over de mogelijke toetreding van (o.a.) IJsland tot de EU. De Raad stelde zich positief op. Nederland en Engeland lieten hun voorbehoud vallen dat er eerst een bevredigende oplossing moet komen voor het terugbetalen van de Icesave schuld. Verwacht wordt dat er nog grote hobbels genomen moeten worden op het gebied van de visserij (reden waarom tot nu toe Noorwegen, ook een land met veel vissers, nog steeds geen lid is van de EU).
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Ik ben benieuwd.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
