Closing Time | Chelou
Chelou komt uit Londen. En daarmee is zo’n beetje alles gezegd wat hij over zichzelf kwijt wil buiten de bedachtzame muziek met bijbehorende clip hierboven.
Het leven van een lezer is als dat van een Romeinse keizer. Je hebt grootse plannen en wilt je rijk steeds beter en mooier maken, maar van dag tot dag komen er allerlei halvegaren bij je klagen over onbenulligheden of moet je de problemen oplossen die door incompetente generaals worden veroorzaakt. Een paar weken geleden had ik op deze plaats aangekondigd dat ik De zondaar van Alie Smeding ging lezen, een vroegtwintigste-eeuwse pornografische roman. Ik heb er nu weken over gedaan en moet toegeven: ik kom er niet doorheen. Het is op een bepaalde manier best een interessante ervaring, die zondaar.
Chelou komt uit Londen. En daarmee is zo’n beetje alles gezegd wat hij over zichzelf kwijt wil buiten de bedachtzame muziek met bijbehorende clip hierboven.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Feitenkennis zou niet meer nodig zijn. Immers, als je iets wilt weten, dan google je het toch gewoon. De malloten die dit propageerden krijgen inmiddels hun trekken thuis. Want wat blijkt: mensen hebben geen tijd om aan de lopende band te googlen. Dus kun je ze van alles op de mouw spelden. Feiten zijn een luxe geworden die niet iedereen zich meer veroorlooft.
Kwakzalvers en populisten zijn van alle tijden. Er zijn altijd types die er belang bij hebben mensen onwetend te houden. Maar het is behoorlijk uniek dat het onderwijs wordt ingezet om toekomstige slachtoffers te kweken, onder het motto: Kennis in de cloud en mist in het hoofd.
Voor de podcast Het Verhaal praat Monique Huijdink met schrijvers over hun boek, in deze aflevering met Tjeerd Posthuma (1991) over zijn debuutroman Stad van goud:
Millennials, mensen van mijn generatie, kunnen heel slecht tegen teleurstellingen. Ik wilde een boek schrijven over een jongetje dat heel veel meehad in zijn leven en al op vrij jonge leeftijd slecht met tegenslagen kon omgaan. Dat idee evolueerde naar het perspectief van zijn oudere zus, die jaloers is op haar broertje maar dat zelf niet zo goed doorheeft.
In Stad van Goud is het 2008 als Claire in een jeugdstrafinrichting zit. Zij reconstrueert waarom ze daar is terechtgekomen. Ze vertelt over de Vinexwijk waar ze opgroeide, over school, over wat er met haar broertje Orville is gebeurd, waarom hij er niet meer is.
Tjeerd Posthuma schrijft sinds zijn zestiende voor Sesamstraat. Ook publiceerde hij in nrc.next. Hij studeerde Theaterwetenschap en werkt als dramaturg voor Theater Bellevue in Amsterdam.
Deze podcast is ook te beluisteren via iTunes, Hebban & Stitcher.
Monique Huijdink is tekstschrijver. Ze heeft tevens een thriller op haar naam staan over de intriges achter de schermen van de Tour de France.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
‘Wij willen ook het CPB afschaffen. In de dynamische economie die wij voorstaan past geen planeconomie. Centrale planning is meer iets voor de USSR.’
Kijk, zo doe je dat. Thierry Baudet wil zijn verkiezingsprogramma niet laten doorrekenen door het Centraal Planbureau en framet het instituut daarom als een stel communisten die de economie proberen te sturen in plaats van economen die de effecten van andermans plannen proberen door te rekenen.
In de beeldende kunst zien we zelden een volle, uitbundige lach. Daar is een goede reden voor: het is lastig poseren. Datzelfde geldt voor het tegendeel van de volle lach: hartstochtelijk huilen. Er is overigens wel heel wat leed te aanschouwen in de schilderkunst. Denk maar eens aan alle Maria’s die handenwringend en knielend, de armen ten hemel heffend bij de gekruisigde of van het kruis getilde Christus.
Maar écht intens huilen is er zelden bij.
Een paar voorbeelden:

Rogier van der Weyden (1388 – 1464): Kruisafneming (tussen 1435 en 1438), olieverf op paneel (Prado, Madrid).
Om te beginnen twee Maria’s uit de Kruisafneming van Rogier van der Weyden. Links zien we Maria in blauw die omvalt als het lichaam van haar zoon van het kruis genomen wordt. Rechts Maria Magdalena, handenwringend met de blik naar beneden gericht op de voeten van Christus. Dit werk gold eeuwenlang als maatstaf voor de uitbeelding van emoties in de religieuze kunst.

Enguerrand Quarton (1410 – 1466): Pietà van Villeneuve-lès-Avignon (omstreeks 1455), olieverf op paneel (Louvre, Parijs)
Van iets later datum is het grote paneel van Enguerrand Quarton uit het Louvre; een opmerkelijk schilderij. Het gebruik van bladgoud in de achtergrond en de aanwezigheid van halo’s rond de hoofden van de afgebeelde heiligen plaatst het schilderij in de middeleeuwen. Anderzijds is hij in de schildering van de figuren en de uitdrukking van hun gevoelens verrassend ‘modern’.
Daar er nogal wat vragen zijn over de serie over het klimaat in verkiezingsprogramma’s hier een paar van de veelgestelde vragen en opmerkingen.
Sommige verkiezingsprogramma’s zijn nog concept, is het oordeel dan wel definitief?
Nee, het oordeel is niet definitief. Op het moment dat alle programma’s definitief zijn (januari waarschijnlijk) gaan we ze nogmaals allemaal langs en dan pas worden de waarderingen definitief. Zie onderaan in het overzicht ook welke definitief en welke vanuit concept beoordeeld zijn.
Waar zijn de cijfers op gebaseerd?
De cijfers komen tot stand bij de onderlinge vergelijking van de programma’s. De rapportcijferschaal van 0 tm 10 wordt gebruikt. Waarbij 10 het meest ideale programma zou zijn dat we in Nederland aantreffen.
In het meetellen van maatregelen wordt niet alles gewogen naar eventuele afname/bijdrage broeikasgassen. Daar hebben we de modellen niet voor. De maatregelen zijn ingeschat.
Wat daarbij zwaar weegt is hoe concreet de maatregelen uitgewerkt zijn. Een doelstelling is leuk, maar een doelstelling met twee duidelijke maatregelen beter.
Zover mogelijk zijn ook de “negatieve” maatregelen meegenomen in de beoordeling, zoals het verhogen van de maximumsnelheid.
Komt er een handig overzicht? Nu moet ik wel heel veel lezen?
We gaan proberen bij de definitieve beoordeling alles ook samen te vatten in 1 overzicht. Maar we garanderen niets.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Dit is het Sargasso-café van zondag 01-01-2017. Hier kan onder het genot van een virtueel drankje, nootje en/of kaasplankje alles besproken worden wat elders off topic is.
Blaine Reininger en Steven Brown zijn de oprichters van avant-garde gezelschap Tuxedomoon, dat in de jaren 80 een zekere cult-status had. Ze begonnen als no-wave/postpunkband, maar schoven steeds meer op richting klassieke benadering.
Met enige regelmaat verschijnen soloplaten, en soms zoeken ze elkaar daarbij weer op. Zoals op One hundred years of music uit 1990.
Dit is het Sargasso-café van zaterdag 31-12-2016. Hier kan onder het genot van een virtueel drankje, nootje en/of kaasplankje alles besproken worden wat elders off topic is.
Laibach geeft hier een prima nummer om het oude jaar mee af te sluiten, “with a static scream locked on your face…”
Het zijn twee competitieve jongens. Het soort jongens dat op de golfbaan ruzie krijgt over de vraag wat hun handicap is.
Trump-adviseur Anthony Scaramucci over de plotselinge assertiviteit van Barack Obama jegens Donald Trump in de laatste weken, nadat de machtsoverdracht aanvankelijk harmonieus leek te verlopen.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.