Op zoek naar Ingrid Betancourt

Zaterdag 23 februari 2002 zal voor de meeste mensen een dag zijn geweest als veel andere. Het was fris in Nederland, met maxima van 6,5 graden. Er viel een spat regen. De Olympische winterspelen in Salt Lake City liepen op hun eind. Voor schaatster Gretha Smit was het een bijzondere dag in omdat ze een zilveren medaille won op de vijfduizend meter. Voor de Colombiaanse Ingrid Betancourt was het een bijzondere dag omdat ze werd ontvoerd door de FARC.

Ingrid BetancourtIngrid Betancourt werd geboren in Colombia, op 25 december 1961. Een kerstkindje, dat niet geheel onbevoorrecht het levenslicht zag. Haar vader had als minister van onderwijs gediend in een generaalsregiem dat tot 1957 het land bestuurde. Haar moeder was een voormalige miss Colombia, die het later nog tot congreslid zou schoppen. Ingrid groeide op in Parijs, waar haar vader als UNESCO-vertegenwoordiger was gepositioneerd. Ze studeerde aan het elite instituut ‘Science Po’ (Institut d’Études Politiques de Paris), de kweekvijver voor politiek en diplomatiek Frankrijk, dat onder de alumni onder meer Jacques Chrirac, Francois Mitterand en Boutros Boutros Ghali mag rekenen. Ook onze staatssecretaris Nebahat Albayrak studeerde er.

Betancourt keert terug naar Colombia. Ze wordt er, in navolging van haar beide ouders, politiek actief en begint een politieke ‘groene’ beweging, die zich vooral tegen corruptie keert. In 1994 wordt ze kamerlid. Haar partij, de Partido Verde Oxigeno (groene zuurstof partij) haalt in 1999 een succes binnen. Ze mogen de burgemeester leveren van de plaats San Vicente del Caguan. Het zou een fataal succes blijken.

In 2002 doet Betancourt mee aan de presidentsverkiezingen. Moedig voert ze campagne in het hele land. Op een gegeven moment besluit ze naar San Vicente del Caguan te gaan, mede als steunbetuiging aan ‘haar; burgemeester daar. De plaats ligt in een gebied dat op dat moment niet veilig is. Er zijn rebellen actief. Ze vraagt of ze met een militaire helikopter vervoerd kan worden, maar haar verzoek wordt afgewezen. Het leger mag zich niet met de campagnes van de kandidaten bemoeien.

Betancourt zet door en gaat per auto, samen met haar assistent Clara Rojas. Ze passeert controleposten waar militairen haar wijzen op de risico’s. Bij de laatste post willen ze dat ze rechtsomkeer maakt, maar Ingrid laat zich niet vermurwen. Een paar Kilometer verderop worden Ingrid en Clara door rebellen uit hun wagen gehaald en in verschillende auto’s afgevoerd.

Op 10 Januari 2008 komt Clara Rojas vrij. Ze ziet er niet heel beroerd uit, lijkt niet al te zeer getraumatiseerd door de zes jaren in de jungle. Ze wordt verenigd met haar kind, verwekt uit een relatie met een rebel.

Ingrid Betancourt is er slechter aan toe. Het schijnt dat ze ziek is, dat haar lever het niet meer doet. Het laatste levensteken is een video-opname,
gemaakt in de jungle. We zien een magere vrouw met lang, sluik haar. Ze draagt een te ruim hemd, een vale broek en kaplaarzen. Ze zit op een houten bakje, naast een krakkemikkige tafel. Je hoort de vogels in de ondoordringbare jungle om haar heen. Ze heeft haar handen ineen gevouwen, haar ogen dicht. Misschien bidt ze. Misschien heeft ze in de gaten dat ze gefilmd wordt en pleegt lijdzaam verzet door de camera te negeren.

Was het lef of hoogmoed, om in 2002 zo de jungle in te gaan? Komt Ingrid Betancourt ooit nog die jungle uit en wordt ze een nieuwe Nelson Mandela of trekt ze zich na haar redding gebroken terug uit de politiek? Of worden over een paar jaar haar stoffelijke resten gevonden in een ondiepe kuil, aangewezen door een spijtoptant? Het lijken de enige drie opties in een dramatisch verlopen leven. Het kan niet lang meer duren, het mag niet lang meer duren.

  1. 1

    Belangrijker misschien nog is of ze ,gezien haar gooi naar het presidentschap, ‘corrupte’ politieke vijanden had, die evt banden met de FARC hadden.

  2. 5

    Leuk punt, van dat apartheidsregiem… Colombia heeft drie wortels: Spaanse kolonisten, slaven uit Afrika en de oorspronkelijke indiaanse bewoners. Hoewel iedereen wel wat van alles in zich heeft is de elite overwegend van de eerste categorie. En in de bloedige geschiedenis van het land spelen komaf en sociale klasse beslist een rol.

  3. 7

    Is het overigens ook niet zo dat de FARC soldaten hoofdzakelijk van indiaanse afkomst zijn terwijl hun commandanten weer meer Europees bloed hebben? De raciaal bepaalde rangen en standen zie je door heel Zuid-Amerika.


    …of is dit te ver gezocht?

  4. 8

    @1: Hoeven niet eens banden geweest te zijn. Als je als corrupte politicus een gevaar ziet, kun je nog altijd bedenken dat ook je andere vijand te gebruiken is om dat gevaar te elimineren. In zekere zin sla je twee vliegen in 1 klap: Lastige anti-corruptiepolitica weg en FARC staat er slecht op in internationale ogen.

    De vraag is alleen waarom de FARC zich hiervoor heeft geleend. Wat hadden zij te winnen met de ontvoering van Betancourt (die een voorstander was van een vreedzame oplossing van de guerilla, in plaats van de harde aanpak van de huidige president) en wat hebben ze er nu mee te winnen als ze in de jungle omkomt?

  5. 9

    Als je het verhaal leest dat Betancourt willens en wetens tégen allle adviezen in roadblocks heeft gepasseerd om toch in dat gevaarlijke gebied te komen dan lijkt het een duidelijke eigen keuze van Betancourt. Misschien een beetje dom, koppig of naief? Maar ik zie in de gang van zaken rondom de kidnapping geen kwade opzet van een derde partij.

  6. 10

    Of misschien wist de FARC meer van Betancourt dan wij weten. Want op zich lijkt die ontvoering inderdaad een heel stomme zet. Een andere verklaring zou kunnen zijn dat de rijke elite en de FARC Elite het op een akkoordje gegooid hebben buiten de democratische en demagogische strukturen om.

  7. 11

    De FARC zit tot z´n nek in de cocaîne. Het is gewoon een criminele bende. Maar jullie linksmensen willen dat natuurlijk niet horen…
    Net als de communisten (Stalin, Mao, Pol Pot en vele anderen) minstens zoveel bloed aan hun handen hebben als Hitler.
    Kapitalisme waar de scherpe randen vanaf worden gehaald, is gewoon de beste vorm. De mens heeft het recht zich te ontplooien en hoe je het ook wendt of keert, in de kapitalistische wereld is daar de meeste kans op, ook voor arme mensen. Kijk naar Oprah, Obama en miljoenen anderen.

  8. 13

    jaha, die Peter.
    Morgen opent hij een kapitalistische derdewereldschool met een randje af. En wegen bouwen en rioleringen leggen, allemaal kapitalistisch met wat hoekjes af.

  9. 16

    Och MP 14, die deugnieten krijgen wel lekkers van die foeifoeistoute socialisten van de overheid, het loopt zo’n vaart niet met die kantjes die eraf gaan, want papa staat past wel kantjes bij.

    “Ik ben me geld kwijt.”
    “U bent het kleine kantje.”