1. 1

    Ik bespeur ook steeds meer oudere mannen op antieke bromfietsen. Dat is pas triest; een midlife-crisis hebben en hem niet kunnen betalen.

  2. 2

    Hmmm. Is juist het NIET hebben van zo´n apparaat een reden tot crisis, al dan niet midlife?

    Toegegeven: De wereldreis per motor, die ik en een vriend gepland hebben, dient plaats te vinden voor ons 40e verjaren.

  3. 3

    Geen jaloezie jegens de midlife mannen hebben die op de oude motor of brommer prachtigmooie reizen maken… hoe vaak ik daarom niet voor fiesefuile hypocriet en zelf-ontkennende-crisispatient ben uitgemaakt… want ik ga graag een keer in de maand met de fiets bij mijn mensen langs; goed voor het humeur, goed voor de beentjes en zeg maar dag tegen het buikje.

    “Maak je maar geen zorgen liefje,” zeg ik dan, “misschien komt het nog… es even optellen, hebben we alles gehad ? Kalmeringspillen, een doosje of wat doen dan ? Dat is dan 600 euro.”

  4. 5

    midlife and crisis is een vreemde gelijkenis..ik ben soort van halverwege, voel me geheel niet in een groep geplempt en verbaas me op de stempels van wat eronder zit. De stempels zijn de ouwelullen, ik niet..ik leef.

  5. 7

    Waarom denk je Klaplong? Beetje overdreven stelling trouwens – wel erg onvriendelijk…

    De groep die met recht enigszins onvriendelijk over midlifers mogen zijn zijn de ex-vrouwen die door hun man in zijn midlife crisis zijn ingeruild voor een jong bloempje.

  6. 10

    Klaplong: een grondige herwaardering van het eigen leven – ik denk dat moeder de vrouw geen kinderen meer kan/wil baren, dus wil je een jongere versie – voor het aantrekken van een nieuwe baarmoeder heb je natuurlijk wel stoere mannelijke dingen nodig – motorrijden past precies in dat plaatje.

    Een grondige herwaardering van het eigen leven – dat is niets anders dan een zgn. rechtvaardiging van de sneue man met snode plannen.