Dé AOW’er bestaat niet

Het kabinet is gevallen omdat Wilders opkomt voor de AOW’er. Hij wil die niet laten betalen voor ‘de dictaten uit Brussel’  -waar hijzelf overigens zelf mee ingestemd heeft. Ik snap echter helemaal niet waarom de AOW een breekpunt moest zijn. Nu wordt er heel veel gesproken over de AOW’er , maar die bestaat niet. Het enige overeenkomende kenmerk is dat ze allemaal tenminste 65 jaar zijn, maar dan houdt het wel op. AOW krijg je op je 65ste als je daarvoor verzekerd bent geweest. Voor ieder jaar dat je in Nederland hebt gewoond tussen je 15e en 65ste krijg je 2% AOW. Hoeveel je hebt verdiend of hoeveel je bezit,  doet er niet toe. Een miljardair krijgt dus ook AOW. Voor de verzekering betaal je tot je 65ste een premie en die was in 2011  17,9% met een maximum van 5.985 euro. Belangrijk is het om te weten dat AOW’ers geen premie AOW betalen. Van hun bruto inkomen houden AOW’ers dus veel meer over. Vrijwel alle AOW’ers hebben een aanvullend pensioen en/of andere inkomsten. Dit is het plaatje:

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

VVD: de risée van de komende verkiezingen

De kans dat Mark Rutte volgende week zijn ontslagbrief inlevert bij de koningin lijkt groot na het Catshuis-debacle. Verkiezingen zouden dan na de zomer plaats moeten vinden. Logisch. Als half Nederland op het strand van Chersonissos of op de camping in Frankrijk vertoeft, zal de aanloop naar het stemhokje vanzelfsprekend laag zijn. Volgens de kieswet moet de kandidaatstelling voor nieuwe verkiezingen binnen 40 dagen plaatsvinden na de val van een kabinet. En 43 dagen daarna moeten de verkiezingen gehouden worden. Met andere woorden: volgens de kieswet mogen er maar maximaal 83 dagen zitten tussen het tijdstip van de val en nieuwe verkiezingen. Dat betekent, als maandag aanstaande het ontslag wordt ingediend, er uiterlijk 16 juli verkiezingen moeten plaatsvinden.

Langer wachten met verkiezingen is echter niet alleen in strijd met de Kieswet, het is ook niet gewenst. We verkeren nog steeds midden in een recessie. Drastisch hervormen en bezuinigen is nodig en dat kan niet aan een machteloos demissionair kabinet worden overgelaten, dat sowieso alle plannen door de meerderheid van de Tweede Kamer de grond in geboord gaat zien. Desalniettemin wordt er nu al gezinspeeld om de verkiezingen pas na de zomervakantie te laten plaatsvinden, terwijl het voor het landsbelang dus beter is deze zo spoedig mogelijk te laten gebeuren, nog vóór de zomervakantie. De vakantie begint in het zuiden als eerstme op 30 juni. De week daaraan voorafgaande zou dan de uiterste streefdatum moeten zijn. Dat houdt in dat in de week van 21 mei de kandidaatstelling al moet plaatsvinden.

De Nederlandse staatsschuld | Geen crisis van de ironie

Er is crisis te over dezer dagen, maar van een crisis in de ironie is geen sprake. Neem onze staatsschuld. Verhagen, Rutte en Wilders komen er na zeven weken onderhandelen niet uit. Ondertussen wordt de stemming flink opgeklopt, want als ze er niet uitkomen (nu dus) dan worden we afgestraft. Door Brussel, omdat we de heilige drie procentsnorm niet gaan halen. Maar in ieder geval ook door de financiële markten, want met zo’n snelgroeiende staatsschuld, kunnen we nog wel eens onze AAA-rating verliezen. Beleggers verliezen het vertrouwen in Nederland en vertrouwen is wat de economie draaiende houdt.

Ik heb de cijfers er eens bij gezocht. Inderdaad de staatsschuld is hoog. Maar het gekke is dat de stijging de afgelopen maanden best substantieel is geweest, maar totaal in het niet valt bij de stijging van een paar jaar geleden, een stijging die we nooit meer te boven zijn gekomen. Die stijging vond plaats, u raadt ’t al, in september en oktober 2008, toen Nederland diep in de buidel moest tasten om de financiële sector overeind te houden.

De tranen springen je toch in de ogen bij dit soort grafiekjes (na de doorlees)? Ik weet alleen nog niet of het tranen van het huilen of van het lachen zijn.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

https://youtube.com/watch?v=6SHRWl1W8wo

Kunst op Zondag | Citaten en covers

De editie van 8 april begon met ‘Fontaine d’oeufs’ van fotograaf Sergio Bertolini. De pisbak met eieren is onderdeel van Bertolinis serie “The Egg Across XX Century Visual Art”, waarin hij kunstwerken van Marcel Duchamp, René Magritte, Roy Lichtenstein en anderen digitaal met eieren bewerkte.

Kunst is altijd een reproductie van iets anders. Dat daarbij kunst zelf als inspiratiebron dient, mag vanzelfsprekend heten. Kunst inspireert ook de kunstenaar. Of het om pure inspiratie, recylcling, citaatkunst, plagiaat, parodie of hommage gaat, mag je zelf beoordelen. Vandaag kunst door kunst geïnspireerd.

Laten we het niet hebben over het ge- of misbruik van Mona Lisa. Hoe vaak die dame is geciteerd, is niet meer te overzien. Om nog eens naar Marcel Duchamp terug te gaan: de komiek haalde er in 1919 de meest gebruikte, dus flauwe grap mee uit. Een snorretje en een sikje er op gekrast. De grap werd in 1954 herhaald door Salvador Dali, maar hij maakte iets meer werk van zijn ‘Zelfportret als Mona Lisa’.

Meer, veel meer, over het gebruik van de Mona Lisa vind je op de website van ‘art information consultant’ Robert A. Baron. Ik raad u vooral hoofdstuk 2 en hoofdstuk 12 aan. Zeker weten doe ik het niet, maar ik vermoed dat naast de Mona Lisa, het Laatste Avondmaal ook veel is geciteerd. Waarmee Leonardo da Vinci wellicht de meest geciteerde oude meester is.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Vorige Volgende