Grenzen

, door

OPINIE - Over waarom Joël Voordewind een dwaas is.

Gelukkig zijn er in tijden van crisis nog Nederlandse politici die het hoofd koel houden en verstandige dingen roepen. Gematigde dingen. Christelijke dingen. Zoals Joël Voordewind.

CU ook motie om veilige en erkende grenzen voor Israel te bepleiten. Hard nodig, de laatste dagen zijn er 116 raketten afgevuurd op Israel.

Het is dit soort onderhands, achterbaks gelul dat mij woest maakt. 

Er zijn namelijk internationaal erkende grenzen voor Israël. Internationale grenzen die bijvoorbeeld Yassir Arafat bereid was te accepteren. Internationale grenzen waar VN-resoluties over zijn aangenomen. Het zijn de grenzen van 1967 en het is Israël wat deze grenzen maar niet wil accepteren.

Israël wil “veiligheidszones”, Israël wil garanties voor illegale nederzettingen buiten die grenzen, Israël heeft de bezette gebieden maar vast Hebreeuwse namen gegeven – Israël wil het gewoon allemaal hebben. Dat is het probleem, Joël Voordewind. Precies dat.

En dan kun jij wel braaf oreren over veilige en erkende grenzen, maar dan speel je in de kaart van de Israëli’s die maar al te graag willen dat we die grenzen nòg eens een keer gaan trekken: in een wijde boog om Al-Quds heen (u noemt die stad Jeruzalem – ik niet meer), met overal zwaar gemilitariseerde eilandjes voor kolonisten, bergen checkpoints om die smerige Arabieren in de gaten te houden en ontvolkte veiligheidszones en militaire oefengebieden.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Mededeling

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

De feiten: bezuinigingen op de laagste inkomens

, door

ANALYSE - The Fact Club onderzoekt hoeveel er eigenlijk bezuinigd wordt op lage inkomens.

Diederik Samsom in Pauw en Witteman: ‘Je weet als je bezuinigt op zorg, sociale zekerheid en de overheid dan juist de mensen die van die overheid afhankelijk zijn  die krijgen de hardste klappen’.

Hoeveel wordt er nu eigenlijk bezuinigd?

Volgens de laatste doorrekening van het CPB wordt het begrotingssaldo met 15 miljard verbeterd tov het ‘basispad’.  Er wordt dus 15 miljard bezuinigd en niet 16. Deze 15 miljard is als volgt opgebouwd: er wordt 17.1 miljard bezuinigd en 6.9 miljard geïnvesteerd ten opzichte van het basispad. Dit is dus een bezuiniging van 10.2 mld. Tevens worden de lasten verzwaard met 4.8 miljard ten opzichte van het basispad. Dit levert dus een verbetering van het begrotingssaldo op van 15 miljard.

Hebben alle bezuinigingen invloed op de lage inkomens?

Grofweg kan je zeggen dat van die 17 miljard, 7 miljard lage inkomens niet harder raakt dan hoge inkomens. Denk hierbij aan de bezuinigingen op ontwikkelingssamenwerking (1 miljard), het inperken van de subsidies voor duurzame energie of het samenvoegen van kenniscentra in het MBO onderwijs. Bekijk hier het totaaloverzicht.

Samsom noemt ook de overheid, welke inkomens merken iets van bezuinigingen op dat gebied?

“Urugay” en LGBT-rechten in opkomst

, door

NIEUWS - In Uruguay wordt deze week het homohuwelijk behandeld in het parlement. Het zou na Argentinië het tweede Latijns Amerikaanse land kunnen worden dat het homohuwelijk mogelijk maakt. Neemt de homofobie af in het continent?

Terwijl in Frankrijk boze katholieken de straat op gingen om tegen het homohuwelijk te protesteren, lijkt het klimaat in Zuid-Amerika juist steeds gay friendlier te worden. Drie opmerkelijke voorbeelden afgelopen week illustreerden die liberaler wordende Latinomentaliteit.

Allereerst de behandeling van het homohuwelijk in het Uruguayaanse congres. Als het wetsvoorstel behandeling beide houses overleeft, wordt het land na Argentinië de tweede in Zuid-Amerika met een legaal homohuwelijk. Overigens trok hier ter stede (Buenos Aires) afgelopen week de Gay Pride Parade door de straten: geweldige foto’s van Leandro Aguirre staan hier, met deze briljante Cupido als mijn persoonlijke favoriet.
Iets verder naar het noorden, in Cuba, werd deze week de eerste transseksuele vrouw verkozen in een (lokale) regeringsfunctie. Adela Hernandez, geboren als man maar van kinds af aan levend als vrouw, zat twee jaar in de gevangenis vanwege “gevaarlijk”. Haar eigen familie had de aangifte ingevuld. Haar verkiezing is het tweede teken aan de wand voor afnemende homofobie in Latijns-Amerika.

Ook The Economist heeft het pro-gay sentiment opgepikt en meent zelfs een mondiale trend naar liberalere, LGBT-equalitywetgeving waar te nemen. Hun Daily Chart toont het overzicht: elf landen met legaal huwelijk voor homokoppels, twaalf jaar nadat Nederland voor het eerst de stap zette. De verkiezing van Obama en de legalisering van het homohuwelijk in enkele staten draagt ongetwijfeld bij aan de timing van het artikel. Het belang van de Latino-stem in Obama’s herverkiezing is vaak benoemd: dat zijn steun voor LGBT-rechten bijdraagt aan die Latino-stem is wellicht minder bekend.

Doneer!

Mededeling

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

De Grote Verwenning | Alabama Song

, door

Het hele najaar draait in De Balie en op Sargasso de filmserie De Grote Verwenning – op zoek naar antwoorden op de vraag wat welvaart met ons doet. Met elke maand een film-met-voorgesprek in De Balie Cinema en elke week films en filmpjes met bijschrift op Sargasso. Deze week: Alabama Song (1962), met Lotte Lenya.

Waarom is die Alabama Song van Kurt Weill en Bertolt Brecht toch zoveel gecoverd? Jim Morrissons versie is wereldberoemd, net als die van David Bowie. Maar ook Marilyn Manson vergreep zich eraan, en Eric Dolphy en Bette Midler. Het is heerlijk schmieren, dat zal vast helpen. Maar misschien belangrijker is de actualiteit van het nummer, na 85 jaar. Neem de pesterige imitatie van de dolende consument. ‘O show us the way to the NEXT whiskybar / O, don’t ask why!’ Maar ook het doorgedraaid sentimentele. ‘We’ve lost our good old mama’! Goedkope clichés over de dood en scènes in maanlicht zijn net zo eigentijds.

In 1962 zong Lotte Lenya het lied van haar man Bertolt Brecht in een BBC-programma. We doen er goed aan om bij elke nieuwe uitvoering deze er weer even bij te pakken.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Mededeling

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Vorige Volgende