“Twintig euro voor mijn stembiljet? Prima”

, door

Stemmen is een democratisch recht – voor sommigen zelfs een plicht. Maar ziet iedereen dat zo? Wat als iemand je geld biedt voor je stembiljet?

Twee jaar geleden zochten de toenmalige Journalistiekstudenten Jan Kruidhof en Stijn Roelofs uit hoe belangrijk mensen hun recht om te stemmen eigenlijk vonden. Heel belangrijk, luidde het unaniem. Behalve als er geld geboden werd voor de stem. ‘Ik heb hier 65 euro, mag ik je stem kopen?’ ‘Ja hoor!’

De vraag rijst: hoe belangrijk vinden we stemmen nou echt?

(Het filmpje is uit 2010!)

Foto: Flickr cc Images of Money

Doneer!

Mededeling

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Hoezo links blog?

, door

Waarin de bloggers van Sargasso elk vooroordeel over zichzelf bevestigen.

Alles wijst erop dat de Tweede Kamer na de verkiezingen van vandaag een weerspiegeling wordt van de sterk verdeelde Nederlandse samenleving. Hoe anders zou het zijn als de bloggers van Sargasso het voor het zeggen hadden in dit land.

De afgelopen weken heeft u verschillende stemverklaringen van onze bloggers kunnen lezen. De oplettende lezer zal opgemerkt hebben dat daar nogal wat ‘linkse’ partijen tussen zaten. (Vervelend woord eigenlijk, dat ‘links’. Wij spreken liever van progressief.) Uit een poll onder Sargasso’s eigen schrijfvolk blijkt dat dat geen toeval is. We zijn een nogal progressief clubje.

GroenLinks mag zich in de handjes wrijven met de aanhang onder Sargasso’s bloggers. De partij zou onder de 28 Sargasten die de poll invulden de grootste worden, op de voet gevolgd door de PvdA. Ook Partij voor de Dieren zou geen splinterpartij, maar een machtsfactor van betekenis zijn. D66 is de meest ‘rechtse’ partij die zetels zou krijgen in onze wereld, en aangezien dat in werkelijkheid gewoon een middenpartij is, mag duidelijk zijn dat Sargasso niet zo veel op heeft met rechtse politiek. Onduidelijk is overigens waar op de links-rechtsschaal we de Piratenpartij moeten plaatsen, maar met twee Piraten-stemmende Sargasten zouden ze elf zetels van ons krijgen. Genoeg om ook internetvrijheid en directe democratie eens goed op de kaart te zetten.

Ik zweef niet, ik dwarrel

, door

Waarin de auteur tot de conclusie komt dat hij zich door niemand vertegenwoordigd voelt. 

Ooit, ergens aan het begin van deze tot nu toe enorm gezellig eeuw, besloot ik om de rest van mijn leven D66 te stemmen als er landelijke verkiezingen waren. Leek me wel zo makkelijk. Een mens moet immers al zoveel keuzes maken in het leven.

Vervolgens ging D66 in zee met VVD en CDA (terwijl ze aan een vriend van mij, per mail, hadden bezworen, inclusief spuug door vingers, dat ze dat nooit zouden doen). Als straf besloot ik bij de gemeenteverkiezingen PvdA te stemmen. Ik had er spijt van zodra ik het stembiljet in de bus deed. Het voelde als verraad. Ik besloot toch weer voor D66 te gaan. 

Maar toen werd Alexander Pechtold lijsttrekker in plaats van Lousewies van der Laan. En voor Pechtold koesterde ik meteen een flinke aversie, die ik eigenlijk nooit ben kwijtgeraakt. Waar die aversie precies in zit, weet ik niet. Hij heeft iets onoprechts. Hij geniet teveel van zijn eigen spitsvondigheden. Hoe hij de rol als Wilders-basher invulde, zinde me ook niet. Hij nam de handschoen iets te gretig op en voer er iets te wel bij. Zonder Wilders zat Pechtold inmiddels al lang weer met een hamertje schilderijtjes te slijten.

Doe het veilig met NordVPN

Mededeling

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Bang om te kiezen

, door

Houdt u vandaag met klamme handjes het rode potlood vast? Weet u niet op wie te stemmen? Dat is niet zo gek. Kiezen is moeilijk.

Er is iets raars aan de hand. Nog nooit was er zoveel te kiezen in het leven – politiek, economisch, privé – en nog nooit (denk ik) leverde dat zoveel stress en ongeluk op. Hoe kan dat?

In onderstaand animatiefilmpje (reeds een jaar oud, maar zeer fraai en actueel) geeft de Sloveense filosofe Renata Salecl een aantal verklaringen waarom keuzes zo vaak tot stress leiden. Kiezen is slechts ten dele een individuele aangelegenheid. Groepsdruk speelt altijd mee. Ten tweede wordt ons aangepraat dat we altijd ideale keuzes moeten maken. En keuze leidt altijd tot verlies.

In hoeverre zijn deze verklaringen op u van toepassing vandaag? Kijk hieronder dus het fraaie filmpje (tien minuten).

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Linkse lijsttrekkers grootste optimisten

, door

DATA - De Twentsche Courant/Tubantia vroeg lijsttrekkers naar hun voorspelling van de uitslag van de verkiezingen. Nadere data-analyse van de uitkomsten laat zien dat linkse lijsttrekkers gemiddeld twee keer zo optimistisch zijn als rechtse.

Bas Paternotte van HP/de Tijd had al opgemerkt dat als de lijsttrekkers de voorspelling van hun eigen partij goed zouden hebben, er 44 extra kamerzetels nodig waren.

Dat riep onmiddelijk de vraag op wie nou de grootste optimist was.
Daartoe hebben we eerst het gemiddelde (afgerond weergegeven) genomen van hun uitslagen:
VVD – 32
PvdA – 27
PVV – 18
CDA – 15
SP – 26
GroenLinks – 5
D66 – 14
ChristenUnie – 6
PvdD – 3
SGP – 2
50PLUS – 2
DPK – 0
Overig – 0

Om het optimisme te peilen nemen we het verschil tussen de schatting van de lijsttrekker van zijn of haar eigen partij en de gemiddelde schatting en delen dat ook daardoor. Dan krijg je een procentuele afwijking. Zo is Jolande Sap 85% optimistischer dan het gemiddeld en is Arie Slob spot on.
Nemen we weer het gemiddelde van de linkse partijen die in de kamer zitten, komen we op een optimisme indicator van 49%. Doen we dit bij de rechtse partijen komen we op slechts 23% uit.

Conclusie: linkse lijsttrekkers zijn twee keer zo optimistisch als rechtse lijsttrekkers. En er zitten geen pessimisten onder de lijsttrekkers.

Wat zijn bruine getallen?

, door

Er wordt dezer dagen flink met cijfers en percentages gesmeten. Daarom gooi ik er even een andere breinkraker in. Wat zijn bruine getallen? 11 en 5 zijn bruine getallen. 4 en 5 ook. Zie voor uitleg dit korte filmpje.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Nuttige commentaren

, door

‘Zetter haal die typo’s eruit,’ schreef terecht een lezer van het vorige stukje dat onder meer over zetten ging. Ik kwam net uit mijn middagtukje toen hij dat schreef en ik verbeterde de twee fouten direct, mezelf vervloekend (‘Waarom moet dit mij nu weer gebeuren?!’ klaagde de ene hersenhelft die nog niet helemaal wakker was. De andere, wakkerder, hersenhelft riposteerde: ‘Omdat je niet hebt opgelet, luldrie!’).

Dat tukje was trouwens nodig: ik had van zondag op maandag een nacht doorgehaald. Na de mooie tenniswedstrijd tussen Williams en Azarenka – de beste vrouwenfinale die ik in jaren heb gezien – was het half twee en ik voelde wel aan dat ik niet zou kunnen slapen. Ik ga dan ook niet naar bed om daar te gaan liggen woelen. Ik zet koffie, maak een broodje oude kaas. Wat te doen? Want je moet je tijd nuttig besteden. Normaal pak ik een boek, of ik pak een schaakopening, bijvoorbeeld het Koningsindisch met g3, een ontzettend saaie opening en dan probeer ik zetten voor zwart te vinden die het een beetje avontuurlijker kunnen maken. Die zetten controleer ik dan later op de computer.

Maar deze nacht moest ik terugdenken aan een commentaar op een eerder stuk: een schrijver raadde me aan eens naar Grigory Sokolov te luisteren. Ik zette mijn koptelefoon op, ging eerst naar deze site en beluisterde wat Bachjes en stukken van Rameau. Ik kende ‘La poule’ bijvoorbeeld nog niet, maar was al na één keer verliefd op dat stuk en op de speler ervan. Het is bijna nog mooier dan Martha Argerichs  Sonate K 141 van Domenico Scarlatti. Sokolov zou een goed Bach-vertolker zijn, volgens dat commentaar. Ik houd dat nog even in beraad, want ik vind hem Bach wat te snel spelen. Zijn versie van de Goldberg Variaties vind ik bijvoorbeeld al mis gaan direct na de openingsaria. Die openingsaria zelf vind ik trouwens ook te snel. Dus hij komt niet op de eerste plaats, bij mij. Ik hoop dat Fan-Ya Lin nog eens de Kunst der Füge, het Wohltemperiertes Klavier en de Goldberg Variaties zal opnemen. Dat zal ze ongetwijfeld poëtisch doen, ik hoop dat ik het nog mag horen.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Mededeling

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Vorige Volgende