Mannen en vrouwen gescheiden in islamitische bussen
Mannen en vrouwen gescheiden in islamitische bussen
Oh nee. Israelische bussen.
Hoewel ongetwijfeld ingegeven door rattus catholicus Verhagen deed Rutte vandaag een meesterzet. Met de aangekondigde politionele acties trainingsmissie zaait hij uiterste verdeeldheid in de oppositie. Het Kabinet gebruikt een D66/Groenlinks-motie van voor Cablegate om weer iets te gaan doen in Afghanistan zodat Nederland "internationaal op groot respect kan bogen" om de Minister van Buitenlandse Zaken maar te citeren. Met een Europees sausje wordt er een artikel 100 brief naar de Kamer gestuurd. PvdA, SP en PVV laten meteen weten mordicus tegen te zijn en GroenLinks en D66 laten tezamen weten vooral te willen letten op het proces, daarnaast willen ze een hoorzitting vooraleer er een standpunt komt. Ondertussen heeft heel de wereld dankzij WikiLeaks kunnen lezen dat Van Rompuy stelt dat niemand meer in Afghanistan gelooft. Enkel en alleen om Amerika te paaien wil het Kabinet Henk en Ingrid gaan naaien zou zomaar een slogan kunnen zijn waarmee de PVV de Statenverkiezingen Senaatsverkiezingen wil gaan winnen. Ironisch genoeg kost de trainingsmissie ongeveer evenveel als de BTW-verhoging op concert- en theaterkaartjes jaarlijks moet gaan opbrengen.
Mannen en vrouwen gescheiden in islamitische bussen
Oh nee. Israelische bussen.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
In China verlopen heel veel zaken sneller dan elders in de wereld. Dat geldt ook voor de massale trek van arbeiders en jongeren naar de steden aan de oostkust en voor de gigantische nieuwbouwprojecten die hiermee gepaard gaan. Uitgeverij 010 uit Rotterdam volgt deze gebeurtenissen op de voet, zoals eerder al bleek uit hun monumentale studie “The Chinese Dream. A society under Construction” uit 2008.
Dat algemeen overzicht wordt nu aangevuld met een detailstudie over de havenstad Shanghai, waarmee Rotterdam goede banden heeft: Shanghai New Towns. In tegenstelling met andere miljoenensteden die bijna uit het niets verrezen, heeft Shanghai een traditie van ruim 150 jaar internationale havenstad en contactplaats tussen China en het Westen. Stadsplattegrondjes uit 1843 e.v. illustreren dit (p. 10-11).
Een internationaal team van auteurs schetst eerst de evolutie sinds 1978, vervolgens de historische groei en dan staan ze weer stil bij de hedendaagse urbanisatie.
Sinds 1978 is de diameter van de stad elk jaar gemiddeld 1 kilometer langer geworden, vooral in westelijke richting. Het stedelijk Master Plan van 1999-2020, waarvan de succesrijke wereldtentoonstelling het bekendste onderdeel vormde, werkt(e) policentrisch met drie soorten proefprojecten : stadswijken van 50.000 inwoners, New Towns van 50.000 tot 500.000 en New Cities van 500.000 tot een miljoen. De Huangpu en de Yangtze spelen een centrale rol in deze urbanisatie.
DATA -
Het is bizar hoe onverantwoordelijk er soms met persoonsgegevens wordt omgegaan. Bizar, want wie persoonsgegevens aan een bedrijf of organisatie verstrekt (of dat nou een e-mailadres of seksuele voorkeur is) mag verwachten dat er voor een fatsoenlijke beveiliging van de gegevens wordt gezorgd. Gelukkig gebeurt dat meestal – maar veel te vaak ook niet.
Vanmorgen belde ik voor een artikel met de Woonbond, een branche-organisatie van huurders en woningzoekenden. De organisatie had een administratiemodule per abuis openbaar op het internet geplaatst, zonder enige vorm van beveiliging.
Met deze module konden de gegevens van enquêtes die de Woonbond had uitgevoerd, worden bekeken en gewijzigd – en iedereen met een internetverbinding kon erbij. Namen, woonadressen, telefoonnummers en in totaal bijna 7200 e-mailadressen, maar ook zeer persoonlijke ontboezemingen: open en bloot op internet.
Je zou verwachten dat, wanneer je een organisatie dit vertelt, het meteen ‘code rood’ is. Dat een systeembeheerder in pure paniek dan maar de stekker uit de webserver trekt – liever een website die even offline is, dan privégegevens van duizenden mensen die voor het oprapen liggen. Je zou verwachten dat een organisatie diep door het stof gaat en door alle getroffen personen een excuusbrief stuurt. Nou, niets van dat alles. Er zou ‘van het weekend wel iemand naar kijken’, aldus de woordvoerder van de Woonbond, want de verantwoordelijke ontwikkelaar moest naar school. Ik kan verzekeren dat het niet fijn is om je tijdens een interview in hete koffie te verslikken.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Dat heeft Rutte slim gedaan ja. Maar wij hebben onze eigen lijn.
Job Cohen erkent dat Mark Rutte precies op de wensen van GroenLinks en D66 gemikt heeft bij de nieuwe Afghanistan missie, en zo de PvdA buitenspel gezet.
JOVD: Bits of Freedom liberaal van het jaar
Hartstikke goed, Inje!