Open Draad | Prinsjesdag

Nu is Prinsjesdag van nature een dag van over en weer schieten. Het kabinet bezuinigt, de oppositie schiet terug. Maar vandaag is toch wel bijzonder. Onder de gebruikelijke onenigheid schuilt een onuitgesproken ideologische tegenstelling en een ingewikkelde politieke realiteit. De ideologische tegenstelling wordt nauwelijks verwoord door de grote oppositiepartijen. De vraag óf er überhaupt zoveel bezuinigd moet worden, wordt door weinigen gesteld. Misschien zit ik een beetje teveel in mijn eigen 'filter bubble', maar in mijn kringen staat helemaal niet vast dat er zoveel bezuinigd moet worden. Je kan namelijk ook prima betogen dat juist in tijden van nakende recessie je een stimuleringsbeleid moet voeren. Daarnaast zitten we in een ingewikkelde politieke realiteit, mogelijk gemaakt door die onuitgesprokenheid. Het kabinet wordt gegijzeld door een partij die de prioriteiten niet op een rij heeft. En het kabinet wordt gesteund door partijen die de wezenlijke filosofie van dit kabinet - nog steeds neoliberaal - eigenlijk niet zou mogen delen. Komt u er nog uit? Daarom deze open draad op Prinsjesdag met een drietal vragen, met de commentaren, analyses, opinies en feiten op de achtergrond: 1) Welke bezuinigingen missen we? 2) Welke bezuinigingen moeten weer verdwijnen? 3) In hoeverre moet de oppositie zijn ideologische veren weer tonen? Uw twee centjes en andere gedachten kunt u kwijt in de open draad.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Kunst op de koets

Als kunstwerk doet de Gouden Koets het uitstekend, dat moet gezegd worden. Werken die honderddertien jaar na dato nog altijd als shockerend worden ervaren – Damien Hirst doet het Van der Waay niet na. Het ding heeft ook exact de campy, trashy uitstraling die past in de hedendaagse beeldtaal.

Mocht het echter toch zo ver komen dat de panelen van Van der Waay niet meer acceptabel zijn, dan zie ik graag een koetsbrede beschildering, voorstellende de Redding der Natie.

Op het linkerpaneel zien wij een Hollands straatbeeld met drie moskeeën. Onder de duistere hemel lopen mensen gebukt en verslagen, de vouwen met hoofddoekjes. Onderin zien we nog juist hoe drie donkere knullen met bontkraagjes zich aan een blond, blank meisje vergrijpen. De politie, ook bestaande uit donkere mannen, kijkt lachend toe.

Op het middenpaneel zien wij Hare Majesteit, omgeven door een stralenkrans en gezeten op een troon. Met Haar rechterhand (voor de kijkers links) maakt Zij een afwerend gebaar naar de duistere ellende van het linkerpaneel en met Haar linkerhand wijst Zij, Koningin bij de Gratie Gods, de Redder des Vaderlands aan. Wij zien deze rechtsonder, zijn haar oplichtend door de Gloed des Majesteits en omgeven door zijn discipelen: een grijze politieagent, een wijsgeer met het boek Eurabia in handen, een ridder met het wapen van Limburg op de borst en een hondje in de armen en een stoere veteraan in uniform met gevelde klewang.

HEINEKEN

Eerder hadden we al de jood (de niet noodzakelijkerwijs Joodse aanhanger van het joodse geloof) en de Jood (de tot het Joodse volk behorende persoon die in theorie niet joods hoeft te zijn, hoewel dat in joodse kringen wel als een jodenstreek wordt gezien). Daarna kregen we de LINDA. van Linda de Mol. En sinds vandaag hebben we Heineken van HEINEKEN.

HEINEKEN heeft namelijk een nieuw logootje nieuwe corporate visual identity, waarin de hoofdletter de boventoon voert. Volgens het persbericht van HEINEKEN is de nieuwe identiteit in het leven geroepen om een onderscheid te kunnen maken tussen het bedrijf HEINEKEN en het biermerk Heineken. Heerlijk Helder Heineken in het Holland HEINEKEN House dus volgend jaar. Puristen onder ons kunnen dan nog verdedigen dat het merk zó bekend is dat het ook als soortnaam door het leven kan gaan, en dus geheel gevrijwaard kan blijven van hoofdletters: bij het betreden van een Heineken-schenkend etablissement zou je kunnen zeggen dat je op de website van HEINEKEN, www.theHEINEKENcompany.com, veel goeds over Heineken hebt gelezen, en daarom graag een glaasje heineken zou bekomen uit de Heineken-tap die de uitbater van HEINEKEN in bruikleen heeft gekregen – ware het niet dat het persbericht in alle talen zwijgt over uitspraakverschillen tussen heineken, Heineken en HEINEKEN.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Corrumperende macht van schoolbesturen en wat daaraan te doen

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag is dat Bart Voorzanger, met een stuk dat eerder op zijn eigen weblog verscheen.

Bij discussies over bestuurlijke wantoestanden in het islamitisch onderwijs lijkt het al snel te gaan om een tegenstelling tussen de islamitische gemeenschap en de rest van Nederland. Dat snijdt om twee redenen geen hout. Zelfverrijking en corruptie komt overal voor, en de schade die voortkomt uit zulke wantoestanden in het islamitisch onderwijs raakt eerst en vooral de al even islamitische ouders en hun kinderen, en het personeel van de scholen.

Laten we eerlijk zijn. Islamitische schoolbestuurders die zichzelf onrechtmatig verrijken, doen weinig anders dan bijvoorbeeld de bestuurders in het uiterst reguliere hoger onderwijs die zichzelf exorbitante onkostenvergoedingen toekennen en die voor een belangrijke vergadering een dag of wat op kosten van de zaak naar bijvoorbeeld de Franse Rivièra trekken omdat je daar zo heerlijk ontspannen kunt overleggen. ’t Verschil is vooral dat die oerhollandse beroepsbestuurders net iets beter weten wat wel en niet kan. Islamitische amateurbestuurders weten dat niet, en gaan dus over juridische schreven waar anderen keurig binnen blijven. Het ongewone is niet zozeer hun zelfverrijking als wel hun onhandigheid. Al moeten we daarbij natuurlijk blijven bedenken dat het in alle gevallen om uitzonderingen gaat.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Willem en Drees

Ik doe dit eigenlijk nooit–ik heb het zelfs nagelaten bij de Kamerverkiezingen, al heb ik daar inmiddels regelmatig spijt van–maar vandaag wou ik maar eens een stemadvies geven. Triodos Bank reikt binnenkort namelijk weer de Hart-Hoofdprijs uit. Dat gaat niet over margarines waar je slimmer of cholesterolarmer van wordt, maar wel over duurzaamheid. Hij beloont duurzame concepten die zich in de praktijk bewezen hebben.Eén van de kandidaten is het bedrijf van Willem en Drees. Ik hou van dat bedrijf. Willem en Drees hebben een concept bedacht waarmee lokale verse producten de weg naar de supermarkt kunnen vinden en dat is belangrijk, want het versaanbod in de super was al decennia lang ernstig aan het verschralen. Inmiddels denkt naar schatting 97,6% van de Nederlanders dat wortelen altijd oranje zijn, terwijl 98,3% denkt dat raapsteeltjes er maar in één soort zijn (van de naar schatting 68% die weet dat deze groente überhaupt bestaat). Hoeveel mensen denken dat aardbeien hard horen te zijn en nauwelijks te hachelen zijn zonder toevoeging van flinke scheppen suiker, daar durf ik bovenstaande Beaufortmethode niet eens op los te laten.Het assortiment groenten en fruit van Willem en Drees is anders. Dat weet ik, want inmiddels zijn deze ondernemers goed voor ruim de helft van mijn eigen groenten- en fruitconsumptie. Lekkere spullen die je ineens doen beseffen wat je al die jaren hebt gemist. Spullen waar ook namen bij horen, zodat je van wat je lekker vindt weet wie het geteeld heeft en hoe het ras heet. Dat zou de super u niet eens vertellen als-ie het kon. Die wil volgende keer weer van een nóg goedkopere partij kunnen afnemen.

Hoe dan ook: ik zou het leuk vinden als Willem en Drees die prijs wonnen. Omdat dat duidelijk zou maken dat méér Nederlanders de kwaliteit en variëteit van hun voedsel belangrijk vinden dan de super zichzelf en ons wijs wil maken. En omdat Willem en Drees hebben bewezen dat het kán, duurzaam telen en toch succesvol opereren in de mainstream. Zodat misschien straks weer méér telers iets anders durven te gaan produceren dan de eenheidsworst waar u en ik–ik praat maar weer even de super na, want mij is niks gevraagd en ik wed u ook niet–al die jaren zo vreselijk dol op waren.

Even helpen. Het kan nog de hele zomer. Dat is dus, voor de duidelijkheid, tot morgen woensdag 21 september.

https://youtube.com/watch?v=EPppBG51slU

De crisis als truc

De crisis is een truc. Geen truc die is afgesproken, maar wel eentje die zo uitwerkt. De banken gingen failliet. De belastingbetaler betaalde de rekening. De staat kwam in de problemen. De banken maakten weer winst, maar wilden de staat niets lenen. Eerst hervormen, lees de welvaartsstaat afbreken.

Maandagavond had Tegenlicht een mooie aflevering over een groepje intelligente mensen die onder leiding van socioloog Manuel Castells samen komen om nieuwe ideeën over de crisis te ontwikkelen. Duidelijk is dat we moeilijke en roerige tijden tegemoet gaan. Zie hier een kort fragment met Castells.

Interessant was het betoog van mediadeskundige Sarah Banet-Weiser. Zij analyseert hoe reclame een beeld van de crisis neerzet, waarbij de schuldvraag angstvallig weggemoffeld wordt en een beroep wordt gedaan op de invididuele redzaamheid van de getroffen burger. Hier vind je een audiofragment van haar interview.

Vorige Volgende