Hilbrand Nawijn, een icoon in wording

Zie die hand onder die kin: Nawijn is een denker!Sinds enkele weken is de vocale ontwikkeling van oud-politicus Hilbrand Nawijn voor iedereen nauwgezet te volgen. Nawijn, in een recent verleden minister van Vreemdelingenzaken en Integratie, is tegenwoordig namelijk aspirant-popster bij het SBS-programma So You Wanna Be A Popstar. Bekende Nederlanders strijden daarin om een platencontract. Dat Nawijn zich bij die queeste niet laat hinderen door enige vorm van toonvastheid en ritmegevoel, mag de pret niet drukken. Gisterenavond prees de jury hem uitbundig voor zijn Elvis-vertolking; hij gaat met sprongen vooruit. Wie zijn vorige optredens voor de geest haalt, kan alleen maar concluderen dat het pas écht bewonderenswaardig zou zijn als hij in niveau was teruggevallen. Ook het publiek blijkt echter op zijn hand. LPF-tijden herleven; Nawijn treedt op met het mandaat van het volk.

Nou is hij natuurlijk bepaald geen popster. Hilbrand Nawijn die een performance geeft, het lijkt nog het meest op de doodsstrijd van een aangespoelde walvis met Gilles de la Tourette. Zelfs de hardst afgeserveerde Idols-kandidaat mag zich in het licht van zijn kunsten een ongekend talent wanen. Maar bij Nawijn worden de valse noten en gebroken motoriek mooi wel vergezeld door een niet-aflatende grijns. Hier staat iemand op het podium die er plezier in heeft. De kijker waardeert dat. Bovendien komt het niet vaak voor dat je het verval van een publiek figuur van zo dichtbij kunt aanschouwen. Daar wil je natuurlijk geen minuut van missen.

Hilbrand Nawijn, hier nog aan de goede kant van de gekte

Frans Bauer is ook zo iemand die een groot deel van zijn populariteit dankt aan zijn optimisme. Frans beziet alles van de zonnige zijde. Om hem heen hangt een aureool van onwrikbare vrolijkheid. Dat werkt zalvend en aanstekelijk. Hij is bovendien zo gewoon gebleven. Dat maakt hem tot een held. Volgende week verschijnt daarom zijn biografie, want het leven van een held dient opgetekend te worden. Voor onszelf, maar zeker ook voor ons nageslacht.

Zelf heb ik die ongecompliceerdheid van Frans Bauer altijd een zwakte gevonden. Wat is er nou interessant aan een gewoon mens? Helemaal wanneer hij ook nog eens hele gewone muziek maakt? Dan kan ik net zo goed naar het gitaargestommel van mijn buurman luisteren. De verering van bijvoorbeeld André Hazes vind ik daarom een stuk begrijpelijker. Uit de documentaire Zij Gelooft in mij kwam hij weliswaar naar voren als een man die op een dag weinig meer deed dan bier drinken, door het rijmwoordenboek bladeren en naar zijn vrouw luisteren, ik zag ook iemand die onder een voortdurende innerlijke strijd gebukt ging. De aard van het conflict was mij obscuur, maar dat vormde nou juist de aantrekkingskracht. Er viel iets te raden. Het was een en al suggestie.

Sinds die documentaire wordt Hazes niet alleen geadoreerd door truus met de tijgerprint, hij is ook salonfähig bij mensen wier koffietafels bezaaid zijn met prentenboeken van Bacon en Hogarth, mensen die een zondag het liefst in het Stedelijk Museum doorbrengen en die hun geest ledigen met het oplossen van cryptoblogs. Kortom, hij wordt sindsdien ook omarmd door mensen zoals u en ik.

Heel gek: toen Hazes zijn snor een tijdje liet staan, had hij plots geen vrienden meer

Wouter Bos stond eenzelfde soort tactiek voor ogen. Als ik in De Wouter Tapes nou naar voren kom als een man die worstelt met zichzelf en het leven, dan krijg ik voor de kiezer een mysterieus soort aantrekkingskracht, moet hij gedacht hebben. Helaas voor hem houdt de kiezer alleen van een mysterieus soort aantrekkingskracht waar het dikke volkszangers met een drankadem betreft. Maar hulde voor zijn initiatief.

Terug naar Hilbrand Nawijn. Misschien ben ik toch te snel geweest met mijn conclusies. Zijn grijns heeft bij nader inzien niet de oprechtheid van die van Frans Bauer. Het is een opgelegde glimlach, de krulling van de mondhoeken is niet fier genoeg. En hoe vaak Hilbrand ook roept dat hij zingen hartstikke leuk vindt, je blijft je afvragen waarom hij in godsnaam doorgaat met deze publieke vernedering. Misschien is het juist dát mysterie dat zijn optredens zo aantrekkelijk maakt. Er moet haast wel een mentaal conflict achter schuil gaan. Dit is tragiek door een microfoon. Het enige dat hij nu nog nodig heeft is een drankprobleem, maar dan staat niets een breed gedragen sterrenstatus nog in de weg. Nee, van Hilbrand Nawijn zijn we nog lang niet af. Geef die man dat platencontract!

  1. 1

    Heerlijk stuk wat alle kanten opvliegt: het leuke is, het zijn allen kanten waar ik ook naartoe zweef wanneer ik de opgesomde droeve stoet zich voorbij zie haspelen.

    En is dat 10€ of 10ƒ voor die single?

  2. 3

    Deze populariteit lijkt me typisch een geval van het beter voelen dan gevoel. Hilbrand is centrum van de aandacht, want iedereen kan zichzelf beter voelen dan hem wanneer hij op het podia het uitkrijst.

    Daarnaast komt ie gewoon sympathiek over.

  3. 5

    …hij is ook salonfähig bij mensen wier koffietafels bezaaid zijn met prentenboeken van Bacon en Hogarth, mensen die een zondag het liefst in het Stedelijk Museum doorbrengen en die hun geest ledigen met het oplossen van cryptoblogs. Kortom, hij wordt sindsdien ook omarmd door mensen zoals u en ik.

    Hazes? Nee hoor echt niet!

    Oh, het log ging over Nawijn?
    Dan heb ik toch wat gemist. Nawijn wie?

  4. 10

    Paddy, kijk jij ook echt naar dat So you wanna be a popstar? Zo ja, hulde voor je opofferingsgezindheid. Ik vind het ontroerend dat iemand zo ver gaat, enkel en alleen voor ons, Sargassolezers!

  5. 11

    Daar de toch wel prangende vraag waarom Nawijn nog niet is weggestemd niet het onderwerp van het stuk is, maar wel de moeite waard om beantwoordt te worden, hier een poging daartoe.

    Volgens mij zit er een groep gelijkgestemden achter. Gelijkgestemd zijn ze over de wens de publieke vernedering van Nawijn zo lang mogelijk te laten duren – een best wel sympathieke wens dus. Daarom moet hij zo lang mogelijk door, hoe meer optredens hoe meer leedvermaak. Die groep zorgt er met voldoende smsjes voor dat Nawijn steeds de volgende uitzending weer haalt. Ik denk dat ik me ook maar bij die groep ga aansluiten.

  6. 12

    Het zou natuurlijk geweldig zijn als die platenmaatschappij uiteindelijk een contract aan moet bieden aan Nawijn. De verleiding om te gaan stemmen wordt inderdaad wel groot. Maar dan moet je er wel van uitgaan dat het allemaal eerlijk gaat en dat de uitslag echt bepaald wordt aan de hand van de SMSjes. Zo groot is mijn vertrouwen in de commerciële-omroepmafia ook weer niet. En dus hou ik vast aan mijn principe: ze zullen geen cent aan me verdienen.
    Ik denk trouwens dat ze Nawijn er nog even in houden omdat hij heel erg veel publiciteit oplevert voor dat programma.

  7. 13

    @Oplawaai
    En dus hou ik vast aan mijn principe: ze zullen geen cent aan me verdienen.

    Lijkt me zo ongeveer het verstandigste uitgangspunt.
    Moesten meer mensen doen ;)

  8. 16

    Voor mij is Joling salonfähig geworden met de opmerking: “Ik was even bang dat Elvis zich in zijn graf zou moeten omdraaien, maar het was gelukkig niet nodig.”

  9. 17

    Als Nawijn het popstar gebeuren nou wint kan ie misschien meedoen met het Eurovisie songfestival, maskertje op net als LORDI en knallen maar met die zang.

  10. 21

    Het is met Nawijn zoals met de schrijver van dit stukje. Hij kan er niets van en beklimt dan maar een podium met kritiekloos publiek. Nawijn bij SBS, de schrijver van dit stukje bij Sargasso.
    Het is twee keer niks. Nawijn als zanger en Paddy ? als schrijver.

  11. 24

    @ Tim

    hahaha

    en brechtje het hbo studentje

    en “intellectueel” steeph

    en “creatieve verbanden legger” chinaman

    hahaha

  12. 29

    Een van de belangrijkste dingen is dat het waarschijnlijk ook iets zegt over de Nederlandse ‘publieke figuren’.

    Nawijn zal wel niet de enige politicus zijn die zo hard gevallen is.
    Er zullen waarschijnlijk ook nog wel meer mensen na hem komen.