Immigration: why Brussels will be blamed

Liberal Sweden elects an explicitly anti-immigrant party to parliament for the first time. France's president and the European Commission lacerate each other in public over deportations of Roma. A former German central banker publishes a bestseller warning that immigration is diluting the nation's human stock. And even Britain moves forward with plans to cap economic immigration. The last three weeks have been a startling illustration of how immigration has come to dominate European politics. At first, the EU seemed only a marginal player in this drama. The European Commission cannot dictate how many immigrants member countries let in, how many refugees they accept or how host societies should integrate newcomers. EU powers over the issuing of work visas are limited. But, as the row between President Sarkozy and Viviane Reding, the EU's justice commissioner, demonstrates, the Union has become a central player in immigration policy, even when governments point to public safety to defend their actions. This is mainly because the Commission is legally obliged to protect the mobility rights of citizens under a 'free movement' directive agreed by governments in 2004. (The law aims to make sure that EU nationals can move to each others' countries without the need for work or residency permits, a commitment originally laid down in the EU's founding treaties.)

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Steun ons!

Mededeling

(Bewerk) De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De grootste drogredenen om op kunstsubsidies te bezuinigen (1)

, door

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. De komende dagen is dat Robbert van Heuven met een serie over de grootste drogredenen om te bezuinigen op kunstsubsidies. De stukken verschenen eerder op zijn eigen weblog, maar hij herschreef ze voor GeenCommentaar.

Nederlands Dans Theater (foto: flickr/Haags Uitburo)

Niet alleen kabinet PVC 1 dat er aan zit te komen, wil flink schrappen in de kunstsubsidies. Vorige week bleek dat ook het demissionaire kabinet in kunst een mooie pot ziet om financiële gaten mee te dichten. Los van de vraag of dat verstandig is en of de bestuursrechter zulk onbehoorlijk bestuur toe zal laten – de huidige afspraken liggen voor het grootste deel tot 2012 vast – is het een zorgwekkende voorsortering op een culturele kaalslag de komende jaren. Op nieuwssites lopen de reactieboxjes alweer vol met allerhande voorspelbare reacties als: Frans Bauer kan het ook zonder subsidie, kunst is alleen voor rijken dus waarom betaal ik er aan mee en andere onzin. De opmerkingen zijn zelden gebaseerd op cijfermatige onderbouwing of op kennis van de sector. Natuurlijk moeten we discussiëren over het waarom van kunstsubsidies, maar dan wel graag op basis van feiten, in plaats van via de onderbuik of makkelijke oneliners. Daarom: de zes grootste drogredenen op een rij en waarom ze onzin zijn.

(1) Als we 18 miljard moeten bezuinigen, mag kunst en cultuur niet buiten schot blijven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Democratisering PVV

, door
[qvdd]

Democratisering van de PVV wordt intern besproken na onderhandelingen en daarna publiek gemaakt. Bosma praat voor zijn beurt en frustreert proces.

Hero Brinkman is niet blij met de woorden van fractiesecretaris Bosma. Die zei dat er geen plaats is voor democratie binnen de PVV:

Inderdaad, Wilders heeft het helemaal alleen voor het zeggen in de partij. Dat scheelt een hoop gedonder. We hadden geen zin in congressen en ledentoestanden. Wat zou het toevoegen? Ons model is het model van de toekomst. Het zal door velen worden overgenomen.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Mededeling

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Doneer!

Mededeling

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Vorige Volgende